Palladion

Archive for the ‘ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ’ Category

Diakirixi_anexartitoi_686084880

Advertisements

Δείτε τι σκέφτονται η ξένοι για τον Πρωθυπουργό μας!!!!

 

http://www.youtube.com/watch?v=OFNLDquQkXw

 

 

Προς την κ. Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Φλώρινας

ΕΓΚΛΗΣΗ

Παύλου Αλτίνη του Χρήστου, Δικηγόρου, κατοίκου Φλώρινας (Ικάρου 1)

ΚΑΤΑ

1.      Γεωργίου Παπανδρέου του Ανδρέα, Πρωθυπουργού της Ελλάδος, κατοίκου Αθηνών και,

2.      Παντός υπευθύνου

Φλώρινα  25-2-2011

—————————-

Α. ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ-ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (ΑΚΗ) ΤΣΟΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ.

Εδώ και πολλούς μήνες δημοσιεύονται πάρα πολλά δημοσιεύματα κατά τα οποία ο Απόστολος – Αθανάσιος (Άκης) Τσοχατζόπουλος, τ. Βουλευτής και τ. Υπουργός, έχει πλουτίσει παράνομα και σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου.

Ειδικώτερα:

Α.1 ΟΡΙΣΜΕΝΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ Ο ΤΣΟΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ ΕΜΠΛΕΚΕΤΑΙ ΣΕ ΣΚΑΝΔΑΛΑ

Σύμφωνα με δημοσίευμα της ηλεκτρονικής έκδοσης της εφημερίδας «Ημερησία» στις 7-2-2011, που έχει αναρτηθεί στο διαδίκτυο στην διεύθυνση:

http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=15459&subid=2&pubid=96005159

«Der Spiegel: Ο Α. Τσοχατζόπουλος εμπλέκεται σε μίζες 55 εκατ. ευρώ για υποβρύχια

Την υπόθεση ερευνά και η ελληνική Δικαιοσύνη και ήδη δυο Έλληνες εισαγγελείς έχουν μεταβεί στη Χάγη, όπου αντάλλαξαν στοιχεία με Γερμανούς συναδέλφους τους

Μια ολόκληρη ομάδα  είχε δημιουργηθεί από τη γερμανική εταιρεία κατασκευής υποβρυχίων, που αποκλειστικό σκοπό είχε τη χρηματοδότηση Ελλήνων αξιωματούχων, αναφέρει  το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel σύμφωνα με την «Ελευθεροτυπία». Το γερμανικό περιοδικό επικαλούμενο έρευνα της γερμανικής Δικαιοσύνης, αναφέρεται με λεπτομέρεις το θέμα αυτό και εμπλέκει το όνομα του τότε υπουργού  Άκη Τσοχατζόπουλο  σε υπόθεση ύποπτων διαδρομών 55 εκατ. ευρώ για την αγορά τεσσάρων υποβρυχίων την περίοδο 2002-2004.

Για την εμπλοκή του πρώην υπουργού φέρεται να έχουν καταθέσει υψηλόβαθμα στελέχη της εταιρείας, ενώ το δημοσίευμα αναφέρεται σε εμπλοκή και της Μαργαρίτας Μαθιοπούλου, πρώην συμβούλου γερμανικών εταιρειών εξοπλισμού.

Την υπόθεση ερευνά και η ελληνική Δικαιοσύνη και ήδη δυο Έλληνες εισαγγελείς έχουν μεταβεί στη Χάγη, όπου αντάλλαξαν στοιχεία με Γερμανούς συναδέλφους τους.»

Σύμφωνα με δημοσίευμα που αναρτήθηκε στον ιστότοπο NEW POST την 7-2-2011 στην διεύθυνση: http://www.newpost.gr/ και στην ειδικότερη ανάρτηση:

attachment:/300/21665-SPIEGEL-Μίζες-55-εκατ-στη-Ferrostaal-για-τα-υποβρύχια-που-έγερναν.htm:

«SPIEGEL: Μίζες 55 εκατ. στη Ferrostaal για τα υποβρύχια που έγερναν

Δευτέρα, 07 Φεβρουάριος 2011 10:36

Αποκαλυπτικό ρεπορτάζ για σκάνδαλα με μίζες στην εταιρεία Ferrostaal, η οποία μεταξύ άλλων είχε αναλάβει το κλείσιμο συμφωνίας πώλησης γερμανικών υποβρυχίων τύπου 214 της HDW με το ελληνικό Δημόσιο, δημοσιεύει στο νέο τεύχος του το εβδομαδιαίο περιοδικό DER SPIEGEL με τίτλο «Κωδικός “Κύκλος προσευχής» και υπότιτλο «Τα πρακτικά των ανακρίσεων της εισαγγελίας του Μονάχου περιγράφουν στην υπόθεση της Ferrostaal την εικόνα ενός προφανώς πολύ διεφθαρμένου ομίλου. Στο επίκεντρο: γερμανικά υποβρύχια, το καμάρι της εγχώριας εξοπλιστικής βιομηχανίας».

Το δημοσίευμα αναφέρεται αρχικά στον όγκο της δικογραφίας, που έχει σχηματιστεί για το σκάνδαλο Ferrostaal, στο οποίο εμπλέκονται περί τα 50 άτομα με την κατηγορία της δωροδοκίας και της απιστίας, αλά και στις προσπάθειες που έκαναν αρχικά να αποκρύψουν τεκμήρια της δραστηριότητάς τους με παράνομους χρηματισμούς για την κατακύρωση παραγγελιών υποβρυχίων και εξοπλιστικών εν γένει. Ως τέτοια περίπτωση αναφέρεται ο πρώην μάνατζερ της Ferrostaal Horst W., που μεταξύ άλλων έκρυψε στο σπίτι της νύφης του μια λίστα με ύποπτες πληρωμές στην Ελλάδα.

Αποδείξεις μέχρι τώρα δεν υπάρχουν, αλλά το βέβαιο είναι – γράφει το SPIEGEL – ότι «η υπόθεση Ferrostaal μας παραπέμπει άμεσα πίσω σε δυσάρεστες περιόδους της μιζαδόρικης Γερμανικής Δημοκρατίας, σε ονόματα που εμφανίζονται και στην εξοπλιστική συμφωνία της διακυβέρνησης Κολ, δηλαδή στην πώληση 36 ανιχνευτικών τεθωρακισμένων Fuchs στη Σαουδική Αραβία, κατά την οποία 220 εκατ. μάρκα μπήκαν σε λογαριασμούς off shore εταιρειών».

Συγκεκριμένα, στο δημοσίευμα αναφέρονται τα εξής:

“Στο επίκεντρο του σκανδάλου βρίσκεται το καμάρι της γερμανικής εξοπλιστικής βιομηχανίας: τα υποβρύχια των ναυπηγείων HDW του Κιέλου. Τα καλύτερα και πλέον σύγχρονα υποβρύχια του κόσμου. Το υποβρύχιο εξ ορισμού. Αλλά για να πωληθεί στο εξωτερικό μόνο χάρη στη Ferrostaal και με τη βοήθεια μίζας.

Στα τέλη Οκτωβρίου 2010 οι έρευνες δεν είχαν εντοπίσει ακόμα ποιοι πολιτικοί και στρατιωτικοί στην Ελλάδα, την Πορτογαλία και τη νότιο Αφρική είχαν δωροδοκηθεί. Ίσως και να μη βρεθεί ποτέ ποιοι ήταν. Εξ ου και οι δικηγόροι των κατηγορουμένων μιλούν για εκβιαστικές πιέσεις μιας εισαγγελίας, που δεν διαθέτει αποδείξεις. Αλλά το ότι οι εντυπωσιακά μεγάλες προμήθειες, που πλήρωσε η Ferrostaal σε δήθεν συμβούλους, έχουν μικρή σχέση με την παροχή συμβουλών και αφορούν περισσότερο το μοίρασμα ‘μιζών’, αυτό θεωρείται πλέον βέβαιο από τους ερευνητές της υπόθεσης. Το αργότερο από τότε που ερευνούν όλο και βαθύτερα τη συμφωνία με την Ελλάδα.

Τι μέρα η 2α Νοεμβρίου 2010. Μέρα γιορτής στο Κίελο. Επιτέλους. Μετά από 4 χρόνια, που ο ‘Παπανικολής’ έμεινε στο ‘ντοκ’ της HDW, έχοντας παραγγελθεί αλλά όχι παραληφθεί, κυμάτιζε στο υποβρύχιο η ελληνική σημαία. Ένας Έλληνας αντιναύαρχος εκθείαζε την υπέροχη τεχνολογία. Και ο Έλληνας πρέσβης ερωτεύτηκε αμέσως τις καμπύλες του υπερόπλου.

Από το 2000 είχε παραγγείλει η Ελλάδα τέσσερα υποβρύχια του νέου τύπου 214, ένα αυτό του Κιέλου και ακόμα τρία για να κατασκευαστούν σε ελληνικό ναυπηγείο, συνολικής αξίας 1,14 δις. ευρώ. Τότε στην Αθήνα κυβερνούσε ακόμα το ΠΑΣΟΚ. Μετά, το 2004, ήλθε στην εξουσία η ΝΔ και δεν ήθελε πια το υποβρύχιο, δήθεν επειδή έγερνε πολύ. Στην πραγματικότητα έγερνε μάλλον η χρηματοδότηση. Από το 2009 όμως το λόγο είχε και πάλι το ΠΑΣΟΚ. Και όλα ήταν καλά. “

Στη συνέχεια το δημοσίευμα αναφέρεται στο ρόλο του Johann Friedrich Haun, που μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 2003 ήταν ο δεύτερος τη τάξει στη HDW και 32 χρόνια πριν στη Ferrostaal, ένας από τους σημαντικότερους μάνατζερ με μεγάλη επιρροή στο χώρο της γερμανικής εξοπλιστικής βιομηχανίας. Όσα είπε ο Χάουν στην έκτη κατάθεσή του στις 27 Οκτωβρίου 2010- γράφει το SPIEGEL – ήταν καθοριστικά για την υπόθεση:

Ο ίδιος – είπε – δεν μίλησε ποτέ με συμβούλους για δωροδοκία, που είχε εγγράψει η Ferrostaal όσον αφορά τη συμφωνία πώλησης υποβρυχίων στην Ελλάδα. «Ήταν μια συμφωνία κυρίων». Αλλά «για τον καθένα ήταν σαφές ότι»: Αν ήταν αναγκαίο να δώσουν αυτοί οι σύμβουλοι χρήματα σε άτομα σημαντικά για τη λήψη αποφάσεων, προκειμένου να κερδηθεί η παραγγελία, τότε αυτό και έπρεπε να γίνει. Ο Χάουν είπε επίσης ότι κατά την άποψή του είναι σίγουρο ότι και σ’ αυτή την περίπτωση κάτι τέτοιο έγινε. Κι αν έγινε, «για μένα ήταν εντάξει». Ακόμα τόνισε ότι ο ίδιος δεν γνωρίζει πόσα χρήματα από τις παχυλές προμήθειες των συμβούλων κατέληξαν τελικά σε ‘μίζες’ και για ποιους, και δεν ήθελε ούτως ή άλλως να ξέρει. Ωστόσο ένα πράγμα πιστεύει ότι μπορεί να πει ο Χάουν με βεβαιότητα: «Σαν Γερμανός δεν μπορείς να κάνεις δουλειές στην Ελλάδα». Όχι, χωρίς μια «Team A», έναν «Κύκλο προσευχής» – κωδικούς, που χρησιμοποιούσαν οι φερόμενοι ως συνήγοροι των συμφερόντων της Ferrostaal.

Το SPIEGEL αναφέρει ότι η υπόθεση Ferrostaal σχετικά με ύποπτες πληρωμές δεν αφορά μόνο την πώληση γερμανικών υποβρυχίων στην Ελλάδα, αλλά και άλλα ‘ντιλ’ της εταιρείας με χώρες όπως η Αίγυπτος, η Αργεντινή και η Κολομβία. Αλλά καμιά υπόθεση δεν φωτίστηκε έκτοτε περισσότερο από τους ερευνητές της εισαγγελίας Μονάχου όσο η συμφωνία για τα υποβρύχια με την Ελλάδα, για την οποία πρόσφατα ενδιαφέρθηκε και η εισαγγελία Αθηνών. Από τις έρευνες διαπιστώθηκε ότι η υπόθεση έχει μεγάλο παρελθόν τόσο για τους Έλληνες όσο και για τους Γερμανούς.

Από τις καταθέσεις του J.F. Haun και του διευθύνοντος συμβούλου της HDW Walter Klausmann προέκυψε ότι η παραγγελία υποβρυχίων του τύπου 214 από την Ελλάδα το 2000 λειτούργησε σαν ‘κράχτης’ για το marketing του νέου προϊόντος της HDW, προκειμένου να ενδιαφερθούν να αγοράσουν και άλλες χώρες. Oι προετοιμασίες είχαν αρχίσει ήδη το 1997, όταν εμφανίστηκαν οι πρώτες ενδείξεις ότι η Ελλάδα χρειάζεται νέα υποβρύχια. Υπήρχαν βέβαια και άλλες προσφορές, από τους Σουηδούς, τους Ολλανδούς και κυρίως τους Γάλλους, και μάλιστα σε πολύ φθηνότερη τιμή.

Ο Χάουν κατέθεσε στους ανακριτές ότι στην Ελλάδα δεν κλείνεις δουλειές χωρίς να είσαι «κοινωνικά και πολιτικά καλά δικτυωμένος». Γι’ αυτό – κατά τον Χάουν – και ο γάλλος πρέσβης ήταν κάθε τρεις και λίγο στα γραφεία των ελλήνων Υπ. Άμυνας και Οικονομικών. Αλλά και ο Χάουν ήξερε καλά έναν «καθ’ όλα αξιότιμο άνθρωπο», που γνώριζε τα πράγματα. Κι αυτός ήταν ο Hermann Graf von Pouckler.

O φον Πούκλερ ήταν κομματικός φίλος του Franz Josef Strau και μεταξύ άλλων ιδιοκτήτης της εταιρείας Eurotechnik GmbH. Είχε γίνει γνωστός ως μεσάζων για να κλείνουν δουλειές για τη γερμανική βιομηχανία στο εξωτερικό. Τη δεκαετία του ’80 ήταν εκπρόσωπος των Odenwaldwerke σε πολλές χώρες, που κατασκεύαζαν και τα τεθωρακισμένα τύπου Fuchs. Η Thyssen είχε πουλήσει το 1991 36 τέτοια τεθωρακισμένα στη Σαουδική Αραβία με 220 εκατομ. μάρκα προμήθεια, που αναφερόταν ως «χρήσιμες δαπάνες», κυρίως σε δύο εταιρείες του Παναμά, με ιδιοκτήτη τον Mansour Ojjeh, σαουδάραβα πολυεκατομμυριούχο.

Ο Πούκλερ αρνείται ότι ήταν ο γερμανός μεσάζων του Ojjeh για την Thyssen, αλλά ο μάνατζερ της Thyssen Jurgen Maumann έχει ήδη καταθέσει ότι τον συνάντησε στις 9.10.1990 για να μιλήσουν για το ‘ντιλ’ των τεθωρακισμένων Fuchs. Συνοδευόταν μάλιστα και από κάποιον Λιβανέζο με το ψευδώνυμο Ago, που το Μάρτιο του 1991 έκλεισε τη συμφωνία με τους Σαουδάραβες στο Λονδίνο.

Ο Πούκλερ και ο Άγκο εμφανίζονται στο προσκήνιο για την παραγγελία των υποβρυχίων από την Ελλάδα το 1997. Και το ‘ντιλ’ ακολουθεί την ίδια μέθοδο για να κλείσει, όπως στην περίπτωση των τεθωρακισμένων Fuchs. Και πάλι εμβάζονται χρήματα σε δήθεν εταιρείες συμβούλων σε ‘φορολογικούς παραδείσους’, που παίρνουν παχυλές προμήθειες, για να τις μοιράσουν στη συνέχεια σε πολιτικούς η αξιωματούχους του ελληνικού δημοσίου. Τα συμβόλαια με αυτούς τους ‘συμβούλους’ κατατίθενται επίσης σε θυρίδες ελβετικής τράπεζας.

Ο Πούκλερ έχει καταθέσει ότι ο Χάουν τον προσέγγισε για να τον βοηθήσει στο θέμα της συμφωνίας με την Ελλάδα για την παραγγελία υποβρυχίων. Και τότε γεννήθηκε το Team A με τον κωδικό «Κύκλος προσευχής», στον οποίο ανήκαν ο Χάουν, ο Πούκλερ, ο ‘Άγκο’, ένας παιδικός φίλος του, που τον γνώριζε και ο Πούκλερ, και ένας έλληνας αρχιτέκτονας, που κατά τον Χάουν τους σύστησε ο τότε Υπ. Άμυνας Άκης Τσοχατζόπουλος. «Οι δυο τους γνωρίζονταν από το ΠΑΣΟΚ, ήταν φίλοι από παλιά», ανέφερε στην κατάθεσή του ο Χάουν. Ο πολιτικός αρνήθηκε να μιλήσει στο SPIEGEL.

Εδώ μπαίνει και ο μεγάλος άγνωστος, που αυτοαποκαλείται Αλέξανδρος Αβατάγγελος, αλλά η εισαγγελία δεν είναι βέβαιη ούτε καν αν γράφεται έτσι το όνομά του. Δήλωσε διεύθυνση κατοικίας στην Κύπρο, που στη συνέχεια αποδείχτηκε ανύπαρκτη. Ωστόσο ο ‘Αγκο επέμενε ότι θα ήταν χρήσιμος και έπρεπε να ενταχθεί στην ομάδα. Ανήκε μάλιστα στο αραβικό παρακλάδι της. Και τελικά συμπεριελήφθη στο ?Team A?.

Τον Ιούνιο του 1997, στο ξενοδοχείο Baur au Lac της Ζυρίχης, πραγματοποιείται η καθοριστική συνάντηση, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της εισαγγελίας Μονάχου. Τότε υπογράφονται και τα μυστικά συμβόλαια από τα μέλη του Team A για τρεις εταιρείες με έδρα την Καραϊβική. Αν η Ελλάδα πράγματι παραγγείλει τα υποβρύχια, θα λάβουν 4,5% επί της τιμής αγοράς, αυτό ήταν το ‘ντιλ’. Για τη Ferrostaal υπέγραψε ο ειδικός του Χάουν για ελληνικά θέματα Hans-Dieter M., παλιός υπάλληλος της εταιρείας με 40ετή προϋπηρεσία. Στη συνέχεια τα συμβόλαια κλειδώνονται στη θυρίδα αρ. 20843 της UBS.

Όταν το 2000 η ελληνική κυβέρνηση κατακυρώνει την παραγγελία τεσσάρων νέων υποβρυχίων στους Γερμανούς και μετά από δύο χρόνια αναθέτει στη HDW και τον εξοπλισμό παλαιότερων υποβρυχίων, αρχίζει να ρέει το χρήμα:

Όπως αναφέρουν τα πρακτικά της εισαγγελίας, η Ferrostaal κατέβαλε χρήματα στον επίσημο εμπορικό αντιπρόσωπό της στην Ελλάδα. Αυτός έπρεπε να λάβει 7,5% προμήθεια για τη συμφωνία, 120 εκατ. ευρώ. Στην πραγματικότητα, το 3% ήταν για τον ίδιο και το άλλο 4,5% προοριζόταν για το “Team A”.  Η εταιρεία του Πούκλερ πήρε «μόνο» 300.000 ευρώ.

Η χρησιμοποίηση του επίσημου αντιπροσώπου της Ferrostaal στην Ελλάδα Hans-Dieter M. έγινε τελικά, επειδή μετά το Φεβρουάριο του 1999 άλλαξε ο γερμανικός νόμος, που επέτρεπε σε γερμανικές εταιρείες να δίνουν χρήματα για να πάρουν δουλειές στο εξωτερικό δηλώνοντάς τα στη γερμανική εφορία. Έτσι, η Ferrostaal δεν μπορούσε πλέον να στέλνει χρήματα σε off shore, μέσω των οποίων καλύπτονταν οι πραγματικοί αποδέκτες. Το SPIEGEL παρατηρεί χαρακτηριστικά: «Αλλά ποιος κυνηγός φοροφυγάδων στην Ελλάδα θα έκανε έλεγχο σε έναν αξιότιμο αντιπρόσωπο ενός γερμανικού ομίλου;».

Από το Μάρτιο του 2000 εισέρρευσαν στα ταμεία του “Team A”  25,3 εκατ. ευρώ. Αλλά το 2003 σταμάτησαν τα εμβάσματα. Ο Haun και ο Hans-Dieter M. Συνταξιοδοτήθηκαν και την εκπροσώπηση της Φεροστάλ στην Ελλάδα ανέλαβε ο Horst W., ενώ διευθύνων σύμβουλος της HDW έγινε ο Mitscherlich. Οι πρόσφατες έρευνες της εισαγγελίας Μονάχου στο σπίτι της νύφης του Horts W. απεκάλυψαν την ύπαρξη μιας λίστας φερόμενων ως αποδεκτών περίπου 55 εκατ. ευρώ στην Ελλάδα. Αλλά εκτός από το “Team A” πήραν και άλλοι προμήθεια, με αποτέλεσμα αυτή να μειωθεί τελικά από 120 σε 80 εκατομ. Γι’ αυτό το λόγο η εταιρεία που ανήκε στον Αβατάγγελο στην Καραϊβική κατέθεσε αγωγή το 2006 στην Ελβετία, ζητώντας να ισχύσει η αρχική συμφωνία. Στο τέλος, η Φεροστάλ του πλήρωσε 11 εκατομ. ευρώ επιπλέον. Την εντολή πληρωμής έδωσε στις 8.8.2007 ο Mitscherlich, που γι’ αυτό είναι σήμερα κατηγορούμενος για δωροδοκία σε μια εξαιρετικά σοβαρή υπόθεση. Τι γνώριζε όμως πράγματι για την υπόθεση;

Το SPIEGEL αναφέρει ότι ο Mitscherlich δεν μπορεί να μην ήξερε για τις μεθόδους ‘λαδώματος’ που εφαρμόζονται για την ανάθεση μεγάλων έργων στην Ελλάδα, τη στιγμή μάλιστα που ο ίδιος έζησε δύο χρόνια στην Ελλάδα διευθύνοντας το αεροδρόμιο Ελ Βενιζέλος. Ο δικηγόρος του ισχυρίζεται ότι ο πελάτης του είχε υποπτευθεί ότι κάτι δεν πηγαίνει καλά στη συμφωνία με την Ελλάδα, γι’ αυτό και διέταξε να ερευνηθεί η υπόθεση, αλλά τελικά δεν βρήκε τίποτε το αξιόμεμπτο.

Το 2004 η Φεροστάλ μαζί με την HDW ίδρυσε στο Λονδίνο την εταιρεία Marine Force International (MFI), μεταφέροντας έτσι ουσιαστικά την έδρα από το Έσσεν στην Αγγλία, προκειμένου να έχει ευνοϊκή φορολογική μεταχείριση σε σχέση με τις εξονυχιστικές στο μεταξύ έρευνες των γερμανών εφοριακών για εξοπλιστικές συμφωνίες.

Η εισαγγελία του Μονάχου ερευνά και για το ρόλο της Μαργαρίτας Μαθιοπούλου, που κάποτε ήταν φαβορί για τη θέση του εκπροσώπου του SPD επί καγκελαρίας Βίλι Μπραντ. Η εταιρεία συμβούλων της εισέπραξε 1,2 εκατομ. ευρώ από την MFI, προκειμένου να αναλάβουν τα Ελληνικά Ναυπηγεία την κατασκευή υποβρυχίων της HDW με αποδέκτη την Αίγυπτο. Η Μαθιοπούλου παραδέχτηκε ότι βοήθησε σ’ αυτό, αλλά αρνήθηκε οποιαδήποτε εμπλοκή στη συμφωνία των υποβρυχίων 214.

Σήμερα, οι εσωτερικές έρευνες για τη συμφωνία με την Ελλάδα, που ο Mitscherlich ισχυρίζεται ότι διέταξε το 2006, θεωρούνται από τη Φεροστάλ «παράσταση για άλλοθι». Στη Siemens κάτι τέτοιο το έλεγαν συντομευμένα ΡΥΑ: Protect your ass, γράφει το SPIEGEL. «Δηλαδή επιχείρηση για να σώσεις το τομάρι σου. Για να είσαι καθαρός, όταν εμφανιστούν οι εισαγγελείς».

Οι ημερομηνίες στις οποίες αναφέρεται το περιοδικό, “χτυπάνε” χρονολογικά στον Άκη Τσοχατζόπουλο, ο οποίος θεωρείται βέβαιο ότι θα κληθεί να καταθέσει καθώς την  υπόθεση ερευνά η εισαγγελία πλημμελειοδικών Αθήνας, η οποία είχε έρθει σε επαφή προ διμήνου με την εισαγγελία του Μονάχου.

H αντίδραση του Άκη

Με οργισμένο ύφος απάντησε ο Ακης Τσοχατζόπουλος σε όσα του καταλογίζει το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel το οποίο με δημοσίευμά του τον εμπλέκει σε μίζες για 4 υποβρύχια. ‘Οπως αναφέρει σε γραπτή του δήλωση:

«Σε δημοσίευμα του περιοδικού “DER SPIEGEL” αυτής της εβδομάδας, –τεύχος 6/ 7.2.2011-, υπάρχει αναφορά στο πρόσωπό μου ότι δήθεν συνέστησα συνεργάτη μου σε συγκεκριμένη γερμανική εταιρεία. Η αναφορά αυτή είναι παντελώς ψευδής και συκοφαντική. Ουδέποτε συνέστησα οιονδήποτε συνεργάτη μου στην εν λόγω εταιρεία, ούτε είχα οιαδήποτε σχέση με συνεργάτες της.

Ζητώ από το εν λόγω περιοδικό την άμεση αποκατάσταση της αλήθειας σε σχέση με όσα ανυπόστατα και συκοφαντικά περιλαμβάνονται στο δημοσίευμα του για το πρόσωπό μου. Άλλως, θα αναγκαστώ και πάλι να προσφύγω στη Γερμανική Δικαιοσύνη, όπως και το 2004, όταν το ίδιο περιοδικό επιχείρησε με ψευδείς και συκοφαντικούς ισχυρισμούς να με εμπλέξει σε άλλη υπόθεση και τελικά καταδικάστηκε και υποχρεώθηκε σε επίσημη διάψευση».

Σύμφωνα με δημοσίευμα σχετικά με τον γνωστό δημοσιογράφο Νίκο Χατζηνικολάου, που αναρτήθηκε στον ιστότοπο NEW POST την 14-2-2011 στην διεύθυνση: http://www.newpost.gr/Media/item/23522-Τον-προκαλώ-τον-Τσοχατζόπουλο-Είναι-κοινός-κλέφτης

«Τον προκαλώ τον Τσοχατζόπουλο: Είναι κοινός κλέφτης!…

Δευτέρα, 14 Φεβρουάριος 2011 12:58

Το λεγε και το ξανάλεγε, από το πρωί, στην εκπομπή του, ο Χατζηνικολάου.

«Τον… προκαλώ τον κ. Τσοχατζόπουλο. Τον αποκαλώ κοινό κλέφτη. Να με πάει στα δικαστήρια να με καταδικάσουν, εμένα τον δημοσιογράφο που λέει την αλήθεια. Κι αυτός να κυκλοφορεί ελεύθερος».

Τόλμη και γοητεία…»

Σύμφωνα με δημοσίευμα που αναρτήθηκε στον ιστότοπο NEW POST την 8-2-2011 στο διαδίκτυο και στην διεύθυνση:

http://www.newpost.gr/parapolitika/item/21966-Ο-Άκης-διαψεύδει,-αλλά-ο-Βαγγέλης-ερευνά

«Ο Άκης διαψεύδει, αλλά ο Βαγγέλης ερευνά…

Τρίτη, 08 Φεβρουάριος 2011 10:48

Μπορεί ο Άκης Τσοχατζόπουλος να διέψευσε κατηγορηματικά οποιαδήποτε εμπλοκή του στις μίζες των υποβρυχίων που έφερε στη δημοσιότητα το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel, αλλά ο Βαγγέλης Βενιζέλος και το ΥΠΕΘΑ, ερευνούν σοβαρά το όλο θέμα.

Αν διαβάσει κανείς προσεκτικά την ανακοίνωση του υπουργείου, διαπιστώνει μάλιστα τη σημασία της φράσης “τυχόν ποινικές ευθύνες δεν έχουν παραγραφεί και άρα μπορούν να αναζητηθούν”.

Φυσικά και δεν μπορεί κανείς να προεξοφλήσει το αποτέλεσμα, αλλά όσοι γνωρίζουν τον Βενιζέλο, λένε ότι δεν θα το αφήσει να πέσει κάτω.,..»

Σύμφωνα με τo δημοσίευμα της εφημερίδας REAL NEWS που αναρτήθηκε στο διαδίκτυο και στην διεύθυνση:

http://www.real.gr/DefaultArthro.aspx?page=arthro&id=46518

Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε

14/2/2011 10:30:00 μμ

Αντιδράσεις προκαλούν οι αποκαλύψεις της Real news για τον Άκη Τσοχατζόπουλο και τον ρόλο του επί σειρά ετών στενού συνεργάτη του, Γιάννη Μπλέτσιου τον οποίο κατονομάζει η δικογραφία της Εισαγγελίας του Μονάχου ως αποδέκτη προμήθειας 1 εκατ. ευρώ.

Στη δικογραφία αναφέρεται επίσης ότι ο κ. Μπλέτσιος συμμετείχε στην αποκαλούμενη «ομάδα Α» η οποία κανόνιζε τις προμήθειες των τουλάχιστον 55 εκατ. ευρώ που δόθηκαν για την αγορά 4 γερμανικών υποβρυχίων από την ελληνική κυβέρνηση το 2000 επί υπουργίας Άκη Τσοχατζόπουλου.

Μάλιστα, όπως είχε αποκαλύψει το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel, ο Γιόχαν Φρίντριχ Χάουν- το Νο 2 της γερμανικής εταιρείας HDW, που κατασκεύαζε υποβρύχια- είχε μιλήσει για «Έλληνα αρχιτέκτονα τον οποίο σύστησε ο Άκη Τσοχατζόπουλος για να συμμετάσχει στην Ομάδα Α καθώς γνωρίζονταν από το ΠΑΣΟΚ».

Ο Γιάννης Μπλέτσιος είχε διατελέσει το 1988 Γενικός Γραμματέας στο Υπ. Εσωτερικών επί υπουργίας Άκη Τσοχατζόπουλου, ενώ στην συνέχεια κατέλαβε διοικητικές θέσεις σε δημόσιους οργανισμούς.

Σε επιστολή του ο Γιάννης Μπλέτσιος, αρνείται ότι έλαβε προμήθεια και ότι μετείχε σε οποιαδήποτε «ομάδα Α», ενώ χαρακτηρίζει τα όσα αναφέρονται για τον ίδιο ως «ανακριβή αποκυήματα φαντασίας». Δηλώνει «περήφανος» για το διάστημα της συμμετοχής του σε κυβερνητικές θέσεις τις όποίες όπως υποστηρίζει υπηρέτησε με απόλυτη αφοσίωση, διαφάνεια και εντιμότητα και προσθέτει πως όλα όσα του αποδίδονται θα καταρρεύσουν ενώπιον των αρμόδιων δικαστηρίων.

Η απάντηση του Άκη Τσοχατζόπουλου:

«Το σημερινό πρωτοσέλιδο της REAL NEWS αποτελεί χυδαία λάσπη στο πρόσωπό μου. Πρόκειται για άκρως συκοφαντικό, παντελώς ψευδές και ανυπόστατο δημοσίευμα. Το λόγο επί αυτού θα έχει η Δικαιοσύνη.

Στόχος του δημοσιεύματος είναι η δημιουργία εντύπωσης αθέμιτης εμπλοκής μου στο ζήτημα των γερμανικών υποβρυχίων. Δυστυχώς, όμως, ταυτόχρονα, αμαυρώνει και το μεγάλο έργο της αμυντικής θωράκισης της χώρας, πλήττοντας καίρια την στρατηγική επιλογή παραγωγής από ελληνικά χέρια των πλέον σύγχρονων συμβατικών υποβρυχίων στον κόσμο, -με την μεταφορά πρωτοποριακής τεχνολογίας και τεχνογνωσίας στην Ελλάδα-, που διασφαλίζουν αναντικατάστατο στρατηγικό πλεονέκτημα στο Αιγαίο.

Ως Υπουργός Εθνικής Άμυνας εγγυήθηκα την εφαρμογή των προβλεπόμενων από το νόμο διαδικασιών αξιολόγησης, επιλογής και απόφασης από όλα τα θεσμικά όργανα των Ενόπλων Δυνάμεων σε όλα τα επίπεδα, και το ΚΥΣΕΑ, ώστε η τελική επιλογή να είναι η βέλτιστη δυνατή σε ποιοτικό, οικονομικό και στρατιωτικό επίπεδο, με γνώμονα το εθνικό συμφέρον.

Υπενθυμίζω δε, ότι, όπως δήλωσα από την προηγούμενη εβδομάδα, με αφορμή το γνωστό δημοσίευμα του περιοδικού «DER SPIEGEL», ουδέποτε συνέστησα οιοδήποτε πρόσωπο σε οποιαδήποτε εταιρεία, όπως ψευδώς και συκοφαντικά αναφέρθηκε».

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας REAL NEWS, φύλλο της 13-2-2011, που αναρτήθηκε στο διαδίκτυο και στην διεύθυνση: http://www.real.gr//Files/Articles/Document/46534.pdf και στην διεύθυνση: http://www.real.gr//Files/Articles/Document/46535.pdf:

«Βρήκαμε τον ταμία του Ακη.

Τον Γιάννη Μπέλτσιο, στέλεχος του ΠΑΣΟΚ επί δεκαετίες και στενό συνεργάτη του Ακη Τσοχατζόπουλου, κατονομάζει η δικογραφία της Εισαγγελίας του Μονάχου ως αποδέκτη αμαρτωλής προμήθειας 1 εκατομμυρίου ευρώ.Σύμφωνα με εξαιρετικά ασφαλείς πληροφορίες από τη Γερμανία, τις οποίες παρουσιάζει αποκλειστικά η Real news, η δικογραφία αναφέρει πως ο Γ. Μπέλτσιος συμμετείχε στην αποκαλούμενη «Ομάδα Α», η οποία κανόνιζε τις προμήθειες των τουλάχιστον 55 εκατομμυρίων ευρώ που δόθηκαν για την αγορά των τεσσάρων γερμανικών υποβρυχίων από την ελληνική κυβέρνηση, το 2000.»

Κλπ

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας REAL NEWS, φύλλο της 21-2-2011, που αναρτήθηκε στο διαδίκτυο και στην διεύθυνση;

http://www.real.gr/DefaultArthro.aspx?page=arthro&id=48443

Ο Άκης μας σύστησε τον Μπέλτσιο»

21/2/2011 10:16:00 πμ

Τον Άκη Τσοχατζόπουλο εμφανίζουν ευθέως ως τον άνθρωπο που σύστησε τον Γιάννη Μπέλτσιο στους Γερμανούς πωλητές των υποβρυχίων τα νέα αποκαλυπτικά έγγραφα που φέρνει στη δημοσιότητα η Real news. Πρόκειται για δύο ξεχωριστές καταθέσεις στη γερμανική Δικαιοσύνη, οι οποίες παράλληλα αποκρυσταλλώνουν τον ρόλο που έπαιξε ο συνεργάτης του Α. Τσοχατζόπουλου στη διεκπεραίωση της συμφωνίας αγοράς των υποβρυχίων, αναφέροντας ξεκάθαρα ότι έχει λάβει αμοιβή ενός εκατομμυρίου ευρώ.

Οι καταθέσεις ανήκουν σε δύο από τα σημαντικότερα πρόσωπα-«κλειδιά» της υπόθεσης. Πρόκειται για τον Γιόχαν Φρίντριχ Χάουν, τότε ισχυρό άνδρα της HDW/Ferrostaal, της κοινοπραξίας που κατασκεύαζε και προωθούσε τα γερμανικά υποβρύχια, καθώς επίσης και τον Έλληνα εφοπλιστή Μιχάλη Ματαντό, ο οποίος εκπροσωπούσε επίσημα τη Ferrostaal στην Ελλάδα.

Τα αποσπάσματα των καταθέσεων που παρουσιάζει η Real news περιγράφουν –με γλαφυρότητα που ξαφνιάζει – τις διαδρομές που ακολουθούσαν οι Γερμανοί και άλλες εταιρείες για να κλείσουν συμφωνίες αμυντικών εξοπλισμών στην Ελλάδα, προσεγγίζοντας άτομα που διατηρούσαν στενές σχέσεις με αυτούς που λαμβάνουν τις αποφάσεις.

«Ήταν πολύ παλιοί φίλοι»

Στις 7 Ιουλίου 2010, ενώπιον των εισαγγελέων του Μονάχου, ο Γ. Χάουν κατέθετε τα εξής: «Ο Έλληνας υπουργός Άμυνας Τσοχατζόπουλος μας συνέστησε τον κ. Μπέλτσιο ως κάποιον που ξέρει πολύ κόσμο και που ίσως μας φανεί χρήσιμος. Ανέφερα στον υπουργό Άμυνας Τσοχατζόπουλο ότι ο Γάλλος πρέσβης ήταν συνεχώς παρών και μου είπε ότι ίσως έπρεπε να τοποθετήσουμε κάποια άτομα».

Η αναφορά στον Γάλλο πρέσβη γίνεται διότι, την περίοδο εκείνη, ο κυριότερος ανταγωνιστής των γερμανικών υποβρυχίων Τ.214 ήταν τα γαλλικά Scorpene. Το ενδιαφέρον, όμως, είναι ότι ο Χάουν εμφανίζει τον Α. Τσοχατζόπουλο να του δίνει… συμβουλές για τον τρόπο που θα επιτύχει τη συμφωνία. «Ο κύριος Τσοχατζόπουλος μιλά γερμανικά, σε αυτόν μπορούσαμε να πούμε πως είχαμε την αίσθηση ότι χρειαζόμασταν περισσότερη βοήθεια. Οι δυο τους, ο κ. Τσοχατζόπουλος και ο Μπέλτσιος, γνωρίζονταν από το ΠΑΣΟΚ και ήταν πολύ παλιοί φίλοι».

Στη συνέχεια, ο Γ. Χάουν αναφέρεται στον ρόλο που είχε ο Γιάννης Μπέλτσιος. «Παράλληλα με την Dolmarton, ενεργοποιήσαμε και το αρχιτεκτονικό γραφείο του κ. Μπέλτσιου», λέει. Υπενθυμίζουμε πως, όπως είχε γράψει την προηγούμενη Κυριακή η Real news, η Dolmarton είναι εταιρεία με έδρα τις Βρετανικές Παρθένες Νήσους που παρείχε επ’ αμοιβή συμβουλευτικές υπηρεσίες στη Ferrostaal.

Στη Γερμανία, οι αμοιβές προς το εξωτερικό ήταν νόμιμες μέχρι το 1999. Τη χρονιά εκείνη άλλαξε ο νόμος, οι αμοιβές αυτές έγιναν παράνομες και για τον λόγο αυτό η Ferrostaal διώκεται σήμερα από τη γερμανική Δικαιοσύνη. Στη χώρα μας, βέβαια, η λήψη τέτοιων αμοιβών ουδέποτε ήταν νόμιμη.

Στη συνέχεια της κατάθεσής του, ο Γ. Χάουν «επιστρατεύει» μια γερμανική παροιμία για να περιγράψει τον ρόλο του Γ. Μπέλτσιου. «Ο κ. Μπέλτσιος θα πετούσε την πέτρα στο νερό δημιουργώντας όλο και μεγαλύτερους κύκλους», είπε χαρακτηριστικά, για να καταλήξει: «Απλώς μας ενδιέφεραν οι διασυνδέσεις που είχε ο κ. Μπέλτσιος με ορισμένα πρόσωπα».

«Εγώ έδωσα ένα εκατ. ευρώ»

Το όνομα του Α. Τσοχατζόπουλου αναφέρεται και στην κατάθεση του Μιχάλη Ματαντού. Ο Έλληνας εφοπλιστής κατέθεσε στις 13 Οκτωβρίου του 2010 πως έχει δει τον πρώην υπουργό δύο φορές, σε μια δεξίωση και στην τελετή που είχε γίνει στα γερμανικά ναυπηγεία στο Κίελο, όταν πια είχε κλειδώσει η συμφωνία με τα υποβρύχια.

Εξαιρετικά αποκαλυπτικά, όμως, είναι όσα λέει για τον Γ. Μπέλτσιο. «Έπρεπε να σιγουρευτεί ότι όλα θα κυλήσουν ομαλά στην οργάνωση. Αυτό ήταν νομίζω που έκανε ο Μπέλτσιος», λέει ο Μ. Ματαντός, περιγράφοντας τον ρόλο του Γ. Μπέλτσιου. Στη συνέχεια, περιγράφει τα πάντα και για την αμοιβή του Γ. Μπέλτσιου, η οποία δόθηκε μέσω της εταιρείας Marine Industrial Enterprises, την οποία διαχειριζόταν ο Μ. Ματαντός. «Εμάς, δηλαδή της ΜΙΕ, μας ζητήθηκε αν θα μπορούσαμε να πληρώσουμε κάτι στον κ. Μπέλτσιο, το οποίο και πράξαμε… Πλήρωσα στον κ. Μπέλτσιο, γύρω στον Μάρτιο του 2000, ένα εκατομμύριο ευρώ. Νομίζω ότι αυτό το ποσό το πλήρωσα σε δραχμές, δεν θυμάμαι αν ήταν με επιταγή ή μετρητά… Δεν μου είπαν γιατί ο κ. Μπέλτσιος έλαβε αυτά τα χρήμα. Πιστεύω ότι ήταν η αμοιβή του για μια πετυχημένη δουλειά».

Τα λεγόμενα του Έλληνα εφοπλιστή συμπίπτουν απόλυτα με τη λίστα των 55 εκατομμυρίων ευρώ που είχε δημοσιεύσει το γερμανικό περιοδικό Spiegel και αναδημοσίευσε η Real news την περασμένη εβδομάδα.

Υπεράκτιες εταιρείες

Στη λίστα, το ποσό των 55 εκατ. ευρώ μοιράζεται κυρίως σε υπεράκτιες εταιρείες, ενώ τον Μάρτιο του 2000 καταγράφεται αμοιβή 1 εκατ. ευρώ, με αποδέκτη κάποιον με αρχικά Υ.Β. (Yannis Beltsios).Το χρονικό σημείο της αμοιβής έχει σημασία.

Όπως έγραψε η Real news, σε συνάντηση με τους Γερμανούς στο ξενοδοχείο Imperial στη Βιέννη, ο Γ. Μπέλτσιος εμφανίζεται να καθησυχάζει τους πάντες για την ολοκλήρωση της συμφωνίας με τα υποβρύχια, ανεξάρτητα από την έκβαση των ελληνικών εκλογών, οι οποίες διεξήχθησαν στις 9 Απριλίου του 2000.

Στη συνέχεια ο Μ. Ματαντός επισημαίνει πως πληρώνοντας αυτός τον Μπέλτσιο, σημαίνει ότι τα χρήματα τα έδινε η ίδια η Ferrostaal, εξηγώντας αναλυτικά πώς θα έπαιρνε τα χρήματά του πίσω από τους Γερμανούς.

Για την αμοιβή του Γ. Μπέλτσιου, ο Γ. Χάουν ήταν πλήρως ενήμερος. «Όταν έγινε η πληρωμή στον κ. Μπέλτσιο και μίλησα σχετικώς με τον κ. Χάουν στο τηλέφωνο, δεν είχαμε συζητήσει καθόλου για το πώς θα γινόταν η επιστροφή των χρημάτων. Πίστευα ότι θα τακτοποιείτο ξεχωριστά ή θα εισπράτταμε μια επιπλέον αμοιβή γι’ αυτό».

ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΟΝΤΗ

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Το Πρώτο Θέμα» που αναρτήθηκε στο διαδίκτυο και στην διεύθυνση: http://www.protothema.gr/politics/article/?aid=104650

Αποκαλυπτικό δημοσίευμα του Spiegel

Εμπλοκή Τσοχατζόπουλου σε μίζες 55 εκατ. ευρώ

07/02/2011  13:04

http://img.protothema.gr/89F2F3A05C5A6F03E8613105EAE7FD98.jpgΕκτενές ρεπορτάζ σχετικά με τις ύποπτες διαδρομές 55 εκατομμυρίων ευρώ για την αγορά τεσσάρων υποβρυχίων από τη γερμανική εταιρεία HDW και τον εξοπλισμό τριών παλαιότερων φιλοξενεί το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel στο τεύχος που κυκλοφορεί αυτήν τη Δευτέρα.

Σύμφωνα με το γερμανικό περιοδικό, η γερμανική εταιρεία κατασκευής υποβρυχίων είχε δημιουργήσει μια ολόκληρη ομάδα, που είχε ως αποκλειστικό της έργο τη χρηματοδότηση Ελλήνων αξιωματούχων. Επικαλούμενο έρευνα της γερμανικής Δικαιοσύνης, το Spiegel εμπλέκει και το όνομα του τότε υπουργού Εθνικής Άμυνας, Άκη Τσοχατζόπουλου, στην υπόθεση αυτή, που αφορά στην περίοδο 2002-2004.

Για την εμπλοκή του πρώην υπουργού φέρεται να έχουν καταθέσει υψηλόβαθμα στελέχη της εταιρείας, ενώ το δημοσίευμα αναφέρεται σε εμπλοκή και της Μαργαρίτας Μαθιοπούλου, πρώην συμβούλου γερμανικών εταιρειών εξοπλισμού.

Την υπόθεση ερευνά και η Εισαγγελία Πλημμελειοδικών της Αθήνας, η οποία είχε έρθει προ δίμηνου σε επαφή με την Εισαγγελία του Μονάχου.

Σχολιάζοντας το γερμανικό δημοσίευμα, ο εκπρόσωπος Τύπου της ΝΔ, Γ. Μιχελάκης, κάλεσε την κυβέρνηση να δώσει άμεσα εξηγήσεις, υπενθυμίζοντας πως την υπόθεση της αγοράς των τεσσάρων υποβρυχίων την είχε χειριστεί το ΠΑΣΟΚ τόσο στην αρχή της, την περίοδο 2002-2004, όσο και στο τέλος της, με τη συμφωνία για τον «Παπανικολή» από τη σημερινή κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου.

Ευ. Βενιζέλος: «Θα ερευνηθούν σε βάθος οι αναφορές του Der Spiegel»

«Το ζήτημα που αναδεικνύεται με το δημοσίευμα του περιοδικού Der Spiegel ερευνάται εδώ και καιρό από την ελληνική και τη γερμανική δικαιοσύνη και το ΣΔΟΕ», τόνισε αργά την Δευτέρα σε δήλωσή του, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Ευάγγελος Βενιζέλος, σχετικά με τις ύποπτες διαδρομές 55 εκατομμυρίων ευρώ για την αγορά τεσσάρων υποβρυχίων από την εταιρεία HDW.

Ο κ. Βενιζέλος, επεσήμανε ότι όσα αναφέρονται στο δημοσίευμα θα ερευνηθούν σε βάθος και το ταχύτερο, τόσο από την Ελληνική Δικαιοσύνη όσο και από τα Υπουργεία Οικονομικών και Εθνικής Άμυνας.

«Εφόσον θεμελιώνονται αξιώσεις του Ελληνικού Δημοσίου για αποζημίωση λόγω ηθικής βλάβης ή αδικοπραξίας, αυτές θα εγερθούν το ταχύτερο» συνεχίζει ο κ. Βενιζέλος στη δήλωσή του και συμπληρώνει: «Ούτως ή άλλως με τον πρόσφατο νόμο 3885/2010 βάσει του οποίου συνήφθη η αναθεωρημένη και ισχύουσα πλέον σύμβαση για τα υποβρύχια του Πολεμικού Ναυτικού:

Πρώτον, αποκλείστηκε ρητά η περαιτέρω συμμετοχή της εταιρείας Ferrostaal λόγω των υπό διερεύνηση εκκρεμοτήτων.  Δεύτερον, καταργήθηκε ο μηχανισμός των αντισταθμιστικών ωφελημάτων που πιθανότατα λειτούργησε ως δίαυλος αδιαφανών πληρωμών. Τρίτον, θεσπίστηκαν αυστηρές ρήτρες διαφάνειας που θα λειτουργούν καθ΄όλη τη διάρκεια της σύμβασης και επιτρέπουν στο ελληνικό δημόσιο να διενεργεί όλους τους αναγκαίους ελέγχους ως προς τις πληρωμές για υπεργολαβίες, τις αμοιβές συμβούλων κ.ο.κ.».

Σύμφωνα με τη δήλωση του υπουργού Εθνικής Άμυνας κου Ευάγγελου Βενιζέλου ο οριστικός φορολογικός έλεγχος που έγινε από τις υπηρεσίες του Υπουργείου Οικονομικών, ώστε να εισέλθει ο νέος μέτοχος (όμιλος Abu Dhabi Mar) στα ΕΝΑΕ, αφορά αποκλειστικά στο νομικό πρόσωπο της «Ελληνικά Ναυπηγεία ΑΕ» και όχι σε άλλες εμπλεκόμενες εταιρείες που έχουν υποπέσει σε φορολογικές παραβάσεις, όπως για παράδειγμα στη έκδοση εικονικών τιμολογίων και ακόμη περισσότερο σε φυσικά πρόσωπα τα οποία δεν μπορούν να δικαιολογήσουν τυχόν καταθέσεις ή άλλα περιουσιακά τους στοιχεία.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Πρώτο Θέμα» που αναρτήθηκε στο διαδίκτυο και στην διεύθυνση:

http://www.protothema.gr/politics/article/?aid=82661

Πόθεν έσχες Η κρίση δεν αγγίζει τους 300

Ο πτωχός συνταξιούχος που ψωνίζει στου Hermès

Πρώτο Θέμα

26/09/2010  13:50

http://img.protothema.gr/62A426C5A426A09B98885D286CF0B656.jpg Λιτό βίο κατά τα πρότυπα του σπαρτιάτικου τρόπου ζωής φαίνεται ότι διάγει ο πρώην υπουργός των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ κ. Ακης Τσοχατζόπουλος, βάσει του τελευταίου «πόθεν έσχες» που κατέθεσε στη Βουλή των Ελλήνων.

Είναι πραγματικά εντυπωσιακό πώς ο «ωραίος Μπρούμελ» του Κινήματος καταφέρνει μέσα στις 8, κυριολεκτικά λευκές, κόλλες χαρτιού της δήλωσης των περιουσιακών του στοιχείων να «αποδομήσει» την εικόνα του άκρατου πλουτισμού που τον «καταδιώκει» τα τελευταία χρόνια. Βέβαια, η αναγνωρισμένη από πολιτικούς φίλους και εχθρούς επικοινωνιακή μαεστρία του «χωλαίνει» αναφορικά με την περιγραφή της περιουσιακής του κατάστασης από τον ίδιο, αφού μία μόλις ημέρα μετά τη δημοσιοποίηση των «πόθεν έσχες» των πρώην και νυν κοινοβουλευτικών ανδρών ο φωτογραφικός φακός του «ΘΕΜΑτος» τον συνέλαβε να επισκέπτεται, με τον επιβεβλημένο σταθερό βηματισμό, τον διάσημο, και σχεδόν απαγορευτικό για το πορτοφόλι του μέσου Ελληνα, γαλλικό οίκο Hermès.

Σύμφωνα λοιπόν με τη σχετική δήλωση που υπέβαλε ο κ. Τσοχατζόπουλος στις 30 Ιουνίου 2009, ως μοναδικό εισόδημά του αναγράφεται η βουλευτική του αποζημίωση

που ανέρχεται στα 100.431,94 ευρώ. Η οικονομική κατάσταση του πρώην υπουργού είναι μάλλον δύσκολη αν κρίνει κανείς από τους τρεις τραπεζικούς λογαριασμούς που

διαθέτει στην Εθνική Τράπεζα και στη Γενική, με το υπόλοιπό τους να διαμορφώνεται μόλις στα 13.500 ευρώ. Ακόμα πιο «σφιχτό» είναι το πλαίσιο των οικονομικών της συζύγου του, υπαλλήλου της ΔΕΗ, κυρίας Βίκυς Σταμάτη, διαμορφώνοντας συνθήκες οικογενειακής οικονομικής στενότητας ανάλογες με αυτές που αντιμετωπίζει η συντριπτική πλειονότητα των ελληνικών νοικοκυριών. Τα ετήσια εισοδήματα της κυρίας Σταμάτη είναι της πενιχρής τάξης των 15.330,35 ευρώ, ενώ άνεμο ελπίδας και δυναμική αισιοδοξίας αποπνέει μόνο το τραπεζικό «κομπόδεμά» της σε Citibank και ALPHA, ύψους 18.000 ευρώ. Ούτε λόγος φυσικά για μετοχές και ομόλογα, με το Smartάκι των 650 κυβικών εκατοστών να αποτελεί τη μοναδική σπατάλη αλλά και διασκέδαση του ζευγαριού. Τα πράγματα είναι σαφώς καλύτερα στην εικόνα που απαντάται στη δήλωση της ακίνητης περιουσίας της οικογένειας Τσοχατζόπουλου. Η αγορά των δύο περιβόητων διαμερισμάτων, 142 και 59 τ.μ αντίστοιχα, στην οδό Κόμνα Τράκα 3, προ εξαετίας και συνολικής εμπορικής αξίας380.000 ευρώ, ήρθε να ενισχύσει αισθητά το «χαρτοφυλάκιο» real estate του ζευγαριού, που έως τότε περιελάμβανε, κατά δήλωσή του, ένα οικόπεδο στην Αμάρυνθο Ευβοίας, τη γνωστή κατοικία στον Κόρφο Κορινθίας, σημερινής εμπορικής αξίας 700.000 ευρώ, και ένα διαμέρισμα 130 τ.μ. που περιήλθε στην κατοχή της κυρίας Σταμάτη το 1990.

Βίκυ Σταμάτη

Η συνολική παρουσίαση της περιουσιακής κατάστασης του πρώην υπουργού, ο οποίος διεκδίκησε την αρχηγία του ΠΑΣΟΚ το 1996, στο τελευταίο «πόθεν» έσχες θα ήταν ιδανικό για το προφίλ πολιτικού που δεν έχει προκαλέσει, εάν δεν υπήρχαν συγκεκριμένα γεγονότα και δεδομένα που αναζητούν εναγωνίως έως και σήμερα συγκεκριμένες απαντήσεις και εξηγήσεις. Μέχρι πριν από μερικούς μήνες το ερώτημα ήταν πώς είναι δυνατόν και με ποιον τρόπο ένας απόμαχος της πολιτικής που ζει μόνο με τη βουλευτική του σύνταξη να έχει τη δυνατότητα να διαμένει σε μία από τις ακριβότερες περιοχές της Ευρώπης και να απολαμβάνει την αίγλη και τις ανέσεις νεοκλασικού ακινήτου εμπορικής αξίας άνω των 6,5 εκατ. ευρώ.

Η θέση του κ. Τσοχατζόπουλου περί ενοικίασης του σπιτιού ανακτόρου της Διονυσίου Αεροπαγίτου από εταιρεία- «φάντασμα» που ποτέ δεν αποκάλυψε το όνομά της, αλλά τελικά αποδείχτηκε ότι ήταν η offshore «Nobilis» με έδρα το Γουαϊόμινγκ των ΗΠΑ, δεν βρήκε εξαρχής πολλούς υποστηρικτές. Αντιθέτως, τα πράγματα ξεκαθάρισαν όταν ήρθε στο φως από δημοσιεύματα του Τύπου ότι τρεις ημέρες πριν από την ψήφιση του νόμου 3842/2010 «περί αποκατάστασης της φορολογικής δικαιοσύνης και αντιμετώπισης της φοροδιαφυγής», που πενταπλασίαζε τη φορολογία ακινήτων που ανήκουν σε offshore εταιρείες, η σύζυγος του πρώην υπουργού αγόρασε, αντί ποσού 1,1 εκατ. ευρώ, το μοναδικό νεοκλασικό ακίνητο. Ίσως βρισκόμαστε μπροστά στη μοναδική περίπτωση στα τραπεζικά χρονικά της χώρας που υπάλληλος της ΔΕΗ με ετήσιο εισόδημα 15.330,35 ευρώ, έχοντας πάρει άδεια τα τελευταία πέντε χρόνια, και μάλιστα αμισθί τα δύο από αυτά, να παίρνει δάνειο 1,1 εκατ. ευρώ και να μπορεί να αποπληρώνει μηνιαία δόση της τάξης των 4.000 ευρώ! Με την εκτιμώμενη συνολική αξία των ακινήτων της οικογένειας Τσοχατζόπουλου να φτάνει τα 10 εκατ. ευρώ, όπως αποκάλυψε το «ΘΕΜΑ» στις 6 Ιουνίου 2010, και το «φλερτ» υπεράκτιων εταιρειών με τον 72χρονο πολιτικό καλά να κρατεί, τα ερωτήματα όσο πάνε και πολλαπλασιάζονται.

Η κόρη του Ακη

Εξίσου ενδιαφέρουσα είναι και η οικονομική δραστηριότητα της κόρης του κ. Τσοχατζόπουλου, αρχιτέκτονα κυρίας Αρετής Τσοχατζοπούλου, η οποία δείχνει να μην πτοείται στο ελάχιστο από την οικονομική κρίση. Βαδίζοντας στχνάρια του γούστου του πατέρα της, η κόρη Τσοχατζοπούλου αγοράζει το 2006, δίνοντας μάλιστα προκαταβολή 450.000 ευρώ, μία εντυπωσιακή νεο- κλασική μεταμοντέρνα κατοικία στο Κολωνάκι, εμβαδού 270 τ.μ. Με δηλωμένη στα συμβόλαια την αντικειμενική αξία της κατοικίας (627.942ευρώ) και την εμπορική της να φτάνει το 1,1 εκατ. ευρώ, η κυρία Τσοχατζοπούλου δεν λαμβάνει δάνειο αλλά εξοφλεί τοις μετρητοίς την αγορά της. Επιπλέον, στις 19 Οκτωβρίου 2009 προχωρά σε αύξηση-μαμούθ του μετοχικού κεφαλαίου των 18.000 ευρώ της εταιρείας που έχει συστήσει από κοινού με τον αδερφό της κ. Αλέξανδρο Τσοχατζόπουλο. Η άνεση καταβολής 1,185 εκατ. ευρώ σε δύσκολες εποχές ακόμα και για ισχυρούς Ελληνες επιχειρηματίες τουλάχιστον εντυπωσιάζει.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Πρώτο Θέμα» που αναρτήθηκε στο διαδίκτυο και στην διεύθυνση: http://www.protothema.gr/politics/article/?aid=72228

Του Γιώργου Πετρίδη

Τί απαντά η Αρετή Τσοχατζοπούλου

Βρήκαν 8 εκατ. ευρώ σε λογαριασμό της κόρης του Ακη

Πρώτο Θέμα

20/06/2010  17:58

http://img.protothema.gr/F836BC0505D8C7480D972D4CABDD6BC6.jpgΑΠΑΝΩΤΟΙ ΜΥΣΤΙΚΟΙ ΕΛΕΓΧΟΙ που αφορούν στην οικογένεια του κ. Ακη Τσοχατζόπουλου και τους στενούς συνεργάτες την εποχή της παντοδυναμίας του βρίσκονται σε εξέλιξη τις τελευταίες εβδομάδες από το Σώμα Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος και την επιτροπή για το ξέπλυμα του μαύρου χρήματος

Οπως είναι σε θέση να γνωρίζει το «ΘΕΜΑ», οι πρώτοι έλεγχοι για την οικογένεια ήδη αποκαλύπτουν και δεύτερο λαβράκι, καθώς μετά τα τουλάχιστον 10 ακίνητα που έχουν βρεθεί, έχει ανακαλυφθεί, σύμφωνα με αξιόπιστες πηγές, ότι σε μια ελληνική τράπεζα βρέθηκαν καταθέσεις ύψους 8 εκατ. ευρώ της κόρης του πρώην υπουργού, Αρετής. Η κόρη του κ. Τσοχατζόπουλου είναι αρχιτέκτονας στο επάγγελμα (σπούδασε στο Βερολίνο) και, όπως λένε οι φορολογικές αρχές, το ετήσιο καθαρό της εισόδημα δεν ξεπερνάει τις 50.000-70.000 ευρώ κατ’ έτος (μέσος όρος των τελευταίων 10 ετών). Το γεγονός αυτό ήδη έχει προβληματίσει άνδρες των Αρχών για το πού βρέθηκαν αυτά τα χρήματα και τώρα προχωρούν σε εξονυχιστικούς ελέγχους και διασταυρώσεις προκειμένου να διαπιστωθεί εάν τα ποσά αυτά προέρχονται από νόμιμες πηγές.

Στην περιουσία της κόρης του κ. Τσοχατζόπουλου, όπως έχουν ανακαλύψει στο ΣΔΟΕ, προστίθεται ένα ακόμη διώροφο διαμέρισμα 272 τ.μ. στο Κολωνάκι, στην οδό Δεινοκρά- τους 60. Το διαμέρισμα, ενώ ανήκε στην offshore «Bluebell», η κυρία Αρετή Τσοχατζοπούλου το δήλωνε ως κατοικία από το 2001. Το 2005 το αγόρασε γνωστός κατασκευαστής αντί περίπου 560.000 ευρώ και το 2006 το μεταβίβασε στην κόρη του πρώην υπουργού αντί περίπου 628.000 ευρώ

Η κόρη του κ. Τσοχατζόπουλου διαθέτει, μεταξύ άλλων, στην οδό Κεφαλληνίας 38 και 40 δύο οικόπεδα, τα οποία το 2008 μίσθωσε για 15 χρόνια στην κατασκευαστική ΛΗΘΑΙΑ ΕΠΕ που συστάθηκε από την ίδια το 2007 προς 227.000 ευρώ για 15 χρόνια.

Μια δεύτερη κατασκευαστική, που ιδρύεται μεταξύ άλλων από την κυρία Αρετή Τσοχατζοπούλου το 2003, η ΑΤΕ-ΦΑ ΕΠΕ, φέρνει την κόρη του πρώην υπουργού στο ίδιο διοικητικό συμβούλιο με τη λογίστρια κυρία Ευφροσύνη Λαμπροπούλου.

Ομως, η κυρία Λαμπροπούλου εμφανίζεται το 2002 να ενεργεί και ως αντίκλητος της offshore εταιρείας «Torcaso», στην οποία ανήκε το πολυτελές διαμέρισμα της Διονυσίου Αρεοπαγίτου, το οποίο μεταβιβάστηκε σε μια άλλη offshore, τη «Nobilis», η οποία στη συνέχεια το μεταβίβασε στη σύζυγο του κ. Τσοχατζόπουλου, κυρία Βίκυ Σταμάτη τον περασμένο Απρίλιο.

Οι εξελίξεις από τα στοιχεία-φωτιά που ανακάλυψαν οι ελεγκτικές αρχές φαίνεται ότι θα είναι ραγδαίες, καθώς η ύπαρξη αυτών των ιδιαίτερα μεγάλης αξίας περιουσιακών στοιχείων λένε ότι δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από τα εισοδήματα της κυρίας Τσοχατζοπούλου. Εμπίπτουν όμως ενδεχομένως, όπως εκτιμούν έγκυροι νομικοί, σε πιθανά αδικήματα ξεπλύματος μαύρου χρήματος και φοροδιαφυγής ιδιαίτερα μεγάλης αξίας.

Στο μικροσκόπιο επίσης των ελεγκτικών αρχών έχουν μπει και στενοί συνεργάτες του κ. Τσοχατζόπουλου την εποχή που ήταν παντοδύναμος υπουργός.

Μεταξύ αυτών είναι ο γ.γ. του υπουργείου Ανάπτυξης κ. Γιώργος Αγραφιώτης και ο γ.γ. του υπουργείου Αμυνας κ. Γιάννης Σμπώκος

Τί απαντά η Αρετή Τσοχατζοπούλου

Εν τω μεταξύ η κυρία  Αρετή Τσοχατζοπούλου, με ανακοίνωσή της σχετικά με το δημοσίευμα του «ΘΕΜΑτος» έκανε λόγο για “πρωτοφανή επίθεση” που δέχεται το τελευταίο χρονικό διάστημα που ξεκίνησε με τη διαστρέβλωση εικόνων και στοιχείων, συνέχισε με την έντεχνη χρήση αποσπασματικών στοιχείων από την επαγγελματική της δραστηριότητα με σκοπό να δημιουργηθεί μια παραποιημένη εικόνα ύποπτου πλουτισμού και κορυφώνεται, όπως υποστήριξε, με αυτό το δημοσίευμα.

«Δηλώνω ρητά και κατηγορηματικά, ότι όλα αυτά είναι ασύστολα ψεύδη, καθώς δεν είχα ποτέ τέτοια ποσά στους λογαριασμούς μου και δεν κλήθηκα να δώσω εξηγήσεις σε δημόσιες αρχές. Το δημοσίευμα είναι απόλυτα συκοφαντικό και έχει στόχο να με πλήξει προσωπικά. Θα αναγκαστώ να ζητήσω από τη Δικαιοσύνη την προστασία της τιμής και υπόληψής μου», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Πρώτο Θέμα» που αναρτήθηκε στο διαδίκτυο και στην διεύθυνση:

http://www.protothema.gr/politics/article/?aid=71371

Νέα βόμβα του ΣΔΟΕ

Βρέθηκαν 15 ακίνητα του Τσοχατζόπουλου

Πρώτο Θέμα

09/06/2010  00:00

http://img.protothema.gr/7E5BA5822ABD69C4F6C6CAEE68C6A38F.jpgΝέα «βόμβα» του ΣΔΟΕ έρχεται να αποκαλύψει το Πρώτο Θέμα σχετικά με τα ακίνητα του Ακη Τσοχατζόπουλου.

Σύμφωνα με ασφαλέστατες πληροφορίες, το ΣΔΟΕ εντόπισε ούτε ένα ούτε δύο αλλά 15 συνολικά ακίνητα του πρώην υπουργού Αμυνας, ιδιαίτερα μεγάλης αξίας, σε κάποια από τα οποία μάλιστα φέρονται ως συνιδιοκτήτες δύο από τους βασικότερους συνεργάτες του.

Πρόκειται για τους κυρίους Γιάννη Σμπώκο, πρώην γενικό γραμματέα στο υπουργείο Αμυνας επί υπουργίας Ακη Τσοχατζόπουλου, ο οποίος είχε την ευθύνη των αμυντικών εξοπλισμών, και Γιώργο Αγραφιώτη, διευθυντή του γραφείου του κ. Τσοχατζόπουλου.

Επίσης εμπλεκόμενοι φέρονται οι παλιοί συνεργάτες του πρώην υπουργού κυρία Ευφροσύνη Λαμπροπούλου και κ. Πολιτόπουλος.Ετσι, πέραν των γνωστών ακινήτων της Διονυσίου Αρεοπαγίτου, της Σικελιανού στο Ψυχικό που παραχώρησε στην πρώην σύζυγό του κυρία Γκούντρουν Τσοχατζοπούλου, το εκπληκτικό διαμέρισμα με θέα στον Θερμαϊκό στην Αριστοτέλους που ανήκει στην κόρη του Αρετή αλλά και το εξοχικό στον Κόρφο Κορινθίας, το ΣΔΟΕ ανακάλυψε άλλα 9 ακίνητα που δεν αναφέρονται στο «πόθεν έσχες» του κ. Τσοχατζόπουλου.

Τα ακίνητα αυτά φαίνεται πως ανήκαν σε offshore εταιρείες στις οποίες είναι μέτοχοι και οι προαναφερθέντες συνεργάτες του.  Το θέμα πλέον αποκτά νέες διαστάσεις, καθώς στο στόχαστρο μπαίνουν και οι πλέον έμπιστοι συνεργάτες του, κύριοι Σμπώκος και Αγραφιώτης, δύο πρόσωπα της απολύτου εμπιστοσύνης του κ. Τσοχατζόπουλου, τα οποία διαχειρίστηκαν κρατικές προμήθειες αμύθητης αξίας.

Σύμφωνα με πληροφορίες, οι «Ράμπο» του ΣΔΟΕ έχουν πάρει εντολή να ξεσκονίσουν τα πάντα γύρω από τα περιουσιακά στοιχεία των συνεργατών του κ. Τσοχατζόπουλου και του ιδίου, ενώ παράλληλα αναμένεται εισαγγελική έρευνα για όλες τις συμβάσεις που υπέγραψαν οι κύριοι Τσοχατζόπουλος και Σμπώκος την περίοδο που βρίσκονταν στο υπουργείο Αμυνας.

Μια περίοδος όπου η χώρα πραγματοποίησε τεράστιες προμήθειες οπλικών συστημάτων, όπως τα ελικόπτερα Apache, οι πύραυλοι Patriot, τα άρματα μάχης Leopard, καθώς και τα πανάκριβα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου της «Raytheon». Και μην ξεχνάμε και τους ρωσικούς πυραύλους TOR M1 για τους οποίους είχε συσταθεί από τη Νέα Δημοκρατία και εξεταστική επιτροπή, η οποία όμως «βραχυκύκλωσε» ανάμεσα σε διάφορους ύποπτους λογαριασμούς στην Ελβετία οι οποίοι δεν άνοιξαν ποτέ.

Λέγεται ότι την εποχή εκείνη οι Ρώσοι που ήθελαν να μπουν στις εξοπλιστικές αγορές, χωρίς ωστόσο τα προϊόντα τους να είναι ανταγωνιστικά, έδιναν γην και ύδωρ στους υποψήφιους αγοραστές. Σε κάθε περίπτωση τα νέα στοιχεία για τα περιουσιακά του κ. Τσοχατζόπολου και των συνεργατών του, που θα αρχίσουν να αποκαλύπτονται με τη μορφή χιονοστιβάδας, μαρτυρούν αυτό που η κοινωνία υποψιαζόταν πάντα.

Οτι ένα τμήμα του ΠΑΣΟΚ, που παραλίγο να καταλάβει την πρωθυπουργία και την προεδρία του Κινήματος το 1996 και είχε υψώσει τη σημαία του αριστερού και κοινωνικού ριζοσπαστισμού, υπήρξε βαθύτατα διεφθαρμένο. Και φαίνεται ότι σήμερα ο πρωθυπουργός είναι αποφασισμένος να μην κάνει κανέναν συμβιβασμό επιτρέποντας να έρθει αυτό το δύσοσμο παρελθόν στη δημοσιότητα. Η έδρα της «Nobilis» βρίσκεται στην οικία ΤσοχατζόπουλουΣύμφωνα με πληροφορίες από το ΣΔΟΕ, έδρα της εταιρείας «Nobilis» είναι η οδός Διονυσίου Αρεοπαγίτου 33 (δηλαδή στο σπίτι του κ. Τσοχατζόπουλου) και διαχειριστές φέρονται δύο στενοί συνεργάτες του από το παρελθόν.Με ανοιχτό το στόμα έμειναν οι ελεγκτές του ΣΔΟΕ που ανέλαβαν τον έλεγχο των ακινήτων τα οποία αμέσως ή εμμέσως  έχει στην κατοχή του ο άλλοτε ισχρός άνδρας του ΠΑΣΟΚ κ. Άκης Τσοχατζόπουλος, όταν διαπίστωσαν ότι τα σπίτια τελικά δεν είναι μόνο αυτά που είδαν το φως της δημοσιότητας αλλά πολύ περισσότερα.

Η αποκάλυψη του Πρώτο Θέματος προκάλεσε την αντίδραση του κ. Σμπώκου, ο οποίος σχολίασε σχετικά ότι δεν είναι ιδιοκτήτης ή συνιδιοκτήτης σε κανένα από τα ακίνητα που αναφέρονται στο δημοσίευμα. Επίσης αναφέρει ότι δεν έχει ή διαχειρίζεται οποιαδήποτε εξοχώρια εταιρεία που ασχολείται ή έχει στην ιδιοκτησία της οποιοδήποτε ακίνητο. Καταλήγει δε ότι θα υπερασπιστεί την τιμή και την υπόληψή του με κάθε νόμιμο τρόπο.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Πρώτο Θέμα» που αναρτήθηκε στο διαδίκτυο και στην διεύθυνση:

http://www.protothema.gr/politics/article/?aid=70761

Αφωνο το ΣΔΟΕ, μετράει offshore και δεν φτάνει!

Είναι πολλά τα σπίτια, Ακη!

Πρώτο Θέμα

06/06/2010  17:50

http://img.protothema.gr/F00510949630EC45E04B6EA3E96918D9.jpg

Στην Επιτροπή Διαφάνειας του ΠΑΣΟΚ έχει κληθεί σήμερα ο Άκης Τσοχατζόπουλος να δώσει απαντήσεις και στοιχεία για τα δημοσιεύματα που αφορούν στα ακίνητά του.

Το πιθανότερο σενάριο είναι να ανασταλεί η κομματική του ιδιότητα, μέχρι να διαλευκανθεί η υπόθεσή του από τη δικαιοσύνη.

Οπως αποκαλύπτει το «Πρώτο Θέμα», στα 6,5 εκατ. ευρώ που κοστολογείται η επένδυση της συζύγου… του κ. Τσοχατζόπουλου στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου έρχεται να προστεθεί η αξίας 1,5 εκατ. ευρώ κατοικία που αγόρασε ο κ. Τσοχατζόπουλος για την πρώην σύζυγό του στο Παλαιό Ψυχικό, τα δύο διαμερίσματα συνολικής εμπορικής αξίας 380.000 ευρώ στην οδό Κομνά Τράκα στο Πεδίον του Αρεως, το σημερινής αξίας περίπου 700.000 ευρώ διαμέρισμα στην οδό Νίκης στη Θεσσαλονίκη, αλλά και η αξίας 350.000 ευρώ εξοχική κατοικία στον Κόρφο Κορινθίας.

Αν σε όλα τα παραπάνω προστεθεί και το πρώτο σπίτι του κ. Τσοχατζόπουλου στο Χαλάνδρι, τότε η συνολική ακίνητη περιουσία του ίδιου και της οικογένειάς του αγγίζει τα 10 εκατ. Ευρώ! Σε μια ήσυχη γειτονιά κοντά στο Πεδίον του Αρεως βρίσκεται το ακίνητο στο οποίοδιαθέτει δύο διαμερίσματα ο πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ

κ. Ακης Τσοχατζόπουλος. Στο ακίνητο της οδού Κομνά Τράκα, στον αριθμό 3, ο κ. Τσοχατζόπουλος αγόρασε τον Ιούνιο του 2004, λίγο πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, αντί 115.000 ευρώ (αξία που δηλώθηκε στα συμβόλαια) δύο διαμερίσματα. Ιδιοκτήτης εμφανίζεται συνταξιούχος του ΙΚΑ, ο οποί- ος πούλησε στον πρώην υπουρ-γό ένα διαμέρισμα στον δεύτερο όροφο μαζί με μια αποθήκη, αλλά και ένα διαμέρισμα στο ημιυπόγειο. Το πρώτο έχει εμβαδόν 142,30 τ.μ., ενώ το δεύτερο 59,20 τ.μ. Σύμφωνα με εκτιμητές ακινήτων, η συνολική εμπορική αξία και των δύο διαμερισμάτων στην οδό Κόμνα Τράκα 3 αγγίζει τα 380.000 ευρώ.

Και στο ακίνητο της Κομνά Τράκα, όπως και σε εκείνο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου, υπάρχουν μια σειρά από περίεργες συμπτώσεις, στις οποίες εμπλέκονται offshore εταιρείες… Θα πρέπει να θυμίσουμε ότι στις 29/1/2001 η «Torcaso», υπεράκτια κυπριακή εταιρεία, είχε πουλήσει το ακίνητο στην επίσης υπεράκτια «Nobilis Int. LLC», η οποία μεταπώλησε το οίκημα στη σύζυγο του κ. Τσοχατζόπουλου, κυρία Βίκυ Σταμάτη. Πρόκειται μάλλον για μια εταιρεία-παραγγελιοδόχο, με σκοπό να υλοποιήσει σε χρόνο ανύποπτο το «πέρασμα» του ακινήτου στην ιδιοκτησία του πολιτικού.

Οπως σήμερα αποκαλύπτουμε, η «Torcaso» δεν ήταν καθόλου άγνωστη στον σοσιαλιστή πολιτικό. Και αυτό διότι σε μία ακόμα «σύμπτωση» η offshore διατηρούσε πενταώροφο κτίσμα στη συμβολή των οδών Κεφαλληνίας και Κομνά Τράκα 1, δηλαδή ακριβώς δίπλα (είναι μεσοτοιχία) στα δύο γραφεία που ο κ. Τσοχατζόπουλος δή-λωνε στο «πόθεν έσχες» του ότι διατηρεί επί της Κομνά Τράκα 3! Σαν να μην έφτανε το παραπάνω, την κατασκευή του ακινήτου της «Torcaso» είχε αναλάβει η ίδια βορειοελλαδική κατασκευαστική εταιρεία που ανακαίνισε τα γραφεία του πολιτικού το 2002, καθώς και το τριώροφο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου, το οποίο ξεκίνησε με προϋπολογισμό 600.000 ευρώ αλλά με τα μπλε μάρμαρα από την Αργεντινή και τα τζακούζι των 60.000 ευρώ ξεπέρα-σε το 1,5 εκατ. ευρώ.

Πολλά λεφτά δεν είναι για ανακαίνιση όταν η αγορά ύστερα από έξι χρόνια ήταν μόλις 1.100.000 ευρώ; Σύμφωνα με το «πόθεν έσχες» του κ. Τσοχατζόπουλου που παρουσιάζουμε, ο ίδιος αγόρασε δύο γραφεία επιφάνειας 59 τ.μ. και 142 τ.μ. το 2004. Λίγα χρόνια δηλαδή προτού προχωρήσει και στην τοποθέτησή του στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου και ενώ είχε φυσικά ολοκληρώσει ευδοκίμως την υπουργική του θητεία.

Να ήταν άραγε τόσο τραγική σύμπτωση που ακριβώς δίπλα στα γραφεία του η εταιρεία που ενεπλάκη και στην αγοραπωλησία της Διονυσίου Αρεοπαγίτου, η «Torcaso» δηλαδή, διατηρούσε οίκημα; Και ποιο οίκημα! Αυτό που ενεπλάκη στο σκάνδαλο της Μονής Βατοπεδίου. Ειδικότερα, βάσει των στοιχείων του πορίσματος της Τραπέζης της Ελλάδος για τις τραπεζικές πράξεις της μονής, στις αναλυτικές καταστάσεις ο ηγούμενος Εφραίμ και οι συνεργάτες του είχαν εκδώσει επιταγή 700.000 ευρώ, την οποία είχε εισπράξει η «Torcaso Investment» στις 15/7/2007 για την πώληση από την τελευταία του επίμαχου ακινήτου στις οδούς Κεφαλληνίας και Κομνά Τρακά 1 στα Πατήσια.

Το συμβόλαιο που μεταγράφηκε στο Υποθηκοφυλακείο Αθηνών είχε αριθμό 4730/422 και συντάχθηκε στη Θεσσαλονίκη από τη συμβολαιογράφο κυρία Ελένη Ζαφειρίου-Γκιουλέκα (σύζυγος του βουλευτή της Ν.Δ. κ. Κώστα Γκιουλέκα) στις 30/4/2007. Το τίμημα της αγοράς τού εν λόγω ακινήτου έφτανε στα 3,7 εκατ. ευρώ! Αφορούσε σε οικόπεδο 335,05 τ.μ. με εξαώροφη οικο- δομή και δύο υπόγεια. Κατά το χρονικό διάστημα της αγοραπωλησίας, η οικοδομή βρισκόταν στο στάδιο της αποπεράτωσης, καθώς η κυπριακή εταιρεία έχοντας άδεια από την Πολεοδομία Αθηνών (εκδόθηκε το 2002) κατεδάφισε την παλιά διώροφη οικοδομή και έχτισε από την αρχή την εξαώροφη πολυκατοικία.

Θα πρέπει να σημειώσουμε πως νομικός σύμβουλος της «Torcaso» υπήρξε ο δικηγόρος κ. Αλέξανδρος Χατζηαλεξάνδρου, ο οποίος ήταν μέλος στις γνωστές από το σκάνδαλο του Βατοπεδίου εταιρείες «Ανθεμιάς» και «Rassadel».

Τέλος, η «Torcaso» είχε εμπλακεί και με άλλη αγοραπωλησία της Μονής Βατοπεδίου, και ειδικότερα με συμβόλαια αγοράς ακινήτων πίσω από τον Πύργο Αθηνών, τα οποία είχε κάνει η σύζυγος του «γαλάζιου» πρώην υπουργού κ. Γιώργου Βουλγαράκη

Σύμφωνα με δημοσίευμα που αναρτήθηκε στο διαδίκτυο και στην διεύθυνση:

http://nea.com.gr/πολιτική/διαδήλωση-έξω-από-το-σπίτι-του-τσοχατζόπουλου.-βίντεο

Διαδήλωση έξω από το σπίτι του Τσοχατζόπουλου. Βίντεο

25 Φεβρουαρίου 2011, 11:24

Αιφνιδιάστηκε ο Άκης Τσοχατζόπουλος από την χθεσινή συγκέντρωση διαδηλωτών έξω από το πανάκριβο σπίτι της Δ. Αρεοπαγίτου.

Περίπου 1.500 άτομα ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του σκηνοθέτη, Δ. Κολάτου, και συγκεντρώθηκαν φωνάζοντας υβριστικά συνθήματα και ζητώντας να «φέρει πίσω τα λεφτά μας».

Αρχικά είχαν παραταχθεί τα ΜΑΤ κατά μήκος της Δ. Αρεοπαγίτου και στην συνέχεια άνοιξαν δρόμο και οι διαδηλωτές έφτασαν μέχρι την πόρτα του.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο κ. Τσοχατζόπουλος κάλεσε την αστυνομία ζητώντας να επέμβει άμεσα και να απομακρύνει τον κόσμο.

Α.2. ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ ΟΠΩΣ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ

Ορισμένα από τα προαναφερόμενα δημοσιεύματα παρατίθενται παραπάνω και άλλα Σας τίθενται υπ’ όψιν σε ηλεκτρονική μορφή με τον συνυποβαλλόμενο δίσκο ακτίνας. Και υπάρχουν πολύ περισσότερα δημοσιευμένα στον τύπο. Όλα δε τα δημοσιεύματα έχουν δημοσιευτεί εδώ και πάρα πολύ καιρό.

Λόγω του μεγάλου αριθμού των δημοσιευμάτων και του μεγάλου χρονικού διαστήματος που έχει παρέλθει από τότε που εμφανίστηκαν μέχρι σήμερα, είναι αδύνατον οι αρμόδιοι, με πρώτο τον εγκαλούμενο, να μην έχουν λάβει γνώσιν αυτών.

Α.3. ΚΑΜΙΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΤΣΟΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΑ ΩΣ ΑΝΩ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ

Ο ως άνω Α. Τσοχατζόπουλος, απ’ ότι γνωρίζω από δημοσιεύματα του τύπου, δεν αντέδρασε με κανέναν ουσιαστικό τρόπο στα ως άνω δημοσιεύματα. Έκανε ορισμένες δηλώσεις περί του ότι, κατ’ αυτόν, διώκεται πολιτικώς και απείλησε με προσφυγή στην Δικαιοσύνη. Όμως μέχρι σήμερα, απ’ ότι είμαι σε θέση να γνωρίζω, δεν έχει προσφύγει στην Δικαιοσύνη.

Α.4. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΝΤΛΟΥΝΤΑΙ ΚΑΙ ΠΡΟΤΥΠΑ (ΕΙΚΟΝΕΣ) ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΩΣ ΑΝΩ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΗ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΤΣΟΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ

Από τα προαναφερόμενα δημοσιεύματα συνάγονται τα εξής συμπεράσματα:

1.      Ότι ο ως άνω Τσοχατζόπουλος έχει συσσωρεύσει τεράστια περιουσία, πολλών εκατομμυρίων ευρώ, ενώ τα νόμιμα εισοδήματά του προήλθαν από την βουλευτική του αποζημίωση και την αποζημίωση που ελάμβανε ως υπουργός. Σύμφωνα με δημοσιεύματα: (α) Από τα μέσα της δεκαετίας του 1970, όταν ήλθε στην Ελλάδα από την τότε Δυτική Γερμανία, μέχρι και σήμερα ποτέ του δεν άσκησε στην Ελλάδα εμφανώς άλλη νόμιμη επαγγελματική δραστηριότητα, που να του αποδίδει νόμιμο εισόδημα, πέραν αυτής του βουλευτή της Βουλής των Ελλήνων και του επί σειράν ετών υπουργού. (β) Ερχόμενος δε στην Ελλάδα από την Γερμανία περί τα μέσα της δεκαετίας του 1970 και όλα τα χρόνια από τότε, πάντα κατά τα δημοσιεύματα, δεν εισήγαγε κανένα ποσόν χρημάτων από την Γερμανία, που να προέρχεται από νόμιμα εισοδήματα που εσόδευσε στην Γερμανία προ των μέσων της δεκαετίας του 1970. (γ) Μάλιστα, κατά δημοσιογραφικές πληροφορίες, όσο ήταν κάτοικος Γερμανίας ο Τσοχατζόπουλος ασκούσε επαγγελματική δραστηριότητα, η οποία συνήθως δεν δίνει την δυνατότητα συσσωρεύσεως πλούτου (π.χ. εργαζόταν ως σερβιτόρος).

2.      Ότι ο ως άνω Τσοχατζόπουλος, σύμφωνα με δημοσιεύματα, φέρεται ως σχεδόν ανεπάγγελτος, ο οποίος αφού ανακάλυψε ότι η πολιτική μπορεί ν’ αποτελέσει μία πολύ προσοδοφόρα δραστηριότητα για επίορκους πολιτικούς, προσκολλήθηκε στον πατέρα του εγκαλουμένου, ασχολήθηκε με την πολιτική, εξελέγη βουλευτής, έγινε υπουργός και κατάκλεψε το Ελληνικό Δημόσιο παίρνοντας μίζες.

Τα ως .άνω συμπεράσματα έχουν συναχθεί από την πλειοψηφία του Ελληνικού λαού, αλλά και από την κοινή γνώμη άλλων χωρών και έχουν δημιουργήσει (θέλω να πιστεύω άδικα) ένα αρνητικό πρότυπο (εικόνα ή συνειρμό) στην συνείδηση του Ελληνικού λαού, και των λαών άλλων χωρών, σχετικά με το ποιόν του πολιτικού ανδρός στην Ελλάδα, αλλά και την ίδια την Ελλάδα και τον Ελληνικό λαό. Το πρότυπο αυτό είναι ότι ο πολιτικός είναι κλέφτης, και η Ελλάδα και ο Ελληνικός λαός διεφθαρμένοι. Έχει μεγάλη σημασία η δημιουργία αυτού του προτύπου, διότι με  βάση το πρότυπο αυτό διαμορφώνεται η κοινωνική, πολιτική και οικονομική συμπεριφορά του λαού, αλλά και του κάθε πολίτη ως δρώντος στο κοινωνικο-πολιτικο-οικονομικό γίγνεσθαι. Και αυτό διότι πολιτικός δρα πολιτικά, πρωτίστως με το παράδειγμα που δίνει.

Α.5  ΤΟ ΒΑΣΙΜΟ ΤΗΣ ΑΝΤΛΗΣΕΩΣ ΤΩΝ ΩΣ ΑΝΩ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΕΩΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΟΤΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΑΙ ΕΝΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΠΡΟΤΥΠΟ (ΕΙΚΟΝΑ)

Είναι απολύτως βάσιμο το να αντληθούν τα ως άνω συμπεράσματα και να υιοθετηθεί η ως άνω υπόθεση εργασίας περί δημιουργίας αρνητικού προτύπου (΄η εικόνας ή συνειρμού), διότι:

1.      Λόγω των στοιχείων που έχουν δημοσιευτεί στα προαναφερόμενα δημοσιεύματα, στον Τσοχατζόπουλο επεβλήθη η πειθαρχική ποινή της «αναστολής της κομματικής του ιδιότητας» από την Επιτροπή Δεοντολογίας του πολιτικού κόμματος του ΠΑΣΟΚ, του οποίου ο Τσοχατζόπουλος υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος και του οποίου ο εγκαλούμενος είναι πρόεδρος.

2.      Σύμφωνα με δημοσιεύματα διενεργείται έρευνα από το ΣΔΟΕ και την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς σχετικά με συναλλαγές του ως άνω Τσοχατζόπουλου.

Β. ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΕΑΝ Ο ΕΓΚΑΛΟΥΜΕΝΟΣ ΕΧΕΙ ΛΑΒΕΙ ΓΝΩΣΙΝ ΤΩΝ ΩΣ ΑΝΩ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΩΝ.

Είναι αδύνατον εγκαλούμενος να μην έχει λάβει γνώσιν των προαναφερομένων δημοσιευμάτων. Ο εγκαλούμενος ασφαλώς και τα  γνωρίζει. Ασφαλώς και γνωρίζει ο εγκαλούμενος ότι ο κόσμος βοά περί των προπεριγραφομένων δραστηριοτήτων του Τσοχατζόπουλου και ότι βοά εδώ και πολύ καιρό.

Επίσης ο εγκαλούμενος ασφαλώς και γνωρίζει ότι, κατά τα ως άνω δημοσιεύματα ο προαναφερόμενος Απόστολος – Αθανάσιος (Άκης) Τσοχατζόπουλος χρησιμοποίησε υπεράκτιες εταιρίες για διαχειριστεί τον πλούτο που, πάντα κατά τα προαναφερόμενα δημοσιεύματα, συσσώρευσε παράνομα και σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου. Αυτό σημαίνει ότι, ο παραπάνω Απόστολος – Αθανάσιος (Άκης) Τσοχατζόπουλος έχει πρόσβαση στην νομική, λογιστική και επιχειρηματική τεχνογνωσία της εν  χρήσεως των υπεράκτιων εταιριών. Επιπλέον, θεωρώντας αληθή τα ως άνω δημοσιεύματα, έχει και την οικονομική δυνατότητα να κάνει χρήση της εν λόγω τεχνογνωσίας.

Σημειωτέον ότι, όπως επίσης ασφαλώς γνωρίζει ο εγκαλούμενος, με την μέθοδο των υπεράκτιων εταιριών είναι δυνατόν, μέσω καταδολιευτικών μεταβιβάσεων, κυριολεκτικά να «εξαφανιστούν» τα περιουσιακά στοιχεία κάποιου φυσικού προσώπου που έχει την ιδιότητα του οφειλέτη, έτσι ώστε ο οιοσδήποτε δανειστής του, που έχει νόμιμο δικαίωμα να επιχειρήσει ικανοποίηση αξιώσεώς του κατά του οφειλέτη, να διατρέξει τον κίνδυνο να μην δυνηθεί να εντοπίσει περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη, με αποτέλεσμα την ματαίωση της ικανοποιήσεως της αξιώσεώς του.

Από το ότι ο κάθε αρμόδιος, με πρώτο τον εγκαλούμενο, γνωρίζει τα παραπάνω, ευχερώς αντλούνται τα εξής συμπεράσματα:

1.      Ασφαλώς γνωρίζει ο κάθε αρμόδιος, με πρώτο πάντα τον εγκαλούμενο, ότι υπάρχει κίνδυνος, ο Τσοχατζόπουλος να «εξαφανίσει» περιουσιακά του στοιχεία με καταδολιευτικές μεταβιβάσεις, χρησιμοποιώντας το σύστημα των υπεράκτιων εταιριών, ματαιώνοντας κατ’ αυτών τον τρόπο την ικανοποίηση της οποιασδήποτε αστικής αξιώσεως του Ελληνικού Δημοσίου ήθελε προκύψει σε βάρος του. Και ενώ υπάρχει αυτός ο κίνδυνος, κανείς αρμόδιος, με πρώτο τον εγκαλούμενο, δεν προβαίνει σε καμία ενέργεια να αποσοβήσει αυτόν τον κίνδυνο, κινώντας την νόμιμη διαδικασία της συντηρητικής κατάσχεσης των περιουσιακών στοιχείων του Τσοχατζόπουλου.

2.      Ασφαλώς γνωρίζει ο κάθε αρμόδιος, με πρώτο πάντα τον εγκαλούμενο, ότι από τις ως αποδιδόμενες στον Τσοχατζόπουλο πράξεις δημιουργείται το προαναφερόμενο αρνητικό πρότυπο.

Γ. ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΤΗΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΓΚΑΛΟΥΜΕΝΟΥ ΝΑ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΕΙ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ.

Ο κάθε αρμόδιος, με πρώτο τον εγκαλούμενο ως Πρωθυπουργό της Ελλάδος, έχει υποχρέωση ασκώντας κάθε νόμιμο μέσον να διασφαλίζει τα συμφέροντα του Ελληνικού Δημοσίου. Οφείλει και δύναται να το πράξει! Αν και έχει την εν λόγω υποχρέωση, αλλά και την δυνατότητα, να το πράξει, δεν το πράττει. Και δεν το πράττει με σκοπό:

1.      Να προσπορίσει και στον εαυτό του παράνομο όφελος, συνιστάμενο στο να προστατεύσει τον εαυτό του από αποκαλύψεις στις οποίες φοβάται ότι θα προβεί ο Τσοχατζόπουλος, αποκαλύψεις που αφορούν στον τρόπο άσκησης της εξουσίας από τον εγκαλούμενο και συνεργάτες του, αποκαλύψεις που κατά πάσαν πιθανότητα θα δημιουργήσουν πολιτικό κόστος στον εγκαλούμενο. Περί δε του γεγονότος αυτού σας θέτω υπ’ όψιν τα εξής δημοσιεύματα:

http://www.newskosmos.com/index.php?option=com_content&view=article&id=40695:2011-01-17-09-35-00&catid=37:greece&Itemid=56

Απειλεί με αποκαλύψεις ο Α. Τσοχατζόπουλος

Δευτέρα, 17 Ιανουάριος 2011 11:33 Ελλάδα

Με αντιπερισπασμούς και με στοχοποιήσεις επιχειρεί το ΠΑΣΟΚ να προσφέρει ξαναζεσταμένο το φαγητό της «κάθαρσης», σύμφωνα με την εφημερίδα «Δημοκρατία», η οποία επισημαίνει ότι αυτό γίνεται την ώρα που ξεκινά μία ακόμη πιο δύσκολη εβδομάδα για την κυβέρνηση με λόγω των ανοιχτών μετώπων με τους φαρμακοποιούς και άλλες ομάδες.

Η εφημερίδα τονίζει ότι ενώ παραδίδεται στην «πυρά» ο Άκης Τσοχατζόπουλος, ο ίδιος φέρεται να διαμηνύει ότι το «οπλοστάσιό» του είναι πολύ ισχυρό και ότι, αν χρειαστεί, θα «πάρει πολλούς μαζί του», όπως γράφει το newsbeast.

Όπως επισημαίνεται, ο πρώην υπουργός διαθέτει το «καυτό αρχείο» του Κινήματος από το 1974 έως και το 1989, μία ιδιαίτερα ταραγμένη περίοδος για το ΠΑΣΟΚ λόγω των σκανδάλων της εποχής, αλλά και της προσωπικής ζωής του Ανδρέα Παπανδρέου.

Ενώ, σύμφωνα με το δημοσίευμα, κρατά στοιχεία που αγγίζουν την οικογένεια Παπανδρέου, ακόμη και τη μητέρα του Πρωθυπουργού, παράλληλα απειλεί με αγωγές το κύκλωμα που έδρασε εις βάρος του.

Και επίσης

http://www.inews.gr/131/me-apokalypseis-apeilei-o-tsochatzopoulos.htm

Με αποκαλύψεις απειλεί ο Τσοχατζόπουλος

12:10 17/1/2011 – Πηγή: To Tefteri

Σύμφωνα με το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ο πρώην Υπουργός Άκης Τσοχατζόπουλος, απειλεί με αποκαλύψεις τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου και τη μητέρα του Μάργκαρετ, για το «βρώμικο 89». Δεν διαβάσαμε τα ενδότερα,οπότε δεν μπορούμε να σας πούμε κάτι περισσότερο.

taxalia.blogspot.com

2.      Να προσπορίσει στον Τσοχατζόπουλο παράνομο όφελος, συνιστάμενο στο ότι του παρέχει ατιμωρησία και ασυλία, αποτέλεσμα το οποίο γνωρίζει ο εγκαλούμενος ότι επέρχεται από τις πράξεις του και το αποδέχεται, για να εξυπηρετήσει τον κύριο στόχο του που είναι να αποσοβήσει τις αποκαλύψεις κατά τα προαναφερόμενα.

3.      Να βλάψει το κράτος, συνιστάμενο στο ότι και δημιουργεί τις προϋποθέσεις ματαιώσεως ικανοποίησης αξιώσεων του δημοσίου, και ότι ωθεί τον μέσο πολίτη στο να μην πειθαρχεί στο Σύνταγμα και στους Νόμους, και στο ότι δυσφημεί την Ελλάδα και τους Έλληνες κατά τα παρακάτω αναφερόμενα, αποτέλεσμα το οποίο γνωρίζει ο εγκαλούμενος ότι επέρχεται από τις πράξεις του και το αποδέχεται, για να εξυπηρετήσει τον κύριο στόχο του που είναι να αποσοβήσει τις αποκαλύψεις κατά τα προαναφερόμενα.

Μέχρι σήμερα ούτε την ποινική δίωξη του Τσοχατζόπουλου έχει ζητήσει, ούτε έχει κινήσει την νόμιμη διαδικασία συντηρητικής κατάσχεσης περιουσιακών στοιχείων του Τσοχατζόπουλου.

Ο Τσοχατζόπουλος, λοιπόν, με ευθύνη κυρίως του εγκαλουμένου, απολαμβάνει ένα είδος ασυλίας και ατιμωρησίας, την οποία ο απλός φορολογούμενος πολίτης δεν απολαμβάνει. Η ατιμωρησία όχι μόνον επιβραβεύει την διαφθορά, αλλά και την επεκτείνει! Ένα κράτος που αφ’ ενός, δίνει την ευκαιρία σε αρμοδίους να κλέψουν και αφ’ ετέρου, στην συνέχεια ούτε τους τιμωρεί, ούτε αναζητεί τα κλεμμένα, υπονομεύει την δημόσια τάξη και ασφάλεια εντός των συνόρων του και είναι τελείως αναξιόπιστο εκτός των συνόρων του.

Ο μέσος φορολογούμενος πολίτης, από την στιγμή που θα βρεθεί στην θέση να υπάρχουν σοβαρές υπόνοιες ότι έχει διαπράξει κάποιο κακούργημα, θα βρεθεί προσωρινά κρατούμενος ή θα του επιβληθεί οποιοδήποτε περιοριστικός όρος. Εάν δε έχει ζημιωθεί τρίτος από τις πράξεις του αυτές, θα ασκηθούν αγωγές και θα ζητηθεί η συντηρητική κατάσχεση της περιουσίας του. Επιπλέον, εάν ο «ζημιωθείς τρίτος» είναι το Ελληνικό Δημόσιο, αυτό θα επιπέσει επί του οφειλέτη ως πεινασμένο όρνεο.  Αυτά όμως, στην δήθεν ευνομουμένη και δήθεν δημοκρατική Ελλάδα, δεν ισχύουν για τον ως άνω Τσοχατζόπουλο! Πράγμα για το οποίο ευθύνεται ο εγκαλούμενος.

Λόγω δε της παραβίασης της ως άνω υποχρεώσεως από τον κάθε αρμόδιο, και πρώτο τον εγκαλούμενο, έχουν επέλθει οι παρακάτω προσβολές εννόμων αγαθών:

1.      Τίθενται σε κίνδυνο τα συμφέροντα του Ελληνικού Δημοσίου, επειδή παρέχεται χρόνος στον Τσοχατζόπουλο να «εξαφανίσει» περιουσιακά του στοιχεία, μέσω καταδολιευτικών μεταβιβάσεων χρησιμοποιώντας υπεράκτιες εταιρίες και κατ’ αυτόν τον τρόπο δημιουργείται κίνδυνος ματαιώσεως της ικανοποίησης της οποιασδήποτε αστικής αξιώσεως του Ελληνικού Δημοσίου ήθελε προκύψει σε βάρος του Τσοχατζόπουλου

2.      Δημιουργείται κίνδυνος για την δημόσια τάξη και ασφάλεια, και το ίδιο το πολίτευμα λόγω του ότι με την ατιμωρησία και ασυλία που παρέχει ο εγκαλούμενος στον Τσοχατζόπουλο, ενισχύεται το προαναφερόμενο αρνητικό πρότυπο (εικόνα ή συνειρμός) που αφ’ ενός, δημιουργείται από τον καταγγελλόμενο παράνομο πλουτισμό του Τσοχατζόπουλου, και αφ’ ετέρου, μετουσιώνεται στο ακόμη χειρότερο και περισσότερο κοινωνικο-οικονομικά και πολιτικά επικίνδυνο αρνητικό πρότυπο, σύμφωνα με το οποίο, πέρα από την δυνατότητα που έχει ο πολιτικός να κλέβει, έχει και την δυνατότητα να παραμένει ατιμώρητος και να εξασφαλίζει ότι δεν θα του ζητηθεί να επιστρέψει τα κλεμμένα. Έτσι, δημιουργείται στους Έλληνες, αλλά και στους λαούς άλλων χωρών, η πεποίθηση ότι οι κρατούντες στην Ελλάδα  μπορούν ατιμωρητί να παραβιάζουν το Σύνταγμα και τους Νόμους. Επειδή δε, όπως αναφέρω παραπάνω, ο πολιτικός δρά πρωτίστως με το παράδειγμα που δίνει, οι Έλληνες παραδειγματίζονται, και υπ’ αυτήν την έννοια ωθούνται, να μην πειθαρχούν και οι ίδιοι στο Σύνταγμα και στους Νόμους. Αυτό δε ουσιαστικά συνιστά κατάλυση του πολιτεύματος. Η συμπεριφορά πολιτών που αρνούνται να καταβάλουν διόδια και να πληρώσουν το αντίτιμο των αυξημένων εισιτηρίων αστικών μεταφορών, αποτελεί απόδειξη του ότι έχει ήδη προσβληθεί το έννομο αγαθό της δημόσιας τάξης και ασφάλειας, και αυτό συνέβη από την συμπεριφορά των αρμοδίων, με πρώτο πάντα τον εγκαλούμενο, και γενικά, αλλά και ειδικά όσον αφορά την ασυλία που παρέχουν στον Τσοχατζόπουλο.

3.      Δυσφημείται η Ελλάδα και όλοι οι Έλληνες στις διεθνείς σχέσεις, όπου εμφανίζονται ως διεφθαρμένοι, με αποτέλεσμα να καθίσταται απείρως δυσκολότερη η διασφάλιση των εθνικών μας συμφερόντων, μεταξύ των οποίων και η εξασφάλιση αγορών για τα προϊόντα μας, αλλά και χαμηλότοκων δανείων για χρηματοδότηση του εθνικού μας χρέους. Ο βασικός λόγος που η Ελληνική οικονομία βρίσκεται σε κρίση είναι: (α) Το ότι και ο Τσοχατζόπουλος από τα ως άνω δημοσιεύματα φέρεται να έχει «κλέψει» χρήματα του Ελληνικού λαού. (β) Το ότι για να κλαπούν, κατά τα ως άνω δημοσιεύματα, αυτά τα χρήματα, έγιναν έργα και προμήθειες που δεν σχεδιάστηκαν και εκτελέστηκαν με στόχο να εξυπηρετηθεί το συλλογικό συμφέρον, αλλά με στόχο να εξασφαλιστούν «μίζες». Άρα, ενώ οι κατά καιρούς αρμόδιοι, μεταξύ των οποίων και ο Τσοχατζόπουλος και ο εγκαλούμενος, ενώ όφειλαν και ηδύναντο να σχεδιάσουν και να εκτελέσουν έργα και προμήθειες με σκοπό να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα του Ελληνικού Δημοσίου, έπραξαν με πλήρη δόλο το αντίθετο, με σκοπό τον παράνομο πλουτισμό των ιδίων και/ή τρίτων, με αποτέλεσμα να εγκλωβίσουν την Ελλάδα σε έναν φαύλο κύκλο υπανάπτυξης και δημοσίου χρέους. (γ) Το ότι υπάρχει εγκατεστημένη η πεποίθηση πως στην Ελλάδα κυριαρχεί η διαφθορά και η ατιμωρησία. Για όλους αυτούς τους λόγους η Ελλάδα και οι Έλληνες θεωρούμαστε διεφθαρμένοι, άρα αναξιόπιστοι ως προμηθευτές στις εμπορικές συναλλαγές, και αναξιόχρεοι όσον αφορά τις οφειλές μας. Ζημιώνεται, λοιπόν, η Ελλάδα και όσον αφορά τις διεθνείς πολιτικές και οικονομικές της σχέσεις, κατά τα προαναφερόμενα, από την ως άνω παράλειψη κάθε αρμοδίου, με πρώτο τον εγκαλούμενο, να τηρήσει την υποχρέωσή του να κινήσει κάθε νόμιμη διαδικασία κατά του Τσοχατζόπουλου, και ειδικότερα την διαδικασία συντηρητικής κατάσχεσης. Η δε ζημία αυτή αντικατοπτρίζεται και αναλογεί στα αυξημένα επιτόκια και λοιπά τοκογλυφικά έξοδα που καλούμαστε να πληρώσουμε όλοι οι Έλληνες, άρα και εγώ, για την αποπληρωμή του χρέους της Ελλάδος.

Δ. ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΕΝΝΟΜΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΣ ΜΟΥ ΝΑ ΥΠΟΒΑΛΩ ΤΗΝ ΠΑΡΟΎΣΑ ΕΓΚΛΗΣΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΣ ΜΟΥ ΩΣ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΕΝΑΓΟΝΤΟΣ.

Από τις προπεριγραφόμενες πράξεις και παραλείψεις του εγκαλουμένου ζημιώνομαι ως φορολογούμενος πολίτης και ως προσωπικότητα, λόγω δε του ότι ζημιώνομαι θεμελιώνω  έννομο συμφέρον στην υποβολή της παρούσας έγκλησής μου και νομιμοποιούμαι να δηλώσω παράσταση πολιτικής αγωγής.

Από τις προπεριγραφόμενες αποδιδόμενες από τα παραπάνω δημοσιεύματα πράξεις του ως άνω Τσοχατζόπουλου, έχει αυξηθεί το δημοσιονομικό έλλειμμα της Ελλάδος. Συνεπεία της αυξήσεως αυτής έχω υποστεί θετική ζημία συνιστάμενη αφ’ ενός, στο ότι μειώνονται οι κοινωνικές παροχές προς τον Ελληνικό λαό, του οποίου αποτελώ μέρος και αφ’ ετέρου, στο ότι αυξάνεται η έμμεση και άμεση φορολογία στην οποία υπόκειμαι λόγω της αυξήσεως του δημοσιονομικού ελλείμματος, η οποία οφείλεται στις πράξεις και παραλείψεις που αποδίδονται και στον ως άνω Τσοχατζόπουλο.  Υπάρχει δε αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της εν λόγω ζημίας μου και των αποδιδομένων στον Τσοχατζόπουλο πράξεων και της ατιμωρησίας και ασυλίας που του παρέχει ο εγκαλούμενος.

Επιπλέον έχω υποστεί αποθετική ζημία συνιστάμενη στο ότι, λόγω του δημοσιονομικού ελλείμματος, το οποίο κατά τα προαναφερόμενα οφείλεται και στις πράξεις που αποδίδονται στον Τσοχατζόπουλο και στην ατιμωρησία και ασυλία που του παρέχει ο εγκαλούμενος, η Ελληνική οικονομία έχει υποστεί κρίση, με αποτέλεσμα όλος ο Ελληνικός λαός, άρα και εγώ, να ζημιώνομαι λόγω του ότι μειώθηκε ο κύκλος των εργασιών μου. Εάν ο εγκαλούμενος, και κάθε αρμόδιος, δεν είχαν παραβεί τις κατά νόμον προαναφερόμενες υποχρεώσεις τους και με δεδομένο ότι γενεσιουργό αίτιο της κρίσης είναι η διαφθορά και η ατιμωρησία, αφ’ ενός δεν θα είχε υποστεί τέτοια κρίση η Ελληνική οικονομία και αφ’ ετέρου, θα είχε αρχίσει η ανάκαμψη της Ελληνικής οικονομίας. Άρα, υπάρχει αιτιώδης σύνδεσμος και μεταξύ της εν λόγω ζημίας μου και των προαναφερομένων πράξεων και παραλείψεων του εγκαλουμένου.

Κυρίως όμως έχω υποστεί ηθική βλάβη συνιστάμενη στα εξής:

1.      Ο Τσοχατζόπουλος φέρεται να έχει ζημιώσει το Ελληνικό Δημόσιο και ο Ελληνικός λαός, άρα και εγώ, λόγω της ατιμωρησίας και της ασυλίας που παρέχει ο εγκαλούμενος στον Τσοχατζόπουλο, καλείται να επωμισθεί την ζημία και να πληρώσει για το έλλειμμα που δημιούργησε και ο Τσοχατζόπουλος, γεγονός που με κάνει να αισθάνομαι πολίτης δευτέρας κατηγορίας στην Πατρίδα μου.

2.      Με την ατιμωρησία και την ασυλία που παρέχει ο εγκαλούμενος στον Τσοχατζόπουλο παραβιάζεται το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμά μου να αντιμετωπίζομαι ως ίσος με τον Τσοχατζόπουλο. Ο Τσοχατζόπουλο χαίρει ενός είδους ασυλίας, του οποίου δεν χαίρει ο μέσος Έλληνας φορολογούμενος πολίτης, άρα ούτε κι’ εγώ.

3.      Με την ασυλία που χαίρει ο Τσοχατζόπουλος τίθεται σε κίνδυνο η δημόσια τάξη και ασφάλεια, δεδομένου ότι έχει καταλυθεί το Σύνταγμα όσον αφορά την αρχή της ισότητος των πολιτών απέναντι στον νόμο και στην διοίκηση. Από την στιγμή που θα καταστεί πεποίθηση ότι οι κρατούντες εφαρμόζουν το Σύνταγμα και τους Νόμους όπως τους συμφέρει, δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για απειθαρχία στο Σύνταγμα και στους Νόμους, πράγμα που θέτει σε κίνδυνο την δημόσια τάξη και ασφάλεια. Ήδη πολίτες αρνούνται να καταβάλουν διόδια, πράγμα που σηματοδοτεί την έναρξη μιας διαδικασίας που δημιουργεί κίνδυνο απειθαρχίας στους νόμους, άρα θέτει σε κίνδυνο την δημόσια τάξη και ασφάλεια.

4.      Λόγω της ασυλίας που χαίρει ο Τσοχατζόπουλος έχει δυσφημισθεί η Ελλάδα και ο Ελληνικός λαός, άρα και εγώ προσωπικά, διεθνώς, παρουσιαζόμενος ως λαός που σκοπεί στο να ζει παρασιτικά σφετεριζόμενος τον ιδρώτα άλλων λαών. Ως έντιμος και σκληρά εργαζόμενος Έλληνας θεωρώ ότι αποτελεί ύβρη στο πρόσωπο μου μία τέτοια αντιμετώπιση, την οποία υφίσταμαι επειδή ο Τσοχατζόπουλος φέρεται ως κλέφτης και ο εγκαλούμενος του παρέχει ασυλία και ατιμωρησία.

Επίσης η ως άνω ηθική βλάβη που έχω υποστεί τελεί σε αιτιώδη σύνδεσμο με τις προαναφερόμενες πράξεις και παραλείψεις του εγκαλουμένου, και κάθε αρμοδίου, δεδομένου ότι εάν ο εγκαλούμενος, και κάθε αρμόδιος, είχαν προβεί στις παραπάνω ενέργειες στις οποίες όφειλαν και ηδύναντο να προβούν, και δεν θα αισθανόμουν πολίτης δευτέρας κατηγορίας στην νΠατρίδα μου, και θα αισθανόμουν ότι ο Τσοχατζόπουλος και εγώ είμαστε ίσοι απέναντι στον νόμο και στην διοίκηση, και δεν θα εδημιουργείτο η εντύπωση ότι έχει καταλυθεί το Σύνταγμα και οι Νόμοι, και δεν θα εδυσφημείτο η Ελλάδα και ο Ελληνικός λαός, άρα και εγώ, στο εξωτερικό.

Ε. ΣΥΝΥΠΟΒΑΛΛΟΜΕΝΑ ΕΓΓΡΑΦΑ

Επειδή σας συνυποβάλλω με την παρούσα μου σύμπακτο δίσκο ακτίνας (CD) με ορισμένα δημοσιεύματα, από τα οποία αποδεικνύεται το πόσος θόρυβος έχει γίνει σχετικά με τις καταγγελίες περί των ως άνω αποδιδομένων στον Α. Τσοχατζόπουλο πράξεων. Ο δε όγκος των δημοσιευμάτων είναι τόσο μεγάλος και το χρονικό διάστημα που εμφανίζονται τόσο μακρύ, που είναι βέβαιο ότι ο εγκαλούμενος έχει λάβει γνώσιν αυτών.

Επειδή τα παραπάνω πραγματικά περιστατικά συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος της παράβασης καθήκοντος  (άρθρ. 259 ΠΚ).

Για όλους αυτούς τους λόγους

Εγκαλώ τον Γεώργιο Παπανδρέου του Ανδρέα, Πρωθυπουργό της Ελλάδος και κάθε άλλο υπεύθυνο. για τις παραπάνω πράξεις και ζητώ την ποινική τους δίωξη.

Δηλώνω ότι παρίσταμαι ως πολιτικώς ενάγων για χρηματική ικανοποίηση ποσού 1 € με επιφύλαξη, λόγω της κατά τα προαναφερόμενα ζημίας που έχω υποστεί από τις ως άνω αξιόποινες πράξεις του εγκαλουμένου, και επικουρικά για υποστήριξη της κατηγορίας.

Μάρτυρες προτείνω τους:

1.      Νικόλαο Χατζηνικολάου, δημοσιογράφο, εκδότη της εφημερίδας REAL NEWS, κάτοικο Αθηνών

2.      Όλους τους αναφερόμενους στα παραπάνω δημοσιεύματα, συμπεριλαμβανομένων αυτών που τα δημοσίευσαν, τα εξέδωσαν και τα συνέγραψαν, και αυτών που δίδουν συνεντεύξεις, ή καθ’ οιονδήποτε τρόπο καταθέτουν περί της τελέσεως αξιοποίνων πράξεων από τον ως άνω Α. Τσοχατζόπουλο.

Αιτούμαι όπως μου χορηγηθεί επίσημο αντίγραφο της παρούσας μου.

Ο εγκαλών

 

Παύλος Χρ. Αλτίνης

 

Προς την κ. Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Φλώρινας

ΜΗΝΥΣΗ – ΕΓΚΛΗΣΗ

Ρεβέκκας Κοροβίλα του Σωτηρίου και της Θεοδώρας, κατοίκου Θεσσαλονίκης (Πολεμιστών 8, Πανόραμα)

ΚΑΤΑ

1.      Γεωργίου Παπανδρέου του Ανδρέα, Πρωθυπουργού της Ελλάδος, κατοίκου Αθηνών

2.      Ιωάννη Μανιάτη, Υφυπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής

3.      Παντός άλλου υπευθύνου.

Φλώρινα 25-2-2011

—————————-

Τα στοιχεία περί υπάρξεως εκμεταλλεύσιμων κοιτασμάτων ορυκτών, ενεργειακών και μη, είναι πολλά και υπάρχουν εδώ και πολλά χρόνια. Τα στοιχεία αυτά αφ’ ενός, προέρχονται από μελέτες που έχει εκπονήσει το Ελληνικό Δημόσιο, κυρίως δια του Ιδρύματος Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Μελετών (ΙΓΜΕ) και αφ’ ετέρου, όταν δεν προέρχονται από μελέτες του ΙΓΜΕ, αλλά από τρίτους προς το Ελληνικό Δημόσιο, έχουν δημοσιευτεί. Κατά συνέπειαν, όλα τα εν λόγω στοιχεία είναι γνωστά στους εγκαλουμένους.

Εάν τα εν λόγω στοιχεία δεν ήταν γνωστά στους καθ’ ων η παρούσα μου, αυτοί ευθύνονται διότι έπρεπε να είχαν μεριμνήσει να τους τεθούν υπ’ όψη, ως έχοντες την ευθύνη της ανάπτυξης της Ελληνικής οικονομίας. Αυτή δε η ανάπτυξη, όπως γνωρίζει ο κάθε ένας, μπορεί να επέλθει από την αξιοποίηση των πλουτοπαραγωγικών πηγών.

Δεν είναι δυνατόν να μην ήταν γνωστά τα εν λόγω στοιχεία στους εγκαλουμένους, όπως αποδεικνύεται από τα παρακάτω ιστορούμενα.

Θεωρώ λοιπόν ότι τα εν λόγω στοιχεία τους ήταν γνωστά.

Αν και τα εν λόγω στοιχεία είναι και ήταν γνωστά στους εγκαλουμένους, αυτοί παρέλειψαν να προβούν στις απαραίτητες ενέργειες ώστε να γίνει εκμετάλλευση των εν λόγω κοιτασμάτων, προς όφελος της Ελληνικής οικονομίας και του Έλληνα, με αποτέλεσμα σήμερα, και γι’ αυτόν τον λόγο, η οικονομία της Ελλάδος να βρίσκεται σε άσχημη κατάσταση.

Η μη εκμετάλλευση των κοιτασμάτων ορυκτού πλούτου έχει επιτείνει το πρόβλημα του δανεισμού της Ελλάδος από το εξωτερικό, γεγονός που σε συνδυασμό αφ’ ενός, με τον στραγγαλισμό της παραγωγικής δραστηριότητας στον πρωτογενή τομέα (γεωργία, κτηνοτροφία, αλιεία) και στον δευτερογενή τομέα (βιομηχανία), και αφ’ ετέρου, με την διαφθορά, έχει δημιουργήσει την φτώχεια που υπάρχει σήμερα.

Η πράξη και παράλειψη των εγκαλουμένων να αξιοποιήσουν τον ορυκτό πλούτο της Ελλάδος, είχε σαν αποτέλεσμα να έλθει ο κάθε Έλληνας, άρα και εγώ, σε δεινή οικονομική κατάσταση, ειδικότερα δε, μέσω της φορολογίας και γενικότερα της δημοσιονομικής πολιτικής της Ελλάδος να υπόκειμαι σε υποβάθμιση του βιοτικού μου επιπέδου, πράγμα το οποίο συνεπάγεται την υλική και ηθική μου ζημία. Κατά συνέπειαν, έχω κάθε έννομο συμφέρον να υποβάλω την παρούσα μου

ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ.

Ειδικότερα Σας θέτω υπόψη τα παρακάτω στοιχεία:

ΠΡΩΤΟΝ (1):

Στο βιβλίο του κ. Ιωάννη Παπαζήση με τίτλο «Ο άγνωστος ορυκτός πλούτος της Ελλάδος», εκδόσεις «Κάδμος» Θεσσαλονίκη 2008, γίνεται εκτενής παρουσίαση όλων των επιστημονικών στοιχείων, τα οποία προέκυψαν από επιστημονικές έρευνες που έχουν διενεργηθεί κατά καιρούς και τα οποία αποδεικνύουν την ύπαρξη του εν λόγω ορυκτού πλούτου. Όσον αφορά το από πότε είναι γνωστά τα εν λόγω στοιχεία, στο παραπάνω βιβλίο και στην σελίδα 21, σειρά 1 και επόμενες από την αρχή, αναγράφονται επί λέξει τα εξής: « ‘Η Ελλάδα έχει πολύ ορυκτό πλούτο αλλά δεν σας αφήνουν να τον βγάλετε’ είπε ο Νικήτα Χρουστσώφ, ηγέτης της Σοβιετικής Ένωσης, στον Σοφοκλή Βενιζέλο το 1955, όταν ο τελευταίος επισκέφθηκε την Μόσχα ως πρωθυπουργός της Ελλάδας και πρόβαλε τον ισχυρισμό ότι ‘η Ελλάδα είναι φτωχή χώρα’

ΔΕΥΤΕΡΟΝ (2):

Ο κ. Σωτήριος Σοφιανόπουλος του ….., κάτοικος ……. (…….), σε βιβλία και άρθρα που έχει συγγράψει, αλλά και σε τηλεοπτικές εκπομπές έχει παρουσιάσει στοιχεία περί υπάρξεως τεραστίων κοιτασμάτων εκμεταλλεύσιμων ορυκτών, συμπεριλαμβανομένου του πετρελαίου. Επίσης, έχει καταλογίσει ευθύνες στους αρμοδίους Πρωθυπουργούς και Υπουργούς Ενέργειας για την μη εκμετάλλευση των εν λόγω κοιτασμάτων.

ΤΡΙΤΟΝ (3):

Ο βουλευτής Θεσσαλονίκης κ. Κυριάκος Βελόπουλος με δημοσιεύματά του και με ερωτήσεις του στην Βουλή των Ελλήνων έχει επανειλημμένως παρουσιάσει στοιχεία από τα οποία αποδεικνύεται η ύπαρξη τεραστίων κοιτασμάτων εκμεταλλεύσιμων ορυκτών, συμπεριλαμβανομένου του πετρελαίου, προσπαθώντας ματαίως να κινητοποιήσει τους αρμοδίους Πρωθυπουργούς και Υπουργούς Ενέργειας.

ΤΕΤΑΡΤΟΝ (4):

Ο κ. Κων/νος Χαρδαβέλας, δημοσιογράφος, σε τρεις εκπομπές του με τίτλο «Αθέατος Κόσμος» που μεταδόθηκαν την 09/11/2010, την 04/01/2011 και την 11/01/2011 από τον τηλεοπτικό σταθμό ALTER παρουσίασε τα στοιχεία που υπάρχουν και τα οποία αποδεικνύουν την ύπαρξη ορυκτού πλούτου, δίδοντας έμφαση στα κοιτάσματα πετρελαίου, στην Ελλάδα, αλλά και στις ευθύνες της τάξεως των πολιτικών της Ελλάδος που δεν έχει προχωρήσει στην αξιοποίησή τους.

ΠΕΜΠΤΟΝ (5):

Στην ημερήσια εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» που εκδίδεται στην Αθήνα και στο φύλλο της 2-12-2010 δημοσιεύτηκε άρθρο του κ. Σωκράτη Μπάλτζη,  προέδρου του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων, με τίτλο «εθνικός πλούτος ο ορυκτός πλούτος», όπου αναγράφεται ότι: «Στη χώρα μας η φύση έχει προικίσει το υπέδαφος με σημαντικό ορυκτό πλούτο, ο οποίος συνίσταται σε μεγάλο πλήθος ορυκτών και μεταλλευμάτων, με βιομηχανικό ενδιαφέρον και ποικιλία εφαρμογών.»

ΕΚΤΟΝ (6):

Σε δημοσίευμα με τίτλο «Θεσσαλονίκη – Ημερίδα για τον ορυκτό πλούτο της Β. Ελλάδας- Είκοσι δισ. ευρώ η αξία των αποθεμάτων μετάλλων σε Μακεδονία- Θράκη», που δημοσιεύτηκε την 29-5-2010 στον διαδικτυακό ιστότοπο με την επωνυμία «omogeneia.ana-mpa.gr» και στην διαδικτυακή διεύθυνση «http://omogeneia.ana-mpa.gr/press.php?id=10214», ειδήμονες αναφέρουν ότι υπάρχουν τεράστια κοιτάσματα ορυκτών στην Ελλάδα, τα οποία παραμένουν αναξιοποίητα.

ΕΒΔΟΜΟΝ (7):

Στις 19-11-2010 στον διαδικτυακό ιστότοπο με την επωνυμία «news bomb» σε δημοσίευμα με τίτλο «αποκαλύψεις – σοκ από υπουργό του Κ. Καραμανλή», που δημοσιεύτηκε στην διαδικτυακή διεύθυνση «http://www.newsbomb.gr/apokalupseis/story/apokalupseis-sok-apo-upourgo-tou-k.-karamanli»  δημοσιεύεται επιστολή του τέως υπουργού κ. Νικολάου Μάρτη προς τον δημοσιογράφο κ . Κων/νο Χαρδαβέλα, στην οποία αναγράφονται επί λέξει τα εξής: «Το 1981, έτος αφετηρία της εισόδου της Ελλάδας στην ευρωπαϊκή κοινότητα ως 10ο μέλος ο πρόεδρος της ΕΟΚ Γκάστον Τορν δήλωνε ότι : «Η Ελλάδα μπαίνει στην Ευρώπη με 3 πλεονεκτήματα 1) την Εμπορική Ναυτιλία, 2) τον Ορυκτό της πλούτο και 3) το επιχειρηματικό δαιμόνιο των Ελλήνων», και τα εξής: «Το 1981 επισκέφτηκαν τη Θεσσαλονίκη 75 Γάλλοι δημοσιογράφοι επαρχιακών Γαλλικών εφημερίδων. Τους κατατόπισα πάνω στο χάρτη του υπουργείου Βορείου Ελλάδας για την Πολιτιστική Ιστορία της Μακεδονίας – Θράκης, καθώς και για τις πλουτοπαραγωγικές πηγές, με ιδιαίτερη έμφαση στον Ορυκτό πλούτο τόσο της Βορείου Ελλάδος, όσο και ολόκληρης της Ελλάδας. Μετά από μικρό χρονικό διάστημα επισημάνθηκε σε ελληνική εφημερίδα, πως οι Γαλλικές εφημερίδες είχαν γράψει ότι: ‘Η Ελλάδα θα γίνει Μεταλλουργία της Ευρώπης!’ Σε άρθρο των FINANCIAL TIMES του 1978 (Βιομηχανική Επιθεώρηση, Απρίλιος 1978, σελ. 257) αναφέρεται: ‘Όταν η Ελλάδα γίνει το δέκατο μέλος της ΕΟΚ, ο εκτεταμένος Ορυκτός της πλούτος θα προμηθεύσει την Κοινή Αγορά με μία μεγάλη ποικιλία πρώτων υλών, που θα συμβάλλουν στην εξασφάλιση ουσιαστικής αυτάρκειας της Κοινότητας ως προς πολλά προϊόντα’. Είναι γεγονός ότι – με εξαίρεση τα Πετρέλαια της Μεγάλης Βρετανίας και του γαιάνθρακα – η χώρα μας είναι η πλουσιότερη χώρα της ΕΟΚ σε μεταλλεύματα οικονομικώς εκμεταλλεύσιμα. Ορισμένα δε από αυτά είναι και στρατηγικής σημασίας (ουράνιο, νικέλιο, Βωξίτης, χρώμιο)».

ΟΓΔΟΟΝ (8):

Στον διαδικτυακό ιστότοπο με την επωνυμία «Τράπεζα Ιδεών» την 22-11-2010 αναρτήθηκε δημοσίευμα με τίτλο «Απίστευτες αποκαλύψεις για το θέμα του ορυκτού πλούτου της Ελλάδας», που δημοσιεύτηκε στην διαδικτυακή διεύθυνση «http://www.tideon.org/index.php?option=com_content&view=article&id=2024:2010-11-22-03-24-23&catid=1:ethnikimnimi&Itemid=677» το οποίο έχει ως εξής:

«Δραματικές εξελίξεις παίρνει το θέμα του ορυκτού πλούτου της Ελλάδας μετά τις αποκαλύψεις του Κώστα Χαρδαβέλλα χθες βράδυ στην εκπομπή «Αθέατος Κόσμος» του Alter… στην οποία μετέφερε την εξής δήλωση της υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Τίνας Μπιρμπίλη: «Θα συσταθεί διυπουργική επιτροπή και θα περιμένει τις εισηγήσεις του υπουργού Εξωτερικών και του υπουργού Άμυνας για να αποφασίσει πότε θα συσταθεί Φορέας Διαχείρισης του ορυκτού πλούτου της Ελλάδας».

Νωρίς το μεσημέρι έφτασαν στα χέρια του Κώστα Χαρδαβέλλα τρεις απόρρητες εκθέσεις – μελέτες που έκανε το Γεωλογικό Ινστιτούτο των ΗΠΑ (με έδρα το Χιούστον του Τέξας) μέσα στο 2010 (η πρώτη έγινε τον Απρίλιο και η δεύτερη στις αρχές Οκτωβρίου 2010), όπου αναφέρονται τα εξής σημαντικά στοιχεία:

1. Το ακριβές ποσό φυσικού αερίου που μπορεί να εξορυχθεί άμεσα από τον ελλαδικό χώρο και μάλιστα ούτε καν στις λεγόμενες γκρίζες ζώνες. Ο όγκος του φυσικού αυτού αερίου θα μπορούσε μέσα σε δύο χρόνια να εξοφλήσει το διεθνές χρέος της Ελλάδας.

2. Οι τρεις ζώνες που περιλαμβάνουν τον ελληνικό αυτό θησαυρό οριοθετούνται στην Απούλεια Λεκάνη βορειοδυτικά της Κέρκυρας και μέχρι το σύμπλεγμα Διαπόντειων Νήσων, στη Λεκάνη του Ηροδότου που περιλαμβάνεται στο τρίγωνο ανατολικά της Κρήτης και εκτείνεται μέχρι το Καστελόριζο και τα δυτικά της Κύπρου, και τέλος η Λεκάνη της Σύρτης περιοχή μεταξύ της Λιβύης και της Κρήτης.

Σύμφωνα με τις απόρρητες πληροφορίες που έφτασαν στον Κώστα Χαρδαβέλλα το 2008 η διάσημη σε όλο τον κόσμο νορβηγική εταιρεία TGF-MoR (που κάνει σεισμικές έρευνες δωρεάν για λογαριασμό μιας χώρας) ζήτησε από την τότε ελληνική κυβέρνηση του κ. Κ. Καραμανλή και τον αρμόδιο υπουργό Ενέργειας κ. Κώστα Χατζηδάκι να διεξάγει έρευνες βάσει πληροφοριών από δορυφορικά συστήματα στις εν λόγω περιοχές και να προσφέρει τη δορυφορική σάρωση όλου του Ιουνίου πελάγους που θα έδινε την κοιτασματική διαστρωμάτωση πετρωμάτων και πιθανών ορυκτών.

Να σημειωθεί ότι η εταιρεία αυτή μετά πουλάει τις μελέτες της σε όποιον ενδιαφερόμενο θέλει να προχωρήσει σε εξόρυξη πετρελαίου, φυσικού αερίου κ.λ.π.

Η τότε κυβέρνηση απάντησε με επίσημο έγγραφο του κ. Χατζηδάκι προς τον διευθυντή της TGF-MoR, ότι η Ελλάδα βρίσκεται στο στάδιο πολιτικής ρευστότητας και δεν μπορούσε τη συγκεκριμένη στιγμή να υπογράψει μια τέτοια συμφωνία με τους Νορβηγούς.

Τον Μάρτιο του 2010 η νορβηγική εταιρεία πλησίασε τη νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, απευθύνθηκε στον υφυπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Γιώργο Μανιάτη για να δοθεί η έγκριση δωρεάν έρευνας στο Ιόνιο πέλαγος με σεισμικές δονήσεις για να βρεθούν τα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Ο κ. Μανιάτης τους ζήτησε να περιμένουν 3-4 εβδομάδες μέχρι να υπογραφή η δημιουργία του Φορέα Διαχείρισης. Αυτά συνέβαιναν τον Μάρτιο του 2010.

Τον Απρίλιο ο κ. Μανιάτης επισκέφτηκε τις ΗΠΑ και μια εβδομάδα αργότερα σε νέα όχληση των Νορβηγών απάντησε με επίσημο έγγραφο ότι δεν μπορεί να υπογράψει οτιδήποτε, ότι τα χέρια του είναι δεμένα από εξωτερικό παράγοντα και δεν μπορεί να μιλήσει ανοικτά για το θέμα.

Εδώ έρχεται να συμπληρώσει το παζλ η δήλωση της κ. Μπιρμπίλη στον Κώστα Χαρδαβέλλα ότι η κυβέρνηση περιμένει εισηγήσεις των υπουργών Εξωτερικών και Άμυνας για αν προχωρήσει στη δημιουργία Φορέα Διαχείρισης του ορυκτού πλούτου της Ελλάδας.

Αύριο στο newsbomb.gr θα υπάρχουν νέες συγκλονιστικές αποκαλύψεις για το θέμα των πετρελαίων, που προκαλεί ήδη σάλο στην ελληνική κοινή γνώμη.»

Στον διαδικτυακό ιστότοπο με την επωνυμία «Pyles.tv» την 10-11-2010 αναρτήθηκε δημοσίευμα, στο οποίο αναγράφονται επί λέξει τα εξής:

«Στο ελληνικό υπέδαφος υπάρχουν τεράστια κοιτάσματα άμεσα εκμεταλλεύσιμα φυσικού αερίου και κοιτάσματα πετρελαίου (κυρίως στο βόρειο Αιγαίο και τη δυτική Ελλάδα) που θα απέδιδαν στα κρατικά ταμεία ετησίως 250 -300 δισ. ευρώ. Δηλαδή η Ελλάδα θα ήταν μια από τις πλουσιότερες χώρες της Ευρώπης αντί να είναι αιχμάλωτη του Δ.Ν.Τ.

Όμως η μυστική διπλωματία μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας και η πορεία προς μια συνδιαχείριση του Αιγαίου απαγορεύουν κάθε προσπάθεια αυτή την στιγμή εκμετάλλευσης του ελληνικού υπόγειου θησαυρού.

Οι φοβερές αυτές αποκαλύψεις έγιναν χθες στην εκπομπή του Κώστα Χαρδαβέλλα «Αθέατος Κόσμος» στο Alter από Έλληνες καθηγητές Πανεπιστημίων και Αμερικανούς ερευνητές του ελληνικού υπεδάφους.

Παράλληλα, ο καθηγητής Γεωλογίας στο πανεπιστήμιο Πατρών κ. Αβραάμ Ζελιλίδης έκανε την εξής συγκλονιστική αποκάλυψη: «πριν δύο χρόνια σε απλή εξόρυξη για ανεύρεση νερού στο Τυμπάκι της Κρήτης πετάχτηκε από το υπέδαφος με μεγάλη πίεση φυσικό αέριο που το καίγαμε επί μία εβδομάδα.

Ζητήσαμε επειγόντως έγκριση τοποθέτησης αγωγού για την εκμετάλλευση της τεράστιας ποσότητας φυσικού αερίου που υπάρχει στο υπέδαφος της Μεσσαράς της Κρήτης και η απάντηση από το υπουργείο Ενέργειας ήταν να στείλουν συνεργεία της νομαρχίας και να κλείσουν με τσιμέντο τις οπές από όπου έβγαινε το φυσικό αέριο».

Επίσης ο καθηγητής Γεωλογίας στο Πανεπιστήμιο της Κρήτης κ. Αντώνης Φώσκολος με επίσημους γεωλογικούς χάρτες έδειξε ότι στη θαλάσσια λεκάνη νότιας της Κρήτης υπάρχει κοίτασμα πετρελαίου μεγέθους σχεδόν του κοιτάσματος της Αλάσκας.

Ενώ τα κοιτάσματα αυτά τα κλέβουν Αιγύπτιοι, Λίβυοι και Αλγερινοί με εξέδρες εξόρυξης που έχουν ήδη στήσει, η Ελλάδα κρύβει ακόμα και τις μελέτες των επιστημόνων στην περιοχή.

Στη διάρκεια της εκπομπής όλη τη νύχτα χιλιάδες τηλεθεατές μιλούσαν για εθνική προδοσία και για μία μυστική διπλωματία, η οποία καταδικάζει την Ελλάδα σε επαίτη της Ευρώπης.»

ΕΝΑΤΟΝ (9):

Στον διαδικτυακό ιστότοπο με την επωνυμία «Στέφανος Μυτηλιναίος» και στην διαδικτυακή διεύθυνση «http://stephanosmytilineos.blogspot.com/2010/01/blog-post_07.html», την 7-1-2010 αναρτήθηκε δημοσίευμα το οποίο έχει ως εξής:

«ΕΛΛΑΔΑ: Η πλουσιότερη χώρα της Ευρώπης

ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΛΛΗΝΑ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟΥΝ $ 96.000.000.000

Διαβάστε το δυνατά (96 δισεκατομμύρια δολάρια)!!!!

Να γιατί «διεκδικούν» οι Αλβανοί εθνικιστές την Ήπειρο, οι Σκοπιανοί τη Μακεδονία, οι Τούρκοι τη Θράκη και το Αιγαίο! (γιατί από πίσω τους βρίσκονται οι Αμερικάνοι που θέλουν να λεηλατήσουν και να ληστέψουν τον εθνικό μας πλούτο)

Τον Φεβρουάριο του 1998 έφτασε στην δημοσιότητα έρευνα που αφορούσε την μεγαλύτερη συγκέντρωση ραδονίου στον Ελληνικό χώρο και συγκεκριμένα στο χωριό Νεράιδα Θεσπρωτίας. Η μέτρηση ήταν 9550 μπεκερέλ ανά τετραγωνικό μέτρο και με όριο επιφυλακής τα 150!

Παρόμοιες υψηλές μετρήσεις είχαμε και στις περιοχές Σερρών, Θεσσαλονίκης, Μύκονου, Καβάλας, Ικαρίας, Λέσβου, Φθιώτιδα, Λουτράκι, Νιγρίτα, Σουρωτή (1), κλπ. Το ραδόνιο είναι φυσικό ραδιενεργό στοιχείο και για όσους γνωρίζουν, αποτελεί ένδειξη για την ύπαρξη στο υπέδαφος των άνω τουλάχιστον περιοχών ΟΥΡΑΝΙΟΥ. Στο όρος Παγγαίο στην Καβάλα επίσης υπάρχει ήδη έντονο ενδιαφέρον από ξένο επενδυτή για την εξόρυξη των τεράστιων κοιτασμάτων χρυσού. Στην Ολυμπιάδα Χαλκιδικής ήδη έχει ξεκινήσει η εκμετάλλευση του εκεί υπεδάφους από την TVX Gold του (γνωστού ανθέλληνα χρηματοδότη της σκοπιανής προπαγάνδας) George Soros, η οποία περιέχει αρκετό χρυσό, αλλά και ουράνιο!!!.

Μία απόρρητη έκθεση που ήρθε στο φως με δημοσίευμα της εφημερίδας «Επενδυτής» στις 23/2/96, αναφέρει για τα αποτελέσματα των μετρήσεων του ΙΓΜΕ (Ίδρυμα Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών). Γύρω στο ποσό των 100 τρισεκατομμυρίων δραχμών εκτιμάται η αξία των κοιτασμάτων ουρανίου και άλλων σπανίων μετάλλων για δορυφόρους και πυραύλους. Το κείμενο της έρευνας υπογράφεται από επτά διακεκριμένους Έλληνες επιστήμονες και κάνει λόγο για κοίτασμα ουρανίου που περιέχει 300 εκατομμύρια τόνους με συμπύκνωμα ουρανίου 16%, καθώς και σπάνια άλλα ορυκτά όπως ρουτίλιο, λουτέσιο και λανθάνιο, που έχουν εξαιρετικά ειδικές χρήσεις στην κατασκευή πυραυλικών συστημάτων. Αναφέρεται ΜΟΝΟΝ για την περιοχή του όρους Σύμβολο του νομού Καβάλας. Αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα ουρανίου ΔΙΕΘΝΩΣ. Η αξία του εμπλουτισμένου ουρανίου 235 στην διεθνή αγορά (1998) είναι 20.000 δολάρια το γραμμάριο !.

O κοσμήτορας της πολυτεχνικής σχολής και πρόεδρος του τμήματος χημικών μηχανικών Βασίλειος Παπαγεωργίου, πραγματοποίησε διάλεξη με θέμα «Η Βαριά βιομηχανία στην Ελλάδα»,η οποία είχε να κάνει με τα αποτελέσματα και της δικής του έρευνας 30 ετών. Εντυπωσιακό ήταν το ότι σε όλα τα σημεία η έρευνά αυτή συμφώνησε με τα αποτελέσματα παλαιοτέρας αντίστοιχης έρευνας της δεκαετίας του 1940 που τυχαία είχε φτάσει στα χέρια του. Ο εν λόγω καθηγητής αναρωτιέται πως είναι δυνατόν η Ελλάδα να μην έχει αυτή τη στιγμή ήδη στημένη βαριά βιομηχανία την στιγμή που διαθέτει όχι μόνον ΟΛΕΣ τις απαραίτητες πρώτες ύλες (στρατηγικά ορυκτά) και μάλιστα σε αφθονία, αλλά και για ορισμένα από αυτά, είναι η ΜΟΝΑΔΙΚΗ παραγωγός χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Και συγκεκριμένα:

Λιγνίτης: Ως ορυκτό για την παραγωγή ενέργειας από την καύση του με λιγοστή μόλυνση του περιβάλλοντος. Η Ελλάδα διαθέτει τόσο πολύ λιγνίτη, που εάν τον εκμεταλλευόταν από νωρίς, θα είχε γλιτώσει πολλά δισεκατομμύρια από την εισαγωγή πετρελαίου.

Αλουμίνιο: Εδώ και μερικά χρόνια η Γαλλία ελάττωσε την παραγωγή της σε αλουμίνιο και η Ελλάδα πλέον είναι πρώτη στην Ευρώπη σε παραγωγή του αλουμινίου, με χιλιάδες εφαρμογές.

Βωξίτης: Η Ελλάδα είναι η μεγαλύτερη βωξιτοπαραγωγός χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο βωξίτης χρησιμοποιείται και στην κατασκευή αεροσκαφών, ηλεκτρικών συσκευών, μεταλλικών κατασκευών και αλλού.

Μαγγάνιο: Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση που περιέχει στο υπέδαφός της κοιτάσματα μαγγανίου. Τα κυριότερα κοιτάσματα έχουν εντοπισθεί στο νομό Δράμας.

Νικέλιο: Και για αυτό το στρατηγικό ορυκτό όπως ανέφερε ο κύριος Παπαγεωργίου, η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως με σημαντικά κοιτάσματα νικελίου στο υπέδαφός της. Υπάρχει ένα συγκρότημα παραγωγής νικελίου, του μεγαλυτέρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά εξάγεται στο εξωτερικό όπως και όλα σχεδόν τα υπόλοιπα όσα εξορύσσονται.

Σμηκτίτες: Η Ελλάδα είναι η δεύτερη χώρα στον κόσμο μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες στην εξόρυξη σμηκτιτών, οι οποίοι έχουν μεγάλο εύρος εφαρμογών, όπως η διάθεση αποβλήτων, τα φάρμακα, τα καλλυντικά και άλλα.

Μαγνήσιο: Ο μαγνησίτης που εξάγει η χώρα μας, καλύπτει το 46% της συνολικής παραγωγής της Δυτικής Ευρώπης.

Χρωμίτης: Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει στο υπέδαφός της σημαντικά εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα χρωμίτη. Τα σημαντικότερα κοιτάσματα βρίσκονται στο Μπούρινο Κοζάνης και χρησιμοποιούνται κυρίως για την παραγωγή ανοξείδωτου χάλυβα.

Ουράνιο: Όπως ανέφερα ήδη, τα ουρανιούχα μεταλλεύματα έχουν εντοπισθεί στην Κεντρική Μακεδονία και στην Θράκη. Το τεύχος της 28ης Απριλίου 1999 της εφημερίδας «Αθηναϊκή» είχε ως τίτλο «Θησαυροφυλάκιο η Βόρεια Ελλάδα» και αναφερόταν σε αυτό ακριβώς το θέμα. Η Θράκη λοιπόν είναι ένας στρατηγικός κόμβος, διότι εκτός των πλουσίων κοιτασμάτων ουρανίου, χρυσού και πετρελαίου, επιπλέον από εκεί πρόκειται να περάσει στο μέλλον και ο αγωγός φυσικού αερίου και πετρελαίου «Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολης» Αγωγός μεταφοράς καυσίμων από Κασπία προς τη δύση.

ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ: Υπάρχει άφθονο στο Αιγαίο. Στην ίδια διάλεξη για τα στρατηγικά ορυκτά του κυρίου Παπαγεωργίου έγινε εκτενής λόγος για τα πετρέλαια στο Αιγαίο. Καμία κυβέρνηση δεν είχε μέχρι τώρα το θάρρος να παραδεχθεί την ύπαρξη πλουσιοτάτων κοιτασμάτων πετρελαίου στο Αιγαίο και ότι το παιχνίδι με την Τουρκία στην ουσία εκεί παίζεται. Υπάρχουν εδάφια του αρχαίου ιστορικού Ηροδότου που κάνει λόγο για την «εύφλεκτη πίσσα». Είναι ακόμη γεγονός γνωστό ότι οι Γερμανοί επί κατοχής είχαν ήδη χαρτογραφήσει όλη την Ελλάδα, αφού άμεσα τους ενδιέφεραν και τότε οι όποιες πηγές ενέργειας για την στρατιωτική τους μηχανή. Με την πτώση του Χίτλερ, οι σχετικοί χάρτες και πληροφορίες έφτασαν και στα χέρια των Αμερικανών της εποχής. Τα τελευταία χρόνια και με την βοήθεια ειδικών δορυφορικών φωτογραφήσεων είναι γεγονός ότι ήδη υπάρχουν ασφαλή στοιχεία για την ύπαρξη πλουσίων πετρελαϊκών κοιτασμάτων στο Αιγαίο. Ο πρώην πρεσβευτής της Αμερικής στην Ελλάδα Nicholas Burns σε ζωντανή εκπομπή στο κανάλι MEGA είχε κι αυτός επισήμως παραδεχθεί ότι υπάρχει όντως πετρέλαιο στο Αιγαίο και ότι αυτό ουσιαστικά δημιουργεί την ένταση μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας. Σύμφωνα με αποτελέσματα ερευνών που στηρίχτηκαν σε δορυφορικούς χάρτες είναι πλέον γεγονός αναμφισβήτητο ότι: Τα πλουσιότερα κοιτάσματα πετρελαίου στον Ελληνικό χώρο υπάρχουν ανατολικά της νήσου Θάσου, στον Θερμαϊκό Κόλπο, στην περιοχή των Δωδεκανήσων και συγκεκριμένα στην περιοχή κοντά στα Ίμια, στην Ζάκυνθο και στην Φλώρινα. Επίσημη δήλωση του καθηγητή πυρηνικής φυσικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κυρίου Παπαστεφάνου, αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής: «Από παλιά διέβλεπα ότι, όπως και στην υπόθεση των κοιτασμάτων πετρελαίου στο Αιγαίο, έτσι και στην υπόθεση του ουρανίου, ίσως να μην δόθηκαν ποτέ στις ελληνικές κυβερνήσεις τα πλήρη αποτελέσματα των γεωλογικών ερευνών που έκαναν στην Δράμα και τη Θράκη οι Αμερικανοί ερευνητές…»

Ένα εύλογο ερώτημα είναι το γιατί η Ελλάδα να έχει πετρέλαιο και σημαντικά ορυκτά σε τέτοιες ποσότητες. Σε αυτό απαντούν οι γεωλόγοι λέγοντας τα εξής.

Όσον αφορά το πετρέλαιο είναι γνωστό στους γεωλόγους ότι ολόκληρο σχεδόν το σημερινό Αιγαίο Πέλαγος ήταν κάποτε μία απέραντη πεδιάδα με πλούσια βλάστηση η οποία στην πορεία κατεποντίσθη για να δημιουργήσει μετά από χιλιάδες χρόνια το σημερινό Αιγαίο Πέλαγος. Οι υδρογονάνθρακες των δασών έγιναν πετρέλαιο. Όσον αφορά τα σπάνια μέταλλα, εξηγείται εύκολα κι αυτό την στιγμή που ως γνωστόν καθώς η τεκτονική πλάκα της Αφρικής υποχωρεί κάτω από αυτήν της Ευρώπης, δημιουργεί μεταξύ άλλων και κατάλληλες προϋποθέσεις δημιουργίας τέτοιου είδους μεταλλευμάτων.

Υπάρχουν βάσιμες υποψίες και για άλλα «περίεργα» και πανάκριβα συστατικά στο υπέδαφός μας, όπως το ΟΣΜΙΟ, ο κόκκινος υδράργυρο κ.ά. για τα οποία η έρευνα συνεχίζεται. Κλείνοντας το θέμα των πετρελαίων στο Αιγαίο, παραθέτω τον καταμερισμό των χώρων ευθύνης των πετρελαϊκών καρτέλ ανά την Ελλάδα, όπως έχουν συμφωνηθεί από το 1975:

α’) Ανατολικά της Θάσου (OXYDENTAL, του τεξανού Α. Χάμμερ),

β’) Κρητικό Πέλαγος, μεταξύ Κάσου και Κρήτης (CHEVRON, συμφερόντων Ροκφέλλερ),

γ’) Κατάκωλλο Ζακύνθου (ESSO, επίσης του Ροκφέλλερ),

δ’) Επανομή – Σιθωνία – Θερμαϊκός (αμερικανική TEXACO και αγγλοολλανδική SHELL).

Πηγές: Δημοσιεύματα του τύπου, Forum Μ.Π.Ε. , ΙΟΑΝΝΙS

Χρυσός: Μπορεί να αποφέρει κρατικά έσοδα ύψους 500 εκατ. ευρώ ετησίως και να εξασφαλίσει πάνω από 7.000 θέσεις εργασίας.

Γεωθερμικά πεδία: Αν αξιοποιούνταν η ενέργεια που θα προέκυπτε, θα ισοδυναμούσε με 160.000 τόνους πετρελαίου ετησίως.

Πετρέλαιο: Ένα δισ. βαρέλια είναι τα πιθανά απολήψιμα αποθέματα αργού στο Βορειοανατολικό Αιγαίο.

Ουράνιο: 10.000 τόνοι στο υπέδαφος της Βόρειας Ελλάδας.

ΔΕΚΑΤΟΝ (10):

Στην ημερήσια εφημερίδα της Θεσσαλονίκης με την επωνυμία «Μακεδονία» και στο φύλλο της 5-7-2010 δημοσιεύτηκαν τα παρακάτω άρθρα:

«Ανεκμετάλλευτος ο πλούτος του υπεδάφους.

Χρυσός: Μπορεί να αποφέρει κρατικά έσοδα ύψους 500 εκατ. ευρώ ετησίως και να εξασφαλίσει πάνω από 7.000 θέσεις εργασίας.

Γεωθερμικά πεδία: Αν αξιοποιούνταν η ενέργεια που θα προέκυπτε, θα ισοδυναμούσε με 160.000 τόνους πετρελαίου ετησίως.

Πετρέλαιο: Ένα δισ. βαρέλια είναι τα πιθανά απολήψιμα αποθέματα αργού στο Βορειοανατολικό Αιγαίο.

Ουράνιο: 10.000 τόνοι στο υπέδαφος της Βόρειας Ελλάδας.

Η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ, ΣΕ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ΜΕ ΤΙΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΟΠΙΚΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΩΝ, ΦΡΕΝΑΡΕΙ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥΣ

Ανεκμετάλλευτα δισεκατομμύρια περιμένουν στο υπέδαφος

Του Ευκλείδη Καραγιαννίδη

Η Βόρεια Ελλάδα είναι η περιοχή πού χτυπήθηκε ίσως περισσότερο από όλες τις άλλες από τη διεθνή κρίση, λόγω της φύσης της οικονομίας της και κυρίως της έντονης εξωστρέφειας των επιχειρήσεών της. Χιλιάδες λουκέτα μικρομεσαίων επιχειρήσεων, εφαρμογή ελαστικής εργασίας στις μεγάλες βιομηχανίες, μείωση ή και εγκατάλειψη παραδοσιακών αγροτικών καλλιεργειών, πτώση της τουριστικής κίνησης συνθέτουν ένα “εφιαλτικό” σκηνικό, οι συνέπειες του οποίου σύμφωνα με αναλυτές θα φανούν από το τέλος του καλοκαιριού και μετά, επιδεινώνοντας την ήδη άσχημη εικόνα. Την ίδια στιγμή στο υπέδαφος της ευρύτερης περιοχής υπάρχουν κρυμμένοι θησαυροί, οι οποίοι σχεδόν στο σύνολό τους μένουν ανεκμετάλλευτοι κυρίως λόγω αντιδράσεων σε επίπεδο τοπικών κοινωνιών που δημιουργεί το πολιτικό κόστος, το οποίο καμία κυβέρνηση δεν θέλει να επωμισθεί. Και εννοούμε πετρέλαιο, χρυσό, γεωθερμία, ακόμη και το ουράνιο που παραμένει ένα θέμα ταμπού για την ελληνική πραγματικότητα.

Τα νούμερα είναι πράγματι εντυπωσιακά :

Ένα τεράστιο γεωθερμικό ενεργειακό δυναμικό, της τάξης των 150 μεγαβάτ το χρόνο, που αντιστοιχεί σε 114.000 τόνους ισοδύναμου πετρελαίου, αξίας που ξεπερνά τα 33.455.000 ευρώ, μένει ανεκμετάλλευτο εδώ και πολλά χρόνια στη Βόρεια Ελλάδα.Οι τρεις επενδύσεις χρυσού μπορούν να αποφέρουν άμεσα ή έμμεσα πάνω από 7.000 θέσεις εργασίας και έσοδα 500 εκατ. ευρω τουλάχιστον από άμεση φορολογία στο ελληνικό κράτος ετησίως, ενώ φέρουν ξένα κεφάλαια ύψους 1 δισ. ευρώ τουλάχιστον στη χώρα.

Ειδικοί υποστηρίζουν ότι η χώρα θα μπορούσε να καλύψει πλήρως τις ανάγκες της σε πετρέλαιο, εκτιμώντας ότι τα κοιτάσματα του ελλαδικού χώρου και κυρίως στο βορειοελλαδικό μπορεί να περιέχουν από ένα έως και τρία δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου. Όσο για το ουράνιο, οι ειδήμονες λενε ότι η αξιοποίηση μέρους των βεβαιωμένων κοιτασμάτων του Παγγαίου θα μπορούσε να λύσει το πρόβλημα της χώρας “εν μια νυκτί”.

Φαίνεται ιδιαίτερα παράδοξο σε μια εποχή όπου όλοι μιλάνε για χρήση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και εγκατάλειψη των ορυκτών να θίγουμε ένα τέτοιο ζήτημα. Από την άλλη θεωρούμε ότι χρήσιμο θα ήταν να αναλογιστούμε τι χάσαμε, τι χάνουμε και τι θα μπορούσαμε να κερδίσουμε έστω και σήμερα με το λιγότερο δυνατόν κόστος σε επίπεδο ποιότητας ζωής και περιβάλλοντος.

Απλά αναρωτιόμαστε αν ήρθε πλέον η ώρα για μια ολοκληρωμένη προσέγγιση του τεράστιου αυτού θέματος, η οποία και θεμιτή είναι αλλά και αναγκαία προκειμένου με τις σωστές δράσεις και ενέργειες η Βόρεια Ελλάδα και η χώρα στο σύνολό της να μπορέσει να εκμεταλλευτεί έστω ένα μέρος αυτού του τεράστιου κρυμμένου της θησαυρού.

ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ

-Την αύξηση της απασχόλησης κατά 1.500 άτομα πρωτογενώς και κατά τουλάχιστον 6.000 δευτερογενώς προβλέπει η επένδυση της Ελληνικός Χρυσός στα Μεταλλεία Κασσάνδρας.

-Για την ίδρυση μεταλλουργίας χρυσού στην περιοχή του Μάντεμ Λάκκου, η Ελληνικός Χρυσός σχεδιάζει να επενδύσει 800 εκατ.ευρώ, ενώ άλλα τόσα θα δαπανηθούν τα πρώτα 20 χρόνια λειτουργίας των μεταλλείων σε μισθούς.

-Οι καθυστερήσεις που έχουν σημειωθεί από το 2006, οπότε κατατέθηκε το επενδυτικό σχέδιο στο υπουργείο Ανάπτυξης , αλλά και η Προμελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων στο ΥΠΕΧΩΔΕ, έχουν ως συνέπεια το όλο σχέδιο να έχει υπερβεί κατά δύο χρόνια τα χρονοδιαγράμματα αλλά και τις συμβατικές προβλέψεις.

ΧΡΥΣΩΡΥΧΕΙΑ ΘΡΑΚΗΣ

-Τη δημιουργία 200 άμεσων θέσεων εργασίας και περίπου 800 έμμεσων προβλέπει η επένδυση της Χρυσωρυχεία Θράκης στο Πέραμα, που βρίσκεται στα όρια των νομών Ροδόπης και ΄Εβρου.

-Η άμεση προτεινόμενη επένδυση εκτιμάται στα 100 εκατ.ευρώ και σε βάθος δεκαετίας θα επενδυθούν στην περιοχή επιπλέον 158 εκατ.ευρώ. Το 70% των κεφαλαίων αυτών θα επενδυθεί στην περιοχή της Θράκης,

-Υπολογίζεται ότι το ελληνικό δημόσιο θα έχει εισροές από την άμεση φορολογία της εταιρείας άνω των 200 εκατ.ευρώ.

-Το έργο φτάνει “αισίως” τα 9 χρόνια καθυστέρησης σε σχέση με τα αρχικά χρονοδιαγράμματα.

ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗ ΘΡΑΚΗΣ

-Εκατόν τριάντα θέσεις εργασίας με τη λειτουργία και 200 κατά τη διάρκεια της κατασκευής της μονάδας προβλέπει το επενδυτικό πλάνο της Μεταλλευτικής Θράκης για τα κοιτάσματα χρυσού της περιοχής Σαπών του νομού Ροδόπης.

-Η επένδυση των 90 εκατ.δολ. βρίσκεται σήμερα στο σημείο που βρισκόταν πριν από εννέα χρόνια, οπότε είχε λάβει προέγκριση για τη χωροθέτησή της. Οι τότε διοικούντες θεωρούσαν πως το 2004 με 2005 η μονάδα θα ήταν έτοιμη να λειτουργήσει. Σήμερα ουσιαστικά η επένδυση ξεκινά από την αρχή.

Τα ορυκτά και τα μεταλλεύματα

Σύμφωνα με τον κ. Χρήστο Καβαλόπουλο, γενικό διευθυντή του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων, η ελληνική φύση και ιδιαίτερα στη Βόρεια Ελλάδα έδωσε σημαντικό ορυκτό πλούτο, ο οποίος συνίσταται σε μεγάλη ποικιλία ορυκτών και μεταλλευμάτων, με σημαντικά βιομηχανικό ενδιαφέρον και πολλαπλές εφαρμογές.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα που περιγράφουν τη δυναμική παρουσία του κλάδου της εξόρυξης στη Βόρεια Ελλάδα είναι:

Λιγνίτης,

Λευκόλιθος-Μαγνησία,

Μεικτά θειούχα,

Μάρμαρα Ασβεστολιθικά αδρανή

Άστριοι

Ατταπουλγίτης

Ολιβινίτης

Ποζολάνη

Χαλαζίας

Χουντίτης

Χρυσός

Εξάλλου, σημαντικά κοιτάσματα ουρανίου, που υπολογίζεται ότι φτάνουν 10.000 τόνους, εντόπισε το Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών στο υπέδαφος των νομών Δράμας και Σερρών αλλά και σε άλλες περιοχές της Βορείου Ελλάδας. Σύμφωνα με τη μελέτη του ΙΓΜΕ, τα κοιτάσματα μεταλλευμάτων ουρανίου στη Δράμα, τις Σέρρες και σε άλλες περιοχές της Βόρειας Ελλάδας υπολογίζονται στους 10.000 τόνους, ενώ τα βεβαιωμένα αποθέματα είναι 1.525 τόνοι.

ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΒΑΡΕΛΙΑ ΜΑΥΡΟΥ ΧΡΥΣΟΥ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΣΤΟ ΒΥΘΟ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ

Πετρελαιοφόρον «Η Ελλάς»

Της Σοφίας Χριστοφορίδου

Η παγκόσμια οικονομία προσπαθούσε ακόμη να ανακάμψει από την πρώτη πετρελαϊκή κρίση, τη δεκαετία του ʼ70, όταν εντοπίστηκε πετρέλαιο στη θαλάσσια περιοχή του κόλπου της Καβάλας. Από το 1981 μέχρι το 2007 αντλήθηκαν περίπου 110 εκατομμύρια βαρέλια, ενώ η αρχική πρόβλεψη έκανε λόγο για δυναμικότητα μικρότερη των 60 εκατομμυρίων βαρελιών.

Σύμφωνα με υπολογισμούς του υπουργείου Ανάπτυξης απομένουν να αντληθούν άλλα 10 εκατομμύρια βαρέλια από τη συγκεκριμένη περιοχή. Είναι όμως μόνο αυτά; Ειδικοί υποστηρίζουν ότι η χώρα θα μπορούσε να καλύψει πλήρως τις ανάγκες της σε πετρέλαιο, εκτιμώντας ότι τα κοιτάσματα του ελλαδικού χώρου μπορεί να περιέχουν από ένα έως και τρία δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου!

Αρκετές από τις λεγόμενες πετρελαιοπιθανές περιοχές βρίσκονται στη Βόρεια Ελλάδα και ειδικότερα στην ευρύτερη περιοχή ανατολικά του Πρίνου, στην περιοχή του Άθω και στα Γρεβενά. Γεωλόγοι πετρελαίου “δείχνουν” επίσης την Ήπειρο και το Ιόνιο, ως περιοχές με αξιόλογα κοιτάσματα υδρογονανθράκων. Ωστόσο, από το 1998, οπότε έπαψε να λειτουργεί η κρατική εταιρεία ερευνών πετρελαίου, η Ελλάδα έχει σταματήσει ουσιαστικά να προωθεί την έρευνα πετρελαίου.

ΑΠΟ ΤΟ Β. ΑΙΓΑΙΟ ΜΕΧΡΙ ΤΑ ΓΡΕΒΕΝΑ

Σύμφωνα με τον επιστημονικό ερευνητή της Γεωλογικής Υπηρεσίας Καναδά και ομότιμο καθηγητή στο Πολυτεχνείο Κρήτης και το Ινστιτούτο Πετρελαϊκής – Ιζηματογενούς Γεωλογίας της καναδικής κυβέρνησης, Αντώνη Φώσκολο, στο Βορειανατολικό Αιγαίο υπάρχουν αρκετές πετρελαιοπιθανές περιοχές, παρεμφερείς με αυτή του Πρίνου -στις θέσεις Ανατολική Θάσος, Μπάμπουρας, Νότιος Μπάμπουρας, Σταυρός, Νίκη και Μαρώνεια. Σύμφωνα με την εκτίμηση του καθηγητή, τα πιθανά απολήψιμα αποθέματα αργού πετρελαίου στο βορειοανατολικό Αγαίο μπορούν να δώσουν από 900.000 έως 1 δισεκατομμύριο βαρέλια πετρελαίου! Επιπλέον, εκτιμά ότι αποθέματα υδρογονανθράκων υπάρχουν και στο νότιο τμήμα του νομού Γρεβενών.

Η χώρα μας μπορεί να μην έχει “λίμνες πετρελαίου”, ωστόσο υπάρχουν κοιτάσματα ήδη εντοπισμένα και περιοχές που είναι πιθανόν να κρύβουν “μαύρο χρυσό”, εκτιμούν και δύο άλλοι ειδικοί του χώρου, ο γεωλόγος παραγωγής υδρογονανθράκων Ά. Μαυροματίδης, ο οποίος εργάζεται για την κρατική πετρελαϊκή εταιρεία του Ομάν και ο επίκουρος καθηγητής του Πολυτεχνείου Κρήτης Β. Κελεσίδης. Όπως σημείωσαν στη “ΜτΚ” (17/5/2009) εκτός από τα μέχρι στιγμής εντοπισμένα κοιτάσματα στη Θάσο, στο Κατάκολο και στην Επανομή, υπάρχουν εκτιμήσεις για πετρελαιοπιθανές περιοχές, με βάση επιφανειακές κηλίδες, όσο όμως δεν γίνονται έρευνες οι διαστάσεις και η ποιότητα αυτών των κοιτασμάτων παραμένουν άγνωστες.

ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ ΓΙΑ 30 ΧΡΟΝΙΑ

Ο γενικός διευθυντής του Ινστιτούτο Ενέργειας Νοτιοανατολικής Ευρώπης Κωστής Σταμπολής τονίζει ότι το επιχείρημα ότι δεν προχωρούν οι έρευνες διότι δεν έχει λυθεί ακόμη το θέμα της υφαλοκρηπίδας, δεν ευσταθεί.

“Αυτή την στιγμή στην Ελλάδα έχουν εντοπιστεί τουλάχιστον είκοσι κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου, τα οποία με πολύ συντηρητικούς υπολογισμούς εκτιμάται ότι περιέχουν 2 έως 3 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου”, υποστηρίζει ο γενικός διευθυντής του Ινστιτούτο Ενέργειας Νοτιοανατολικής Ευρώπης Κωστής Σταμπολής. Θεωρητικά με μια δυνατότητα απόληψης 15% η Ελλάδα θα μπορούσε να παράγει έως 450.000 βαρέλια, ωστόσο ο ίδιος εκτιμά ότι 200.000 – 250.000 βαρέλια / ημέρα θα ήταν πιο εφικτός στόχος για τα επόμενα 20 – 30 χρόνια. “Τα περισσότερα κοιτάσματα βρίσκονται στο Βόρειο Αιγαίο, στο Θερμαϊκό, στη Δυτική Ελλάδα και στην Κρήτη και έτσι το επιχείρημα ορισμένων ότι οι έρευνες δεν μπορούν να προχωρήσουν, διότι δεν έχει λυθεί ακόμη το θέμα της υφαλοκρηπίδας, δεν ευσταθεί” παρατηρεί.

Τα έσοδα που θα μπορούσε να έχει το ελληνικό κράτος από τη φορολογία, βάσει του υφισταμένου νομικού πλαισίου για την παραγωγή πετρελαίου, θα μπορούσαν να είναι της τάξης των 5 δισεκατομμυρίων ευρώ το χρόνο για μια παραγωγή της τάξεως των 100.000 βαρελιών και άνω, και με διεθνείς τιμές μεταξύ 50 και 75 δολάρια το βαρέλι.

ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΠΙΘΑΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

Μπάμπουρας Θάσου

Αγίασμα Καβάλας

Μαρώνεια Ροδόπης

Επανομή Θεσσαλονίκης

160.000 τόνοι ισοδυνάμου πετρελαίου ανά έτος είναι το δυναμικό των γεωθερμικών πεδίων της Βόρειας Ελλάδας

200 θερμικά μεγαβάτ είναι η ισχύς της γεωθερμίας στη Β. Ελλάδα, όσο ένα μεγάλο ατμοηλεκτρικό εργοστάσιο

3.000 τόνοί πετρελαίου ετησίως μπορεί να αντικατασταθούν από την ενέργεια μιας γεώτρησης σε νερό 70 βαθμών Κελσίου

1 δισεκατομμύριο βαρέλια πετρελαίου είναι σύμφωνα με εκτιμήσεις τα πιθανά απολήψιμα αποθέματα αργού πετρελαίου στο βορειοανατολικό Αιγαίο

20 κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου έχουν εντοπιστεί στον ελλαδικό χώρο

5 δισεκατομμύρια ευρώ το χρόνο θα μπορούσε να εισπράτει το ελληνικό δημόσιο, για ημερήσια παραγωγή 100.000 βαρελιών πετρελαίου και άνω

200.000 – 250.000 βαρέλια / ημέρα ένας εφικτός στόχος για τα επόμενα 20 – 30 χρόνια, αν αξιοποιηθούν οι πετρελαιοπιθανές περιοχές

10.000 τόνοι ουρανίου υπολογίζεται ότι υπάρχουν στο υπέδαφος της Βορείου Ελλάδας.

1.525 τόνοι είναι τα βεβαιωμένα αποθέματα ουρανίου

100 είδη σπάνιων μικρομεταλλευμάτων και αποθέματα σπάνιων παραπροϊόντων ραδιενεργών μετάλλων όπως το τιτάνιο και το θώριο έχουν εντοπιστεί Μακεδονία και Θράκη

1.830 ΘΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΝ ΟΙ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΤΩΝ «ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ», «ΧΡΥΣΩΡΥΧΕΙΑ ΘΡΑΚΗΣ» ΚΑΙ «ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗ ΘΡΑΚΗΣ»

Χαμένες «χρυσές ευκαιρίες»

Της Μαρίας Μαθιοπούλου

Μοναδικές ευκαιρίες για την απασχόληση και την οικονομική ανάπτυξη αφήνει ανεκμετάλλευτες η Βόρεια Ελλάδα, σύμφωνα με τις εταιρείες που αποφάσισαν να επενδύσουν στα κοιτάσματα χρυσού της περιοχής και εξακολουθούν να πέφτουν πάνω σε τοίχο.

Ελληνικός Χρυσός, Χρυσωρυχεία Θράκης και Μεταλλευτική Θράκης υπόσχονται μέσω των επενδυτικών τους σχεδίων τη δημιουργία 1.830 άμεσων θέσεων εργασίας και την ενίσχυση της δευτερογενούς απασχόλησης κατά 7.000 θέσεις. Στην προοπτική αυτή βάζει για την ώρα φρένο η δυσκινησία του δημοσίου σε συνδυασμό με τις περιβαλλοντικές αντιδράσεις των τοπικών κοινωνιών και τις αλλεπάλληλες ενστάσεις στο Συμβούλιο της Επικρατείας.

ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΑΚΟΜΑ Η «ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ»

Tην αύξηση της απασχόλησης κατά 1.500 άτομα πρωτογενώς και κατά τουλάχιστον 6.000 δευτερογενώς προβλέπει η επένδυση της Ελληνικός Χρυσός στα Μεταλλεία Κασσάνδρας σε πλήρη ανάπτυξη. Για την αξιοποίηση των κοιτασμάτων της Ολυμπιάδας και των Σκουριών, αλλά και για την ίδρυση μεταλλουργίας χρυσού στην περιοχή του Μάντεμ Λάκκου, η εταιρεία σχεδιάζει να επενδύσει 800 εκατ. ευρώ, ενώ άλλα τόσα θα δαπανηθούν τα πρώτα 20 χρόνια λειτουργίας των μεταλλείων σε μισθούς.

«Στην εποχή μας, μια εποχή κρίσης, αναζητείται η πραγματική οικονομία και εμείς είμαστε πραγματική οικονομία», σημειώνει χαρακτηριστικά ο γενικός διευθυντής της Ελληνικός Χρυσός Πέτρος Στρατουδάκης, περιγράφοντας τις ανεκμετάλλευτες για την ώρα προοπτικές της σχεδιαζόμενης επένδυσης.

Στην πλήρη ανάπτυξη του επενδυτικού σχεδίου θα απασχολούνται 1.500 εργαζόμενοι στα τρία μεταλλεία, στα εργοστάσια εμπλουτισμού και στη μονάδα μεταλλουργίας χρυσού, ενώ 6.000 θέσεις θα δημιουργηθούν στον δευτερογενή και τριτογενή τομέα της οικονομίας (εργολαβίες, προμήθειες, μεταφορές). Σήμερα η Ελληνικός Χρυσός απασχολεί συνολικά 380 εργαζόμενους στις μεταλλευτικές εγκαταστάσεις Στρατωνίου/Στρατονίκης αποτελώντας τον μεγαλύτερο εργοδότη στην περιοχή. Από τους 380 το 95% προέρχεται από την ευρύτερη περιοχή της Βορειοανατολικής Χαλκιδικής.

Η μεταλλευτική εταιρεία Ελληνικός Χρυσός απέκτησε στις αρχές του 2004 με σύμβαση από το ελληνικό δημόσιο τα μεταλλευτικά δικαιώματα των Μεταλλείων Κασσάνδρας. Η Ελληνικός Χρυσός ανήκει στην καναδική European Goldfields και στην ελληνική κατασκευαστική Άκτωρ ΑΤΕ του ομίλου Ελλάκτωρ, οι οποίες κατέχουν αντίστοιχα το 95% και το 5% του μετοχικού της κεφαλαίου.

ΘΑΛΑΣΣΟΔΑΡΜΕΝΗ Η ΧΡΥΣΩΡΥΧΕΙΑ ΘΡΑΚΗΣ

Από σαράντα κύματα έχει περάσει η επένδυση της Χρυσωρυχεία Θράκης στο κοίτασμα του Περάματος, στα όρια των νομών Ροδόπης και Έβρου, που υπόσχεται να δημιουργήσει 200 άμεσες θέσεις εργασίας και περί τις 800 έμμεσες. Η άμεση προτεινόμενη επένδυση εκτιμάται στα 100 εκατ. ευρώ και σε βάθος δεκαετίας θα επενδυθούν στην περιοχή επιπλέον 158 εκατ. ευρώ. Το 70% των κεφαλαίων αυτών θα επενδυθεί στην περιοχή της Θράκης, ενώ το ελληνικό δημόσιο θα έχει εισροές από την άμεση φορολογία της εταιρείας ύψους άνω των 200 εκατ. ευρώ. Το έργο, ξεκινά ουσιαστικά από την αρχή, αφού το περσινό καλοκαίρι ακυρώθηκαν από το Συμβούλιο της Επικρατείας οι προηγούμενες περιβαλλοντικές άδειες που είχε λάβει, κατόπιν ένστασης για γειτνίαση με οικισμό. Σήμερα η εταιρεία εκπονεί νέες μελέτες, προσαρμοσμένες στην απόφαση του ΣτΕ και εκτιμά ότι εντός του έτους θα είναι σε θέση να καταθέσει την προμελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων, ώστε από τις αρχές του επόμενου να υποβληθεί και η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων. Σύμφωνα με τον γενικό διευθυντή της Χρυσωρυχεία Θράκης και μεταλλειολόγο, Γιώργο Μαρκόπουλο, το έργο φτάνει «αισίως» τα εννέα χρόνια καθυστέρησης σε σχέση με τα αρχικά χρονοδιαγράμματα. Η πρώτη μελέτη είχε κατατεθεί το 2000 και βάσει των εκτιμήσεων της εταιρείας η επένδυση θα ήταν ενεργή το 2003. Πλέον και με δεδομένες τις ενστάσεις και όλα όσα έχουν μεσολαβήσει, η επένδυση, καλώς εχόντων των πραγμάτων, θα ενεργοποιηθεί το 2011. Σήμερα η εταιρεία απασχολεί δέκα άτομα που έχουν αναλάβει τον διττό ρόλο της εκπόνησης των μελετών και της ενημέρωσης της τοπικής κοινωνίας.

Σύμφωνα με την εταιρεία, υπό τις παρούσες δύσκολες συνθήκες και τις δυσοίωνες προβλέψεις για το μέλλον και στην προσπάθεια που γίνεται για την ανάπτυξη όλων των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας, το έργο χρυσού Περάματος αποτελεί θεμελιώδη πυλώνα οικονομικής ενδυνάμωσης της Θράκης.

ΑΠΟ ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΒΑΣΗ Η «ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗ ΘΡΑΚΗΣ»

Εκατόν τριάντα θέσεις εργασίας με τη λειτουργία και 200 κατά τη διάρκεια της κατασκευής της μονάδας προβλέπει το επενδυτικό πλάνο της Μεταλλευτικής Θράκης για τα κοιτάσματα χρυσού της περιοχής Σαπών στο νομό Ροδόπης. Η επένδυση των 90 εκατ. δολ. βρίσκεται σήμερα στο σημείο που βρισκόταν πριν από εννέα χρόνια, οπότε είχε λάβει προέγκριση για τη χωροθέτησή της. Οι τότε διοικούντες θεωρούσαν πως το 2004 με 2005 η μονάδα θα ήταν έτοιμη να λειτουργήσει. Σήμερα ουσιαστικά η επένδυση ξεκινά από την αρχή, αφού η τελευταία απόφαση του ΣτΕ ακύρωσε την προέγκριση χωροθέτησης που η εταιρεία είχε εξασφαλίσει από το ΥΠΕΧΩΔΕ. Πλέον η Μεταλλευτική Θράκης συντάσσει νέα μελέτη ώστε να την υποβάλει στο ΥΠΕΧΩΔΕ. Σύμφωνα με πληροφορίες της εταιρείας, η επένδυση δεν αποκλείεται να αντιμετωπίσει στο επόμενο διάστημα και νέες ενστάσεις προς το ΣτΕ, προοπτική που θα απειλήσει εκ νέου την ανάπτυξη του έργου.

ΕΧΟΥΜΕ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΑΤΜΟΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΜΑΣ

“Πετρελαιοπηγές” ζεστού νερού

Tης Σοφίας Χριστοφορίδου

Τεράστια «κοιτάσματα πετρελαίου» διαθέτει η Βόρεια Ελλάδα, υπό τη μορφή ζεστού νερού, που κυκλοφορεί στο υπέδαφός της. Μόνο τα γνωστά γεωθερμικά πεδία της Μακεδονίας και της Θράκης να αξιοποιούνταν, η ενέργεια που θα προέκυπτε θα ισοδυναμούσε με 160.000 τόνους πετρελαίου ετησίως.

Αυτό σημαίνει δυόμισι φορές την ετήσια παραγωγή του κοιτάσματος του Πρίνου, του μοναδικού από το οποίο γίνεται άντληση “μαύρου χρυσού” στη χώρα μας.

Το ενεργειακό απόθεμα που υπάρχει κάτω από τη γη, με τη μορφή ζεστού νερού, αντιστοιχεί σε περισσότερα από 1.000 θερμικά MWt ετησίως, εκ των οποίων η χώρα μας αξιοποιεί μόλις τα 70 MWt. Το δυναμικό των γνωστών γεωθερμικών πεδίων της Βόρειας Ελλάδας είναι 200 MWt, αναφέρει ο καθηγητής του ΑΠΘ Μιχάλης Φυτικάς. Με άλλα λόγια έχουμε ένα μεγάλο ατμοηλεκτρικό εργοστάσιο κάτω από τα πόδια μας.

ΚΟΙΤΑΣΜΑΤΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ

Το κοίτασμα του Πρίνου έδωσε περίπου 10 εκατομμύρια τόνους αργού τη χρυσή δεκαετία του ʼ80, όταν το πετρέλαιο έρεε άφθονο. Σήμερα η παραγωγή έχει περιοριστεί στα 1.300 βαρέλια ημερησίως, ήτοι λιγότερο από 65.000 τόνους ετησίως. Την ίδια ώρα η ενέργεια που θα μπορούσε να παραχθεί από τα γνωστά γεωθερμικά πεδία της Βόρειας Ελλάδας αντιστοιχεί σε 160.000 τόνους ισοδυνάμου πετρελαίου ανά έτος, δηλαδή σε ποσότητα δυόμισι φορές μεγαλύτερη από αυτήν που αντλείται από το κοίτασμα της Θάσου.

ΧΑΜΗΛΗΣ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑΣ ΥΨΗΛΗΣ ΑΞΙΑΣ

Στα γεωθερμικά πεδία της Βόρειας Ελλάδας η θερμοκρασία του νερού είναι της τάξης των 30 – 90 βαθμών Κελσίου και χαρακτηρίζονται πεδία χαμηλής θερμοκρασίας – υψηλής θερμοκρασίας ρευστά θεωρούνται τα άνω των 90 βαθμών. Ωστόσο, ακόμη και αυτό το “χαμηλής” θερμοκρασίας ρευστό αξίζει όσο χιλιάδες τόνοι πετρελαίου. Έχει υπολογιστεί ότι για να ζεσταθούν 100 κυβικά μέτρα νερού από τους 17 στους 70 βαθμούς Κελσίου απαιτούνται 500 λίτρα πετρελαίου την ώρα.

Η ενέργεια που προκύπτει από μία γεώτρηση που βγάζει νερό 70 βαθμών Κελσίου μπορεί να αντικαταστήσει έως και 3.000 τόνους πετρελαίου ετησίως.

Χιλιάδες τόνοι πετρελαίου θα μπορούσαν να εξοικονομηθούν αν, αντί για πετρέλαιο, χρησιμοποιούνταν η γεωθερμική ενέργεια για τη θέρμανση δημόσιων κτιρίων, αθλητικών εγκαταστάσεων και μεγάλων ξενοδοχειακών μονάδων. Η εκμετάλλευση των γεωθερμικών πεδίων στη γεωργία μπορεί να μειώσει στο ελάχιστο το κόστος της αγροτικής παραγωγής. Όσο για το κόστος μίας γεώτρησης, κυμαίνεται από 50.000 έως 70.000 ευρώ, ενώ η απόσβεση επιτυγχάνεται μέσα σε δυο – τρία χρόνια.

ΤΑ ΓΕΩΘΕΡΜΙΚΑ ΠΕΔΙΑ ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

Σύμφωνα με την επίσημη καταγραφή του υπουργείου Ανάπτυξης, οι γεωθερμικές περιοχές της Ελλάδας έχουν υπαχθεί σε κατηγορίες βεβαιωμένων ή πιθανών πεδίων, ανάλογα με τα χαρακτηριστικά τους και το βαθμό αξιοπιστίας των εκτιμήσεων που έχουν γίνει από σχετικές ερευνητικές δραστηριότητες.

Βεβαιωμένα γεωθερμικά πεδία

1. Αγκίστρου (Σέρρες)

2. Σιδηροκάστρου (Σέρρες)

3. Θερμών Νιγρίτας (Σέρρες)

4. Λαγκαδά (Θεσσαλονίκη)

5. Ν. Απολλωνία (Θεσσαλονίκη)

6. Σάνης – Αφύτου (Χαλκιδική)

7. Αρίστηνου (Έβρος)

8. Σαπών (Ροδόπη)

9. Κορβύλης (Ροδόπη)

10. Λίμνης Μητρικού

11. Νέας Κεσσάνης (Ξάνθη)

12. Ερατεινού (Καβάλα)

Πιθανά γεωθερμικά πεδία

Σιδηροκάστρου (Σέρρες)

Λιθότοπου Ηράκλειας (Σέρρες)

Ανθεμούντα (Θεσσαλονίκη)

Ελαιοχωρίων (Χαλκιδική)

Αρίστηνου (Έβρος)

Κορβύλης – Σαπών (Ροδόπη)

Λίμνης Μητρικού (Ροδόπη)

Ερασμίου – Μαγγάνων (Ξάνθη)

Ερατεινού (Καβάλα)»

ΕΝΔΕΚΑΤΟΝ (11):

Στην εφημερίδα «Ριζοσπάστης» και στο φύλλο της 28-9-2000 σελίδα 26, δημοσιεύτηκε άρθρο του κ. Βασιλείου Παπαγεωργίου, Καθηγητή και, τότε τουλάχιστον, Κοσμήτορα της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ, με τίτλο «ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΑ ΥΛΙΚΑ. Ελπίδα και απειλή για την πατρίδα μας. Τα κοιτάσματα που υπάρχουν στο ελληνικό υπέδαφος και τα πλεονεκτήματα που διαθέτει έναντι άλλων χωρών της ΕΕ» το οποίο έχει ως εξής:

«Στρατηγικά υλικά θεωρούνται τα υλικά εκείνα που είναι ζωτικής σημασίας για την ασφάλεια μιας χώρας. Η έννοια του στρατηγικού ορυκτού ή υλικού ποικίλει από χώρα σε χώρα και από εποχή σε εποχή. Η λεγόμενη βιομηχανική επανάσταση στηρίχτηκε σε ορισμένα στρατηγικά υλικά της εποχής εκείνης, όπως ο άνθρακας, τα σιδηρομεταλλεύματα κ.ά. Στη μεταπολεμική τεχνολογία προστέθηκαν νέες ορυκτές πρώτες ύλες στον κατάλογο των στρατηγικών ορυκτών υλών, όπως το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο, το τιτάνιο, το ουράνιο κ.ά. Είναι πολλοί οι παράγοντες που συμβάλλουν προκειμένου μια ορυκτή πρώτη ύλη να θεωρηθεί ως στρατηγικό ορυκτό. Όπως πχ η χρησιμοποίησή του για στρατιωτικούς σκοπούς, η σπανιότητά του, η έλλειψη υποκατάστατων κλπ.

Ενώ οι ΗΠΑ στερούνται πολλών από τα ορυκτά και μέταλλα που καταναλώνουν, η Νότια Αφρική και η πρώην Σοβιετική Ένωση ελέγχουν τις πηγές αυτών των αναγκαίων ορυκτών πρώτων υλών. Ορισμένα από αυτά, τα οποία είναι πολυδιάστατα τόσο στα γεωλογικά τους χαρακτηριστικά όσο και στις χρήσεις τους (διαμάντια, χρωμίτης, βωξίτης, μαγγάνιο, νικέλιο) δείχνουν πως η γεωλογία επηρεάζει τη διεθνή πολιτική μετατρέποντας κοινά ορυκτά σε στρατηγικά. Με εξαίρεση τα διαμάντια, αυτές οι πρώτες ύλες υπάρχουν σε επαρκείς ποσότητες και στη χώρα μας, η οποία μάλιστα είναι η μοναδική παραγωγός χώρα στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα όσον αφορά ορισμένες από αυτές:

Κοιτάσματα χρωμίτη. Το χρώμιο είναι η βάση για την παρασκευή του ανοξείδωτου χάλυβα. Τα σημαντικότερα κοιτάσματα χρωμίτη εμφανίζονται στις εξής χώρες: Ζιμπάμπουε, ΗΠΑ, Φιλανδία, Καναδά, Βραζιλία, Ινδία, Αλβανία, Ελλάδα, Τουρκία, Κύπρο. Στην Ελλάδα, η κύρια ζώνη εξόρυξης χρωμίτη βρίσκεται στο Βούρινο της Κοζάνης και είναι η μοναδική χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έχει στο υπέδαφός της σημαντικά εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα χρωμίτη.

Κοιτάσματα βωξίτη. Ο βωξίτης που μετατρέπεται σε μια ποικιλία πυρίμαχων υλικών πλούσιων σε αργίλιο, λειαντικών υλών και χημικών, χρησιμοποιείται επίσης στην παρασκευή του μετάλλου αργιλίου, που χρησιμοποιείται στην κατασκευή αεροσκαφών, μεταλλικών κατασκευών, ηλεκτρικών συσκευών, αλουμινόχαρτου και συσκευασιών αναψυκτικών.

Μεγαλύτερη βωξιτοπαραγωγός

Βωξιτοπαραγωγές χώρες είναι: η Καραϊβική, η Γουιάνα, η Βραζιλία, ενώ στη ζωή της Νότιας Ευρώπης περιλαμβάνεται και η Ελλάδα. Η Ελλάδα είναι η μεγαλύτερη βωξιτοπαραγωγός χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Κοιτάσματα μαγγανίου. Το μαγγάνιο βρίσκει ευρύτατη εφαρμογή κυρίως ως συστατικό σιδηροκραμάτων. Χρησιμοποιείται σχεδόν αποκλειστικά στην παρασκευή ξηρών στοιχείων.

Περισσότερες από 30 χώρες εξορύσσουν τη συνολική παραγωγή του μαγγανίου. Οι μεγαλύτεροι παραγωγοί είναι οι χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, η Δημοκρατία της Νότιας Αφρικής, η Αυστραλία, η Βραζιλία, η Ινδία και η Κίνα. Με εξαίρεση την πρώην Σοβιετική Ένωση, καμιά από τις μεγάλες παραγωγούς χώρες δεν έχει ανεπτυγμένη βιομηχανία.

Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έχει στο υπέδαφός της κοιτάσματα μαγγανίου. Τα κυριότερα ελληνικά κοιτάσματα μαγγανίου βρίσκονται στο νομό Δράμας.

Το νικέλιο

Κοιτάσματα νικελίου. Το νικέλιο είναι ένα σημαντικό μέταλλο που χρησιμοποιείται στην παρασκευή ειδικών ανθεκτικών κραμάτων. Η παρουσία του νικελίου σε κράματα με άλλα μέταλλα, αυξάνει τη σκληρότητα, την ανθεκτικότητα και στιλπνότητα. Επίσης βελτιώνει την αντιδιαβρωτική, την ηλεκτρική και θερμική συμπεριφορά των προϊόντων.

Η Ελλάδα είναι η μεγαλύτερη παραγωγός χώρα νικελίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση και η μοναδική χώρα της Ευρωπαϊκής Ενωσης με σημαντικά κοιτάσματα νικελίου στο υπέδαφός της. Υπενθυμίζεται ότι η ΛΑΡΚΟ είναι το μεγαλύτερο συγκρότημα παραγωγής νικελίου στην Ευρωπαϊκή Ενωση.

Σμηκτίτες. Το μεγάλο εύρος των χρήσεων και το επιστημονικό ενδιαφέρον των σμηκτιτών προέρχεται από τις φυσικές και χημικές τους ιδιότητες, που δεν επιδεικνύονται από κανένα άλλο γνωστό φυσικό υλικό.

Οι κύριες εφαρμογές των σμηκτιτών αργίλων περιλαμβάνουν την παρασκευή ρευστοκονιάματος για τη συγκόλληση ρωγμών και ασυνεχειών πετρωμάτων και εδαφών, την αύξηση της πλαστικότητας των κονιαμάτων, τη δημιουργία αδιαπέραστου και ελαστικού σκυροδέματος κ.ά. Άλλες εφαρμογές των σμηκτιτών αργίλλων είναι η διάθεση πυρηνικών αποβλήτων, τα φάρμακα και καλλυντικά, τα σαπούνια, τα χρώματα, τα κεραμικά, ο καθαρισμός του νερού.

Η Ελλάδα είναι η δεύτερη χώρα στον κόσμο στην εξόρυξη σμηκτιτών αργίλων μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες. Τα κύρια εξορυκτικά κέντρα είναι η Μήλος και η Κίμωλος.

Ενα μεγάλο μέρος των σμηκτιτών αργίλων που εξορύσσεται στην Ελλάδα εξάγεται στο εξωτερικό σε ημικατεργασμένη ή ακατέργαστη μορφή και επανεισάγεται με τη μορφή προϊόντων υψηλής προστιθέμενης αξίας.

Κοιτάσματα Μαγνησίου. Το μαγνήσιο έχει πολλαπλές χρήσεις, αφού είναι βασικό υλικό για ελαφρές κατασκευές, για την αεροπλοΐα, την αυτοκινητοβιομηχανία, τους σιδηροδρόμους και γενικά τις μηχανές. Κράματά του αντέχουν καλύτερα σε δονήσεις και κόβονται δυο φορές πιο εύκολα από το αλουμίνιο. Βρίσκει εφαρμογή στη διαστημική τεχνολογία, λόγω της αντοχής, της ελαφρότητάς του και της ιδιότητας να απορροφά θερμότητα. Η ικανότητά του να κάμπτεται σε μεγάλες πιέσεις, του δίνει ένα σοβαρό πλεονέκτημα έναντι του χάλυβα και του αλουμινίου.

Το μαγνήσιο αποτελεί μια από τις σημαντικές προσμείξεις του αργιλίου. Για το λόγο αυτό, όσα περισσότερα κράματα αλουμινίου παράγονται, τόσο περισσότερο μαγνήσιο χρειάζεται η αγορά. Η Ελλάδα είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός μαγνησίτη και περλίτη στην Ευρωπαϊκή Ενωση και εξάγει μαγνησίτη, που αποτελεί την ορυκτή μορφή μαγνησίου και καλύπτει το 46% της συνολικής παραγωγής της Δυτικής Ευρώπης.

Κοιτάσματα Ουρανίου. Η πιστοποίηση ύπαρξης κοιτασμάτων ουρανίου στον ελλαδικό χώρο είναι αδιαμφισβήτητη. Τα ουρανιούχα μεταλλεύματα εμφανίζονται στην Κεντρική και Ανατολική Μακεδονία και στη Θράκη. Το ερώτημα είναι κατά πόσο είναι εκμεταλλεύσιμα και βέβαια ποιο είναι το μέγεθος των αποθεμάτων. Στο ερώτημα αυτό, θα επιχειρήσουμε να απαντήσουμε έμμεσα, διότι οι σχετικές μελέτες που έχουν γίνει στην περίοδο 1970-’76 από τον Smith, παραμένουν μέχρι σήμερα εμπιστευτικές.

Τα ουρανιούχα ορυκτά

Στη χώρα μας η παρουσία ουρανιούχων ορυκτών είχε επισημανθεί εδώ και αρκετά χρόνια από Ελληνες και ξένους επιστήμονες. Οι πιο κλασικές εμφανίσεις στην Ελλάδα ήταν:

Το -μέσα σε αποσαθρωμένο ηφαιστίτη- ουρανιούχο ορυκτό κονορβερνίτης κοντά στο χωριό Βάθη του νομού Κιλκίς.

Το προσχωματικό κοίτασμα στα Λουτρά Ελευθερών του νομού Καβάλας, το οποίο εγκλείει κυρίως ορυκτά θορίου, ζιρκονίου, υλμενίτη και μαγνητίτη.

Οι κοίτες μικρών ρυακιών του ποταμού Κρουσοβίτη (μεγάλου παραπόταμου του Στρυμόνα) κοντά στο Σιδηρόκαστρο, όπου οι προσχώσεις περικλείουν ορυκτά θορίου, ζιρκονίτη και μαγνητίτη.

Η περιοχή της Αξιούπολης, όπου ο ροδόχρωμος γραφίτης της περιοχής παρουσιάζει σε μερικά σημεία αυξημένη ραδιενέργεια, γιατί μέσα σε αυτόν υπάρχει ουρανιούχος οπάλλιος.

Ο ουρανιούχος άνθρακας του χωριού Κοτύλη στο νομό Ξάνθης.

Η περιοχή του Ασιμηνού Δράμας και άλλες με μικρότερη σημασία.

Ολες οι παραπάνω εμφανίσεις μαζί με άλλες ενδείξεις και πληροφορίες, καθώς και η λεπτομερής έρευνα στο κοίτασμα της περιοχής Βάθης Κιλκίς και Κοτύλης Ξάνθης, ενισχύουν την πιστοποίηση ύπαρξης ουρανιούχων κοιτασμάτων σε μια εκτεταμένη περιοχή.

Ας μην ξεχνάμε ότι, από γεωλογική άποψη, όλος ο ελληνικός χώρος αποτελεί ευνοϊκό περιβάλλον για την ανάπτυξη ουρανιούχων μεταλλευμάτων. Ιδιαίτερα η γεωτεκτονική ζώνη της Ροδόπης, με τα κρυσταλλοσχιστώδη πετρώματα, έρχεται αναμφισβήτητα πρώτη μεταξύ όλων των γεωτεκτονικών ζωνών της Ελλάδος. Σύμφωνα με συμπεράσματα πολλών ερευνητών οι ουρανιούχες εμφανίσεις στην Κεντρική και Ανατολική Μακεδονία και στη Θράκη, σε συνδυασμό με τις μεγάλες εμφανίσεις στη Γιουγκοσλαβία, τη Βουλγαρία και την Τουρκία, πείθουν ότι η περιοχή της Μακεδονίας και της Θράκης βρίσκεται περίπου στο κέντρο μιας μεταλλογενετικής επαρχίας ουρανίου.

Σε δημοσίευμα της εφημερίδας ΕΠΕΝΔΥΤΗΣ (23-2-1996) αναφέρεται ότι: «Το 1969 για πρώτη φορά η χούντα μέσω της Ελληνικής Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας απηύθυνε αίτημα προς τη Διεθνή Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας (ελεγχόμενη από Αμερικανούς Επιστήμονες) να διερευνηθεί το υπέδαφος στις περιοχές Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Πενταμελής ομάδα, υπό τον Αμερικανό πυρηνικό Α. Σμιθ, άρχισε την έρευνα το 1971 και χρειάστηκαν πέντε χρόνια για να την ολοκληρώσει. Σε διεθνές συνέδριο στη Βιέννη το 1976 έγινε γνωστό (μέσα από μια μελέτη 25 σελίδων) ότι η χώρα μας διαθέτει πλουσιότατα κοιτάσματα ουρανίου».

Το παραπάνω δημοσίευμα κρίνεται ως απολύτως ακριβές, όσον αφορά το σκέλος αυτό, διότι πράγματι ο Smith διενήργησε εξονυχιστικές έρευνες, τα αποτελέσματα των οποίων κρίθηκαν εμπιστευτικά και ουδέποτε δόθηκαν στη δημοσιότητα.

Δεδομένου ότι, οι παραπάνω εμπιστευτικές μελέτες δεν έχουν δει ποτέ το φως της δημοσιότητας, γεννώνται τα παρακάτω ερωτήματα:

1) Εφόσον η έρευνα έγινε μετά από αίτημα της ελληνικής κυβέρνησης, γιατί δε συμμετείχε στη σύνταξη των εμπιστευτικών αυτών εκθέσεων κανείς από την Επιτροπή Ελληνικής Ατομικής Ενέργειας;

2) Υπήρξε αποδέκτης η ελληνική κυβέρνηση των εμπιστευτικών αυτών εκθέσεων. Εάν ναι, γιατί επί 30 χρόνια το θέμα παραμένει εμπιστευτικό. Αν όχι, γιατί δεν έχουν ζητηθεί;

Στο σημείο αυτό είναι σκόπιμο να θυμηθούμε ότι οι έρευνες για ουράνιο και πετρέλαιο στην Ελλάδα άρχισαν και τελείωσαν κατά τη διάρκεια της δικτατορικής διακυβέρνησης της Ελλάδας και συγκεκριμένα την περίοδο 1969 – 1974.

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΤΩΝ ΕΓΚΑΛΟΥΜΕΝΩΝ.

Ενώ, λοιπόν, κατά τα προαναφερόμενα υπάρχει ορυκτός πλούτος στην Ελλάδα και ειδικά πετρέλαιο, ούτε έχει γίνει ούτε γίνεται καμία προσπάθεια να γίνει αξιοποίηση του εν λόγω πλούτου. Αρμόδιοι για την αλλά και υποχρεούμενοι στην αξιοποίηση του εν λόγω πλούτου υπήρξαν οι 2ος και 3ος εγκαλούμενοι, και είναι μέχρι και σήμερα ο 1ος εγκαλούμενος, και είναι και οι τρείς τους υπαίτιοι διότι αυτός ο πλούτος δεν έχει αξιοποιηθεί μέχρι και σήμερα. Ως έχοντες τιμηθεί με το να τους ανατεθούν τα ως άνω αξιώματα, οι εγκαλούμενοι είχαν την υποχρέωση να μεριμνήσουν μέσω και της αξιοποποίησης του ως άνω ορυκτού πλούτου, για την ανάπτυξη της Ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας, την ευημερία του Ελληνικού λαού και την θωράκιση της Ελλάδος, πλην όμως δεν ανταποκρίθηκαν στις εν λόγω υποχρεώσεις τους, και για τον λόγο αυτόν έχουν διαπράξει το ποινικό αδίκημα της απιστίας.

Η μη εκμετάλλευση των εν λόγω κοιτασμάτων έχει επιτείνει το πρόβλημα του δανεισμού της Ελλάδος από το εξωτερικό, γεγονός που σε συνδυασμό αφ’ ενός, με τον στραγγαλισμό της παραγωγικής δραστηριότητας στον πρωτογενή τομέα (γεωργία, κτηνοτροφία, αλιεία) και στον δευτερογενή τομέα (βιομηχανία), και αφ’ ετέρου, με την διαφθορά, έχει δημιουργήσει την φτώχεια που υπάρχει σήμερα.

Επειδή, οι προαναφερόμενες πράξεις και παραλήψεις των καθ’ ων η παρούσα, αλλά και άλλων αγνώστων σε εμένα, συνιστούν ποινικά αδικήματα και είχαν ως συνέπεια την υλική και ηθική μου ζημία ζητώ την ποινική δίωξη παντός υπευθύνου.

Δηλώνω ότι παρίσταμαι ως πολιτικώς ενάγουσα για αποζημίωση υλικής και ηθικής βλάβης ύψους ενός (1) ευρώ, με ρητή επιφύλαξη για την διεκδίκηση της οποιαδήποτε περαιτέρω ζημίας μου ενώπιον των αρμοδίων Δικαστηρίων, καθώς και για την ανόρθωση κάθε θετικής και αποθετικής ζημίας την οποία έχω υποστεί, και επικουρικά δηλώνω ότι παρίσταμαι ως πολιτικώς ενάγουσα για υποστήριξη της κατηγορίας κατά οιουδήποτε υπαιτίου. Νομιμοποιούμαι δε να παραστώ ως πολιτικώς ενάγουσα, δεδομένου ότι ως φορολογούμενος πολίτης υφίσταμαι ζημία, συνισταμένη στο ότι αφ’ ενός μειώνονται οι παροχές προς εμένα από το κράτος και αφ’ ετέρου, αυξάνεται η φορολογία στην οποία υπόκειμαι, και η εν λόγω ζημία μου τελεί σε αιτιώδη σύνδεσμο με τις ως άνω πράξεις και παραλείψεις των εγκαλουμένων, διότι εάν είχαν προβεί στις οφειλόμενες από αυτούς ενέργειες, θα είχε καλυφθεί μέρος τουλάχιστον των ελλειμμάτων του δημοσίου, για την κάλυψη των οποίων εγώ υφίσταμαι μείωση των προς εμένα παροχών και αύξηση της φορολογίας στην οποία υπόκειμαι. Πέραν αυτού, ως Ελληνίδα υφίσταμαι επιπλέον ηθική βλάβη συνισταμένη στο ότι η Πατρίδα μου και ο Ελληνικός λαός, μέρος του οποίου είμαι, διασύρονται και διασύρομαι λόγω των ως άνω δημοσιονομικών ελλειμμάτων, τα οποία θα μπορούσαν να μην υπήρχαν ή, τουλάχιστον, να ήταν μειωμένα, εάν οι εγκαλούμενοι είχαν προβεί στις οφειλόμενες από αυτούς ενέργειες. Τέλος, λόγω των ως άνω δημοσιονομικών ελλειμμάτων, τίθεται σε κίνδυνο η εθνική μας κυριαρχία, τουλάχιστον μερικώς, όπως έχει δηλωθεί από επισήμους, μεταξύ των οποίων και από τον ίδιο τον σημερινό Πρωθυπουργό της Ελλάδος και πρώτο εγκαλούμενο, γεγονός που θεμελιώνει περαιτέρω ηθική ζημία μου.

Πληρεξούσιο Δικηγόρο μου ορίζω τον Παύλο Αλτίνη του Χρήστο, κάτοικο Φλώρινας.

Συνυποβάλλω με την παρούσα μου τους παρακάτω τέσσερις (4) δίσκους ακτίνας μαγνητοσκόπησης και έντυπο:

1.      Έναν (1) δίσκο ακτίνας μαγνητοσκόπησης (DVD), με μαγνητοσκοπημένη την εκπομπή του κ. Κ. Χαρδαβέλα «Αθέατος Κόσμος» που μεταδόθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό ALTER, που μεταδόθηκε την 4-1-2011.

2.      Έναν (1) δίσκο ακτίνας μαγνητοσκόπησης (DVD), με μαγνητοσκοπημένη την εκπομπή του κ. Κ. Χαρδαβέλα «Αθέατος Κόσμος» που μεταδόθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό ALTER, που μεταδόθηκε την 9-11-2010.

3.      Έναν (1) δίσκο ακτίνας μαγνητοσκόπησης (DVD), με μαγνητοσκοπημένη την εκπομπή του κ. Κ. Χαρδαβέλα «Αθέατος Κόσμος» που μεταδόθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό ALTER, που μεταδόθηκε την 11-1-2011.

4.      Έναν (1) δίσκο ακτίνας μαγνητοσκόπησης (DVD), με στοιχεία του κ. Κ. Χαρδαβέλα και τίτλο «Πετρέλαιο στην Ελλάδα, Η Μεγάλη Συνομωσία, μέρος 1ο», μαζί με αντίγραφο του σχετικού εντύπου που συνοδεύει τον εν λόγω δίσκο με τίτλο: «Η μεγάλη συνομωσία. Πετρέλαιο στην Ελλάδα».

Μάρτυρες προτείνω τους:

1.      Κων/νο Χαρδαβέλα του Κων/νου, Δημοσιογράφο, Αθήνα (Τηλεοπτικό κανάλι ALTER, Αγ. Παρασκευής 36-38), τηλ. 210 5707853, 6976 000666,

2.      Αβραάμ Ζελιλίδη του Μύρωνα, Καθηγητή του Πανεπιστημίου Πατρών του Τμήματος Γεωλογίας, Πάτρα, τηλ. 6972 934153 και

3.      Όλους τους αναφερόμενους στα παραπάνω ιστορούμενα  στοιχεία, συμπεριλαμβανομένων αυτών που τα δημοσίευσαν και αυτών που δίδουν συνεντεύξεις, ή καθ’ οιονδήποτε τρόπο καταθέτουν περί της υπάρξεως ορυκτού πλούτου στην Ελλάδα.

Αιτούμαι όπως μου χορηγηθεί επίσημο αντίγραφο της παρούσας μου.

Η εγκαλούσα

 

 

Ρεβέκκα Κοροβίλα

ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ


Οργάνωση

Αγαπητοι φιλοι,
Μεσα απο εδω, ολοι οσοι συμμετεχουμε σε αυτη την προσπαθεια για μια καλυτερη και επιτελους πραγματικα δημοκρατικη Ελλαδα, θελουμε να σας πουμε ενα θερμο «Καλως ηρθατε» και να σας ενημερωσουμε για καποιους απλους κανονες που ισχυουν μεσα σε αυτον τον διαδικτιακο τοπο.

Ειναι ευνοητο οτι για να ειστε εδω, σημαινει οτι θελετε να συμμετασχετε ενεργα στην προσπαθεια εκδημοκρατισμου της πατριδας μας και φυσικα οτι εχετε κατανοησει πλεον σε βαθος, οτι αυτη η προσπαθεια ειναι 100% ΑΚΟΜΜΑΤΙΣΤΗ. Αποδεχομαστε ευχαριστως ολους τους συμπατριωτες που θελουν να συνεισφερουν στην προσπαθεια μας ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ, απο ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ/ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ και να ανηκαν, με την μοναδικη προυποθεση οτι εδω οσοι συμμετεχουμε, ΣΑΦΩΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟ ΘΕΣΜΟ ΣΑΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ, ΚΑΙ ΒΑΣΙΚΗ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΑΣΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.


Αναγνωριζουμε σαφως την υπαρξη τασεων και αποκλισεων σε οτι αφορα την ιδεολογια του καθενος μας και φυσικα τη θεωρουμε 100% σεβαστη και υποψηφια για αξιολογηση με γνωμονα παντα το ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ. Το καλεσμα μεσα απο αυτον τον χωρο δεν εξαιρει καμμια προταση αλλα ουτε την αποδεχεται σαν εγκυρη, αν δεν υπαρξει εκ των προτερων μια δημοκρατικη και συλλογικη διαβουλευση, απο την οποια παντα επιζητηται Η ΧΡΥΣΗ ΤΟΜΗ και το ΠΑΝ ΜΕΤΡΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ. Οποιαδηποτε συζητηση η σχολιο πρεπει παντα να διατηρει σεβασμο προς την ελευθερια της γνωμης και κοσμιοτητα εκφρασης. Οποιαδηποτε συμπεριφορα υβριστικη/προσβλητικη που δεν θα ειναι μεσα στα ανωτερω πλαισια θα εντοπιζεται και ο υπευθυνος θα απομακρυνεται.


Σαν πραγματικοι Ελληνες, σεβομαστε ολα τα υπολοιπα Εθνη, γλωσσες, ηθη, εθιμα και κουλτουρες, απο τη στιγμη που με τη σειρα τους δεν προσβαλλουν την ιδια την Ελλαδα και την Ελληνικοτητα της, δεν προσπαθουν αμμεσα ή εμμεσα να τα επιβαλλουν ουτε σε Ελληνες αλλα ουτε και σε τριτους και αναγνωριζουν την ειρηνικη και ισοτιμη συνυπαρξη των λαων.


Προσφερουμε την προστασια μας και την φιλοξενεια μας στον καλοπροαιρετο ΞΕΝΟ και τιμωρουμε ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΚΑ τους ΚΑΚΟΠΡΟΑΙΡΕΤΟΥΣ, ΞΕΝΟΥΣ και ΗΜΕΤΕΡΟΥΣ.


Προτεινουμε, κουβεντιαζουμε, υπερασπιζομαστε με βασιμα και διασταυρωμενα επιχειρηματα και κοινη λογικη τα παντα, αποσκοπωντας σε ενα και μονο στοχο: ΜΙΑ ΕΝΩΜΕΝΗ και ΑΔΙΑΣΠΑΣΤΗ, ΕΥΜΕΡΕΥΟΥΣΑ, ΑΞΙΟΣΕΒΑΣΤΗ και ΚΥΡΙΑΡΧΗ, ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΚΗ, ΔΙΚΑΙΗ και ΜΕΓΑΛΟΥΡΓΟΥΣΑ ΕΛΛΑΔΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.


Αν ολα αυτα σας εκφραζουν, τοτε εισαστε στο σωστο μερος και με τους σωστους ανθρωπους, για να παρετε ενεργο μερος στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ!..

«Προσωρινή Συμβουλευτική Επιτροπή»

της

«Κίνησης Ανεξάρτητων Πολιτών»

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ-24-1-2011
25.01.2011
Σχηματίστηκε δεκαμελής «Προσωρινή Συμβουλευτική Επιτροπή» που πλαισιώνει την «Κίνηση Ανεξάρτητων Πολιτών» που ίδρυσε την 1η Δεκεμβρίου 2010 ο Μίκης Θεοδωράκης .

Τα μέλη της επιτροπής είναι :
Γιώργος Κασιμάτης, Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου, της Νομικής Σχολής του Πανεπιστ. Αθηνών.
Δημήτρης Αλευρομάγειρος, αντιστράτηγος ε.α.
Νίκος Κούνδουρος, σκηνοθέτης.
Βασίλης Φίλιας, Καθηγητής και πρώην Πρύτανης του Παντείου.
Γιώργος Καραμπελιάς, συγγραφέας.
Στέφανος Ληναίος, ηθοποιός.
Κώστας Ζουράρις, Καθηγητής Πανεπιστημίου Παρισίων Πολιτειολόγος.
Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος, δημοσιογράφος, συγγραφέας.
Βασίλης Παπαδόπουλος, γιατρός.
Δημήτρης Καζάκης, Οικονομολόγος

* το όνομα του κυρίου Δημήτρη Παξινού ο οποίος είχε προταθεί από τον καθηγητή κύριο Γεώργιο Κασσιμάτη είχε περιληφθεί στην λίστα εκ παραδρομής
(από την επίσημη σελίδα)

Η «Προσωρινή Συμβουλευτική Επιτροπή» θα πραγματοποιήσει την πρώτη δημόσια εμφάνισή της στο
Πολιτιστικό Κέντρο Αργυρούπολης το Σάββατο 5 Φεβρουαρίου στις 18.00
με την παρουσία Επιτροπών (Σπιθών) Αττικής. Στη συγκέντρωση ο Μίκης Θεοδωράκης θα αναλύσει το Ιδεολογικό Στίγμα του Κινήματος Ανεξάρτητων Πολιτών.

Για το Γραφείο Τύπου
Ιωάννα Κολοβού – e-mail: jkolovou@gmail.com

«Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με την βία». Άρθρο 120 (παραγρ.4) του ισχύοντος Συντάγματος.

ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

Ιδρυτική Διακήρυξη

Αγαπητοί φίλοι,

Με την εξαγγελία για τη δημιουργία ενός Κινήματος Ανεξάρτητων Πολιτών δεν αποσκοπώ στον σχηματισμό ενός κόμματος ούτε ενός οργανωμένου λαϊκού κινήματος με οργανώσεις, μέλη και ηγεσία. Το μοναδικό μου κίνητρο είναι να βοηθήσω να δημιουργηθεί ένα κίνημα και μια ζύμωση ιδεών, ανεξάρτητα και μακριά από το υπάρχον πολιτικό-κομματικό κατεστημένο, με επίκεντρο τον ανεξάρτητο πολίτη, που αισθάνεται την ανάγκη να αντιδράσει στο σημερινό αδιέξοδο και να συμβάλει με τις όποιες δυνάμεις του στην έξοδο της πατρίδας μας από τη βαθειά κρίση στην οποία μάς οδήγησε η διεθνής κρίση του καπιταλισμού και οι εξαρτημένοι από διεθνή κέντρα εξέχοντες πολιτικοί και οικονομικοί κύκλοι μαζί με το σύνολο του πολιτικού κόσμου, που συμμετείχε ενεργητικά ή παθητικά στον κατήφορο της δημόσιας ζωής από το 1974 έως σήμερα.

Τα προβλήματα που γεννήθηκαν μετά την πτώση της Σοβιετικής Ενωσης και των συμμάχων της και τη μονοπώληση της δύναμης σε στρατιωτικό και οικονομικό επίπεδο από τις ΗΠΑ, που η τεράστια ισχύς τους τις έχει μεταβάλει σε ένα σύγχρονο ιμπεριαλιστικό κράτος, το γεγονός αυτό οδηγεί την ανθρωπότητα σε αναγκαστικές εξελίξεις -είτε με τον πόλεμο είτε με το φόβο του πολέμου είτε με τον οικονομικό εκβιασμό είτε με την οικονομική εξάρτηση- και παραμορφώνει τις κοινωνικές εξελίξεις στον διεθνή χώρο, που επηρεάζουν και οδηγούν τους λαούς είτε σε ολοκληρωτικές καταστροφές είτε σε γενικευμένη κρίση και εθνικά αδιέξοδα.

Η χώρα μας από την εποχή του Εμφυλίου πολέμου βρίσκεται κάτω από συνεχή έλεγχο και εξάρτηση από τις ΗΠΑ.

Η μορφή της ουσιαστικής εξάρτησης που μας έχει επιβληθεί προσδίδει στον χαρακτήρα της πάλης, που καλείται να επωμισθεί ο ανεξάρτητος πολίτης, τα χαρακτηριστικά ενός απελευθερωτικού αγώνα μέσα στις καινούριες συνθήκες της παγκοσμιοποίησης, που πολλές φορές κάνει τον εχθρό αόρατο.

Και γι’ αυτόν τον λόγο ακριβώς, η πολυπλοκότητα των προβλημάτων και κυρίως οι μεταμφιέσεις των εξουσιαστών κάνουν δύσκολο έως αδύνατο να αντιμετωπισθεί έτσι απλά, όπως άλλοτε, με ένα δόγμα και λίγα συνθήματα.

Γι’ αυτό θα πρέπει ο κάθε ανεξάρτητος πολίτης να προβληματιστεί σοβαρά και υπεύθυνα έως ότου ανακαλύψει τι ακριβώς μας συμβαίνει, πού βρισκόμαστε και γιατί βρισκόμαστε εδώ που βρισκόμαστε, καθώς και σε ποιες δυνάμεις και με ποιους τρόπους θα πρέπει να στηριχτούμε. Κι ακόμα, πώς εμείς μόνοι μας, ο ένας με τον άλλο, θα μπορέσουμε να δημιουργήσουμε τη δύναμη που θα μας σώσει. Φτάνει να δούμε ποιοι είναι σήμερα οι εχθροί μας. Οι εχθροί του Λαού και της πατρίδας μας.

Με λίγα λόγια, πιστεύω ότι βρισκόμαστε στην περίοδο που θα πρέπει όλοι μαζί να σκεφτούμε. Να μελετήσουμε, να πληροφορηθούμε, να ψάξουμε και να αποφασίσουμε.

Και γι’ αυτό ακριβώς ονομάζω το βιβλίο αυτό «Σπίθα». Μια μικρή σπίθα που ελπίζω να αντέξει στον άνεμο των εχθρών μας, αποζητώντας μιαν άλλη και μιαν άλλη και ακόμα μιαν άλλη σπίθα, έως ότου φουντώσει η καθαρτήρια φωτιά που θα μας σώσει.

Η σημερινή κυβέρνηση εκλέχτηκε τον Οκτώβριο του 2009, μόνο και μόνο γιατί μας διαβεβαίωσε ότι αντίθετα από την κυβέρνηση Καραμανλή που προέβλεπε σκληρές μέρες, πίστευε ότι δεν υπάρχει έλλειψη χρημάτων, θα έπρεπε μόνο να εφαρμοστεί ένα πρόγραμμα ανάπτυξης που θα βγάλει αμέσως τη χώρα από την κρίση.

Στη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης ο νυν πρωθυπουργός είχε μάλιστα την ευκαιρία να περιγράψει λεπτομερώς πώς θα επιτευχθεί η αύξηση των μισθών, η ελάττωση της φορολογίας και πώς, με την εφαρμογή ενός λεπτομερούς σχεδίου οικονομικής ανάπτυξης, που είναι έτοιμο, η χώρα θα βαδίσει προς την ευημερία.

Ομως σύντομα αποδείχθηκε, ότι όχι μόνο δεν υπήρχε τέτοιο πρόγραμμα αλλά ούτε σχέδιο διακυβέρνησης, με πλήθος νέων άπειρων υπουργών που αυτοσχεδίαζαν, ενώ οι περισσότεροι δεν ήξεραν τι να κάνουν, αφού τους έλειπε ο συντονισμός. Ενώ γύρω μας φούντωνε απειλητικά η γενική κρίση, που έκανε αναγκαία τη λήψη άμεσων μέτρων, για να μη φτάσουμε στην απόλυτη χρεωκοπία.

Αυτή ήταν κατά την άποψή μου η πιο δραματική και ατυχής στιγμή για τη χώρα μας (δηλαδή οι πρώτοι μήνες της νέας διακυβέρνησης), γιατί χάθηκε πολύτιμος χρόνος, τόσο πολύτιμος, που ήταν πια αδύνατο να επανορθωθεί το κακό.

Αντίθετα η κρίση βάθαινε με ταχείς ρυθμούς κάθε μέρα και πιο πολύ, ώστε να φτάσουμε κάποτε στο κατώφλι της πτώχευσης, χωρίς να υπάρξει η παραμικρή αντίδραση από την κυβέρνηση!

Η αύξηση των spreads

Αραγε, τι θα έπρεπε να κάνει; Κατ’ αρχήν να αποκτήσει επαφή με τη σκληρή πραγματικότητα και να σπεύσει να δανειστεί, όπως έκαναν όλες οι κυβερνήσεις από το 1974, με τα συνήθη επιτόκια, ώστε να εξασφαλίσει τουλάχιστον τους μισθούς των υπαλλήλων.

Αντ’ αυτού, η κυβέρνηση αγνόησε επιδεικτικά τις ζοφερές εξελίξεις προσπαθώντας μόνο να ρίξει τα βάρη στη Ν.Δ. από κομματική και μόνο εμπάθεια, διχάζοντας έτσι πιο βαθειά τον λαό, ενώ την ίδια στιγμή στην Πορτογαλία, τα δυο μεγάλα κόμματα ένωναν τις δυνάμεις τους, προκειμένου να αντιμετωπίσουν μια κρίση που αφορούσε όλο τον λαό.

Και ενώ από κοινού οι κύριοι Παπανδρέου, Παπακωνσταντίνου και Προβόπουλος δήλωναν δεξιά και αριστερά, σε Ευρώπη, Αμερική και Ασία, πόσο φτωχοί είμαστε και πόσο περισσότερο φτωχοί γινόμαστε κάθε μέρα εξ αιτίας του διπλασιασμού του δημόσιου χρέους από τον Καραμανλή, με αποκλειστικό σκοπό να πλουτίσει ο ίδιος και οι συνεργάτες του, τα περίφημα spreads ανέβαιναν καθημερινά πέντε-πέντε τα σκαλοπάτια, για να καταγράψουν παγκόσμιο ρεκόρ, φτάνοντας στις 1.000 μονάδες!

Ετσι πέρασαν, όπως είπα και πριν, πολύτιμοι μήνες, κατά τους οποίους όχι μόνο δεν κάναμε τίποτα, αλλά βοηθούσαμε με όλες μας τις δυνάμεις ώστε, στο τέλος, οι Τράπεζες να πάψουν να μας δανείζουν κι έτσι να οδηγηθούμε στο δίλημμα «Πτώχευση ή ΔΝΤ».

ΔΝΤ ή Πτώχευση

Ετσι βρέθηκε το ωραίο πρόσχημα για να εξαπατηθεί, μετά το «υπάρχουν χρήματα», για άλλη μια φορά ο λαός, και για να πουν μερικοί: «Τι να κάνει ο Γιώργος; Αφού έπρεπε να απαντήσει σ’ αυτό το δίλημμα. Αφού από τη μια μεριά είχε τη σωτηρία της Ελλάδας με το ΔΝΤ, ενώ από την άλλη είχε να κάνει με το Χάος». Αλλωστε, ουσιαστικά το επανέλαβε και ο ίδιος πιο καθαρά, όταν μας απείλησε με εκλογές: «Ή εγώ ή το Χάος»!

Ωραίο πρόσχημα λοιπόν, με τη διαφορά ότι τον Οκτώβριο του 2009, όταν το ΠΑΣΟΚ έγινε κυβέρνηση, δεν είχε μπροστά του τέτοιο δίλημμα, γιατί τότε υπήρχε η λύση με τον δανεισμό, όπως γινόταν πάντοτε από όλες τις κυβερνήσεις και όπως το έκαναν και εξακολουθούν να το κάνουν οι κυβερνήσεις της Ισπανίας, της Πορτογαλίας, της Ιρλανδίας και άλλες, που βρέθηκαν μπροστά σε παρόμοια με εμάς προβλήματα. Επομένως, το δίλημμα το προκαλέσαμε εμείς οι ίδιοι. Ακούσια ή εκούσια; Αυτό δεν μπορούμε να το ξέρουμε. Ομως μας φτάνει το ότι με πρόσχημα αυτό το δίλημμα, η χώρα έχει τεθεί πια κάτω από την υψηλή επιτήρηση-κηδεμονία και ουσιαστική διακυβέρνηση του ΔΝΤ και της Ευρώπης των Τραπεζών, δηλαδή της πιο προωθημένης μορφής της επιθετικής αμερικανικής πολιτικής αφ’ ενός και των πιο αντιδραστικών και αιμοβόρων κύκλων της Ευρώπης αφ’ ετέρου. Κι αυτό σε μια στιγμή που ο οικονομικός ιμπεριαλισμός του Βερολίνου γίνεται όλο και πιο αδίστακτος και απειλεί άμεσα με εξόντωση όχι μόνο την ελληνική αλλά και άλλες οικονομίες της ευρωζώνης που, μάλιστα, σε αυτές δεν υπάρχει καν το άλλοθι των ελληνικών εσωτερικών παθογενειών. Η Γερμανία μπήκε σ’ έναν πολύ επικίνδυνο δρόμο για όλους μας και για τον ίδιο τον εαυτό της, γι’ αυτό και βλέπετε την αντίδραση να φουντώνει και στην ίδια αυτή τη χώρα, αλλά δυστυχώς, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, δεν φαίνεται να φέρνει κανένα αποτέλεσμα.

Οπως η Γερμανία και η Γαλλία, οι οποίες μαζί με τις ΗΠΑ έχουν το μονοπώλιο της πώλησης όπλων στην Ελλάδα εδώ και δεκαετίες και σε απολύτως τακτά διαστήματα. Πού θα βρίσκανε άλλωστε πελάτες τόσο μπουνταλάδες, όπως εμείς με τους Τούρκους, που ο καθένας από τον φόβο του άλλου, κόβουμε κάθε χρόνο δισεκατομμύρια από το υστέρημά μας και φτωχαίνουμε, για να κάνουμε πιο πλούσιους τους πλούσιους λαούς! Οι οποίοι, αντί για ευχαριστώ, μας κουνάνε το χέρι και μας λένε «Είστε ανίκανοι, διεφθαρμένοι, μας δίνετε ψεύτικα στοιχεία και γι’ αυτό είστε ανάξιοι να βρίσκεστε πλάι μας στην Ευρώπη. Εν πάση περιπτώσει για τελευταία φορά σας στέλνουμε δύο Τράπεζες, για να σταθείτε στα πόδια σας, μέχρι να σας διώξουμε από την Ευρώπη». Αυτό μας είπε φωναχτά και κατάμουτρα η Μέρκελ και μεις ουσιαστικά συμφωνήσαμε μαζί της! Και ήρθαν λοιπόν οι Τράπεζες για να μας σώσουν, ενώ στην πραγματικότητα τα χρήματα που μας δίνουν, θα πάνε τελικά στη Γερμανία και τη Γαλλία, γιατί τους χρωστάμε ακόμα για τα όπλα που αγοράσαμε και γιατί ακόμα και τώρα, στο μέσον αυτής της μεγάλης κρίσης, αγοράζουμε υποβρύχια από τη Γερμανία της Μέρκελ!

Το Μνημόνιο

Και φτάνουμε στο Μνημόνιο, δηλαδή στους όρους με τους οποίους δέχθηκαν να μας «βοηθήσουν».

Σχετικά με το θέμα αυτό, ας μου επιτραπεί να δώσω τον λόγο στον καθηγητή του Συνταγματικού Δικαίου κ. Γεώργιο Κασιμάτη, που είχε την καλωσύνη να γράψει τα ακόλουθα, ειδικά για το παρόν κείμενο:

«Ολος ο κόσμος», γράφει ο καθηγητής, «μιλάει καθημερινά για το «Μνημόνιο», με το οποίο παραβιάζονται τα συνταγματικά δικαιώματα των εργαζομένων. Μαζί με το «Μνημόνιο» και βάση του Μνημονίου είναι η Σύμβαση Δανείου που υπέγραψε η Ελληνική Κυβέρνηση με τα 15 κράτη-μέλη της Ευρωζώνης. Οι όροι αυτής της σύμβασης δένουν χειροπόδαρα την Ελλάδα ως κυρίαρχο κράτος. Προσβάλλουν και τον ελληνικό λαό και τον ευρωπαϊκό πολιτισμό.

Θα αναφερθώ μόνο σε έναν όρο, από τους πολλούς που εξευτελίζουν την Ελλάδα: τον όρο παραίτησης από την εθνική κυριαρχία. Ναι, όπως το ακούσατε: Παραίτηση από την εθνική κυριαρχία υπέρ των δανειστών της Ελλάδας σε περίπτωση που δεν θα μπορέσει να πληρώσει το χρέος της.

Το σχετικό κείμενο της σύμβασης, υπάρχει σε δύο διατυπώσεις: Αναφέρω την πιο απλή: «Ούτε ο Δανειολήπτης (δηλαδή η Ελλάδα) ούτε τα περιουσιακά του στοιχεία έχουν ασυλία λόγω εθνικής κυριαρχίας ή για οποιονδήποτε άλλο λόγο σε περίπτωση: δίκης, κατάσχεσης (συντηρητικής ή αναγκαστικής) είτε αναγκαστικής εκτέλεσης και σε οποιαδήποτε περίπτωση άλλης ενέργειας ή διαδικασίας σχετικά με τη Σύμβαση».

Σε άλλη θέση της Σύμβασης ορίζεται ότι η Ελλάδα παραιτείται από τα δικαιώματα εθνικής κυριαρχίας «αμετάκλητα και άνευ όρων».

Ενας τέτοιος όρος δεν υπογράφεται ούτε με το πιστόλι στον κρόταφο. Εναν τέτοιον όρο μόνο ένας Shylock μπορούσε να τον σκεφθεί. Τέτοιος όρος μπαίνει για πρώτη φορά σε σύμβαση δανείου στην ιστορία της ανθρωπότητας».

Η Ευρώπη των Τραπεζών

Αλλωστε ο ίδιος ο Ευρωπαίος αξιωματούχος κ. Γιούνγκερ δήλωσε ότι εγνώριζε από πολύ καιρό την οικονομική κατρακύλα της Ελλάδας με τα συνεχή και υπέρογκα δάνεια που συνήπτε με κάποιες ευρωπαϊκές χώρες, όμως δεν μιλούσε, γιατί αυτό θα ήταν σε βάρος των συμφερόντων αυτών των χωρών. Αναφέρεται φυσικά στη δεκαετία του ’80, τότε που το δημόσιο χρέος εκτινάχθηκε από το 32% στο 112% του ΑΕΠ. (Υπενθυμίζω εδώ, ότι από το 112% του 1990 έως το 2009 το χρέος αυξήθηκε μόνο κατά 20% του ΑΕΠ και όσα λέγονται περί διπλασιασμού και τριπλασιασμού αποτελούν κακοήθη προπαγάνδα. Σήμερα (2010) το χρέος βρίσκεται στο 132-135% του ΑΕΠ και για το 2011 προβλέπεται άνοδος κατά 10 μονάδες).

Με άλλα λόγια, οι κυβερνήσεις Μητσοτάκη, Σημίτη και Κ. Καραμανλή ευθύνονται για το 20% ενώ οι κυβερνήσεις του Ανδρέα και του Γιώργου για το 70% της ανόδου ο πρώτος και για 10% ο δεύτερος μέσα σε ένα χρόνο, αποδεικνύοντας έτσι ότι αυτοί ήταν και είναι και σήμερα οι κυρίως υπεύθυνοι για την ουσιαστική πτώχευση της χώρας. Εάν στα δάνεια αυτά προστεθούν τα υπόλοιπα 110 δισ. που υποσχέθηκαν οι δανειστές μας για το 2011, τότε το χρέος θα εκτιναχθεί σε ύψη που θα δέσουν τη χώρα μας χειροπόδαρα και θα την οδηγήσουν σε μόνιμη υπανάπτυξη και ακόμα πιο στυγνή οικονομική εξάρτηση.

Η αναφορά του Γιούνγκερ σε ευρωπαϊκές χώρες σηματοδοτεί κυρίως τη Γερμανία και τη Γαλλία, ένα μεγάλο μέρος των δανείων των οποίων προς τη χώρα μας αφορούσε την προμήθεια πολεμικού υλικού. Και είναι αν μη τι άλλο υποκριτικό και απαράδεκτο να μας κατηγορούν για διαφθορά και κακοδιαχείριση όταν γνώριζαν ότι μας οδηγούσαν στην πτώχευση συστηματικά για να πλουτίζουν. Και αυτή ήταν η αλήθεια που εγνώριζε ο Γιούνγκερ, ο οποίος όμως από αλληλεγγύη προς τους θύτες δεν έκανε τίποτα για να προφυλάξει το θύμα.

Αυτή είναι η αληθινή εικόνα της Ευρώπης, που μας την έκρυβαν έως τώρα. Δηλαδή μια μικρή ομάδα πλουσίων, που χάρη στις πολεμικές τους βιομηχανίες -δηλαδή την εξαγωγή του μαύρου θανάτου- έχουν κυρίαρχη οικονομική θέση που βλέπει αφ’ υψηλού τους υπόλοιπους μικρούς και ασήμαντους λαούς, για να φτάσουμε στην πρόσφατη αποκάλυψη του πραγματικού τους -καθαρά δικτατορικού χαρακτήρα- προσώπου, του ντουέτου Μέρκελ-Σαρκοζί, που ζήτησαν και επέβαλαν τιμωρίες για όλους εμάς που είμαστε καλοί μόνο αν μπορούν να κερδίζουν από το υστέρημά μας, όπως το έκαναν συστηματικά έως τώρα.

Αφού αυτή είναι η πραγματικότητα της Ευρώπης, που τόσο κυνικά την περιέγραψε ο κ. Γιούνγκερ, πώς είναι δυνατόν να παραδίδουμε τη διαχείριση της εθνικής μας οικονομίας στους τραπεζικούς της εκπροσώπους; Πώς ξαφνικά χάθηκε η εθνική μας υπερηφάνεια, η τιμή μας, η αξιοπρέπειά μας; Πώς λησμονήθηκαν οι αγώνες μας, που στο σύνολό τους έγιναν για την υπεράσπιση της αξιοπρέπειας και της τιμής αυτής της μικρής αλλά τόσο υπερήφανης χώρας;

Οσον αφορά τη δικαιολογία ότι χάρη στην Τρόικα η κυβέρνηση τολμά να κάνει αυτές τις σωτήριες τομές στο Δημόσιο και στην κοινωνία, πρέπει να μας κάνει όλους να ντρεπόμαστε, αν δεχθούμε ότι θα έπρεπε να έρθουν ως επιτηρητές μερικοί ξένοι υπάλληλοι, για να αντικαταστήσουν τους εκλεγμένους εκπροσώπους ενός λαού και μάλιστα την ίδια την κυβέρνηση, λες και εμείς είμαστε ανίκανοι, υπανάπτυκτοι, άτολμοι και δειλοί για να κάνουμε τις αναγκαίες αλλαγές. Ομως θα δούμε παρακάτω πότε και από ποιους όφειλαν να γίνουν αυτές οι απαραίτητες αλλαγές, που επί τόσες δεκαετίες αποτελούσαν τροχοπέδη για την εθνική μας ανάπτυξη.

Σ’ αυτή την κακοήθη προσβολή που μας γίνεται, η απάντηση ενός υπερήφανου λαού οφείλει να είναι μία και μόνη: Σταματάμε να αγοράζουμε πολεμικά όπλα απ’ αυτές τις δύο χώρες, τη Γερμανία και τη Γαλλία.

Και τι θα γίνει με την άμυνά μας;

Το πρώτο που θα πρέπει να κάνουμε άμεσα, είναι να προτείνουμε στους Τούρκους μια ειδική συνάντηση με θέμα την αμοιβαία ελάττωση των εξοπλισμών.

Το δεύτερο, να απευθυνθούμε στη Ρωσία και την Κίνα, οι οποίες είναι πολύ πιθανό όχι μόνο να μας χρεώσουν φθηνότερα αλλά και να είναι διατεθειμένες να πληρωθούν είτε σε είδος είτε με τη δημιουργία κοινοπραξιών, όπως έγινε με την Cosco, σε μια σειρά έργα που θα συμβάλουν στην ανάπτυξη της χώρας.

Αντί να πουλάμε λοιπόν στους Αραβες μεγιστάνες με επαχθείς και ουσιαστικά αντιαναπτυξιακούς όρους τους Αστακούς, τα ναυπηγεία και ευαίσθητες περιοχές όπως το Ελληνικό, αξίζει ο κόπος να διερευνήσουμε εάν η Ρωσία και η Κίνα είναι διατεθειμένες να δημιουργήσουν μαζί μας, με τη μορφή κοινοπραξιών, μονάδες που να αξιοποιούν το φυσικό μας πλούτο χωρίς να θίγονται τα κυριαρχικά μας δικαιώματα.

Πληροφορίες που έχουν δημοσιευθεί και κυκλοφορούν στο διαδίκτυο αναφέρουν ότι η Ελλάδα ευρισκόμενη σε κακή οικονομική κατάσταση και στα πρόθυρα πτωχεύσεως, δέχθηκε προ καιρού προτάσεις:

1. Από την Κίνα, η οποία λέγοντας ότι θέλει να βοηθήσει την Ελλάδα, μας προτείνει:

α. Να μας ξεπληρώσει όλο το δημόσιο χρέος, χωρίς αντάλλαγμα (τι είναι το χρέος της Ελλάδας για τις οικονομικές δυνατότητες της Κίνας;)

β. Να μας δανείσει όποιο ποσό είναι αναγκαίο για τη λειτουργία της χώρας, με 1% (έναντι 6,7% των Γερμανών)

γ. Να μας στείλει όσους τουρίστες θέλουμε ή έστω όσους έχουμε την υποδομή να φιλοξενήσουμε.

Η απάντηση της κυβέρνησης: Ο Χ Ι, δεν χρειαζόμαστε βοήθεια!

2. Από τη Ρωσία για οιαδήποτε βοήθεια, οικονομική και μη, με προϋπόθεση να ενεργοποιηθεί η συμφωνία του περίφημου αγωγού και να της δοθεί η δυνατότητα επισκευής πολεμικών πλοίων της στη Σύρο (όπως γινόταν και παλαιότερα με τα «εμπορικά» της πλοία).

Η απάντηση της κυβέρνησης: Ο Χ Ι, δεν συμφωνούμε!

Και σαν επίλογος όλων αυτών, προφανώς συνεχίζει να υφίσταται το γνωστό προ δεκαετιών θέμα του τεράστιου ορυκτού πλούτου της χώρας μας, για τον οποίο όποιος τολμούσε να μιλήσει χαρακτηριζόταν από γραφικός έως ψυχοπαθής (τώρα τελευταία άρχισαν επιτέλους τα ΜΜΕ να ασχολούνται με το θέμα). Η Ελλάδα λένε, όχι μόνο είναι πνιγμένη στο πετρέλαιο, αλλά διαθέτει και χρυσό, ουράνιο, όσμιο, βωξίτη.

Απάντηση της κυβέρνησης: Σε όλα ΟΧΙ !

Θα έλεγα ακόμα ότι αν αληθεύει ότι έγιναν αυτές οι προτάσεις, τότε είναι δυνατόν να αντιμετωπίσουμε την εξόφληση του δημόσιου χρέους των 350 περίπου δισ. ευρώ προτείνοντας στους Ρώσους και στους Κινέζους άλλους τρόπους αποπληρωμής, όπως είναι λ.χ. οι κοινοπραξίες που προανέφερα ή ακόμα και η πληρωμή ενός μέρους σε είδος, κυρίως από την αγροτική μας παραγωγή, που μ’ αυτό τον τρόπο θα αναζωογονηθεί.

Το δημόσιο χρέος

Ας περάσω τώρα στο θέμα των ευθυνών για την τρομακτική πράγματι διόγκωση του χρέους που μας οδήγησε στη σημερινή κρίση. Ολα τα στοιχεία μάς δείχνουν ότι ο βασικός υπεύθυνος για την ιλιγγιώδη άνοδο του Δημόσιου Χρέους, που από το 32% του ΑΕΠ στα 1981 εκτοξεύθηκε μέσα σε μια δεκαετία στο 112% καθιστώντας έκτοτε τη χώρα μας δέσμια των υπέρογκων τόκων που μας οδήγησαν στη σημερινή κρίση, ήταν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ το διάστημα μεταξύ 1981 και 1989.

Είναι δε ενδεικτικό το ότι, όπως σημειώνουν πολλοί έγκριτοι οικονομολόγοι, από το 1990 έως το 2009 οι τρεις κυβερνήσεις Μητσοτάκη, Σημίτη και Κ. Καραμανλή αύξησαν το χρέος μόνο κατά 20 μονάδες, δηλαδή το παρέδωσαν στην κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου στο 132% του ΑΕΠ. Και ακόμα, ότι το μεγαλύτερο μέρος αυτών των 20 μονάδων πήγε στην εξόφληση των τόκων. Ενδεικτικά σημειώνουμε -για να καταλάβει κανείς το μέγεθος των τόκων- ότι το 2011 θα πληρώσουμε για τόκους και χρεολύσια 45 δισ. Θα πρέπει επίσης να πούμε ότι και σήμερα με την Τρόικα ακολουθούμε τον ίδιο εσφαλμένο δρόμο της διόγκωσης των τόκων.

Ηδη το 2011 το δημόσιο χρέος θα φτάσει στο 145% του ΑΕΠ, δηλαδή μόνο σε ένα χρόνο η σημερινή κυβέρνηση αύξησε το χρέος κατά 12 μονάδες ενώ, όπως είδαμε, οι τρεις κυβερνήσεις μέσα σε 19 χρόνια το αύξησαν μόνο κατά 20 μονάδες. Οταν μάλιστα προστεθεί το ευρωπαϊκό δάνειο των 110 δισ., για τα οποία επαίρεται η κυβέρνηση, τότε το Δημόσιο Χρέος θα εκτιναχθεί σε τέτοια ύψη ώστε δεν θα φτάνουν πια τα ετήσια συνολικά μας έσοδα για να καλύψουμε τους κολοσσιαίους τόκους. Δηλαδή θα φθάσουμε στο σημείο, ο ετήσιος μόχθος του λαού μας όχι μόνο να μη φτάνει για να ζήσουμε αλλά να πρέπει να επαιτούμε από τρίτους, προκειμένου να σταθούμε στα πόδια μας. Η θέση μας τότε θα είναι όπως ενός ζητιάνου που απλώνει το χέρι του για ένα κομμάτι ξερό ψωμί.

Από την άλλη πλευρά, για την επιτακτική ανάγκη να ακολουθηθεί μια αναπτυξιακή πολιτική, όχι μόνο δεν γίνεται τίποτα αλλά αντιθέτως το σύνολο των μέτρων που παίρνει η κυβέρνηση οδηγεί σε όλο και πιο βαθειά ύφεση.

Διερωτάται κανείς τι ακριβώς μπορεί να συμβαίνει, και στους 12 μήνες που κυβερνά αυτή η κυβέρνηση δεν έχει πάρει ούτε ένα αξιόλογο αναπτυξιακό μέτρο. Οσο για τις ξένες επενδύσεις, ο κ. πρωθυπουργός δεν είχε να αναφέρει παρά μόνο την κινέζικη Cosco, της οποίας η παρουσία, όπως είναι γνωστό, πολεμήθηκε με φανατισμό από το ΠΑΣΟΚ και επέζησε μόνο και μόνο γιατί οι Κινέζοι φρόντισαν να θέσουν σκληρούς οικονομικούς όρους σε περίπτωση που η Ελλάδα δεν θα τηρούσε τους όρους του συμβολαίου. Για τον λόγο αυτό, ως φαίνεται, δεν επέμειναν οι Αμερικανοί να ματαιωθεί -όπως έκαναν με τον αγωγό του Μπουργκάς, που ουσιαστικά εγκαταλείφθηκε- γιατί δεν ήταν διατεθειμένοι προφανώς να αναλάβουν οι ίδιοι το βάρος των αποζημιώσεων λόγω της ακυρώσεως του συμβολαίου με την Cosco.

Και μιας και αναφερθήκαμε στον αγωγό, άραγε πιστεύει κανείς ότι οι Βούλγαροι ανακάλυψαν ξαφνικά ότι μολύνει το περιβάλλον; Και θα ήταν ποτέ δυνατόν μια οποιαδήποτε κυβέρνηση -και μάλιστα σε συνθήκες οικονομικής κρίσης, όπως τώρα- να πετάει στον κάλαθο των αχρήστων μια τόσο σημαντική συμφωνία, εάν δεν υπήρχαν άλλοι λόγοι να το κάνει; Οπως όμως φαίνεται, τα συμφέροντα και η πολιτική των ΗΠΑ είναι για τη σημερινή κυβέρνηση πολύ ανώτερα από τα συμφέροντα του ελληνικού λαού. Αυτή είναι η γυμνή αλήθεια, που δείχνει ακόμα και στους πιο δύσπιστους τον βαθμό της εξάρτησης της χώρας μας, όπως επίσης αποκαλύπτει και τον ρόλο του ΔΝΤ για μια βαθύτερη διείσδυση της ξένης εξάρτησης, ώστε η Ελλάδα να μεταβληθεί όπως το Κόσοβο, η Αλβανία και τα Σκόπια σε ένα απλό προτεκτοράτο των ΗΠΑ.

Πώς όμως σκέφθηκε η κυβέρνηση να μας βγάλει από την κρίση, όταν από τη μια πλευρά τα οικονομικά και κοινωνικά της μέτρα μας βυθίζουν στην οικονομική ύφεση, στον πληθωρισμό, στην ανεργία και στη σταδιακή οικονομική εξαθλίωση του λαού, ξεκινώντας από τα ασθενέστερα στρώματα, ενώ από την άλλη δεν δημιουργεί το παραμικρό αντίβαρο με την προώθηση της ανάπτυξης, της προσέλκυσης ξένων επενδύσεων και με μεγάλα δημόσια έργα, που θα μπορέσουν κάποτε να εξισορροπήσουν τις σημερινές απώλειες, ώστε να φτάσουμε σε σημείο να μην έχουμε ανάγκη να δανειζόμαστε τόσο μεγάλα ποσά, για να επιβιώσουμε.

Αντίθετα, αυτή η ψαλίδα ανάμεσα στην αρνητική και τη θετική πορεία της χώρας αντί να αρχίσει να κλείνει, γίνεται συνεχώς μεγαλύτερη, σε βαθμό που να σκέφτεται κανείς σοβαρά σε ποιο επίπεδο μη αναστρέψιμης υπανάπτυξης οδηγείται η χώρα και για ποιο λόγο.

Οπως, για ποιο λόγο ο Γιώργος Παπανδρέου αναφέρθηκε στο ενδεχόμενο εκλογών, αφού είναι πασίγνωστο ότι οι διαβόητοι δανειστές μας αναμένουν το παραμικρό αρνητικό σημάδι για μια ενδεχόμενη κοινωνική αναταραχή, για να ξεκινήσουν να ξανανεβάζουν τα spread σε δυσθεώρητα ύψη. Δηλαδή εκεί που είχε αρχίσει μια αργή αλλά σταθερή πτώση τους, που μας άφηνε μια μικρή έστω ελπίδα ότι κάποια μέρα θα μπορούσαμε να δανειστούμε με κάποιο λογικό επιτόκιο, όπως πριν, έρχεται ο ίδιος ο πρωθυπουργός που αναποδογυρίζει την καρδάρα, για να φτάσουμε και πάλι στο σημείο μηδέν. Δηλαδή μπροστά στον εφιάλτη της πτώχευσης, οπότε δεν έχουμε άλλη επιλογή από τη συνέχιση επ’ αόριστον του ΔΝΤ, της Τρόικας και του Μνημονίου. Είναι τάχα τυχαίο; Δεν νομίζω…

Ουγγαρία

Υπάρχει τάχα κι άλλος δρόμος για να απαλλαγούμε από την κηδεμονία του ΔΝΤ και την Τράπεζα της Ευρώπης; Ο έγκριτος δημοσιογράφος Γιώργος Δελαστίκ μάς βοήθησε να τον ανακαλύψουμε. Είναι ένας δρόμος μέσα από το ίδιο το σύστημα, μιας και προέρχεται από την κυβερνητική αλλαγή που έγινε πριν μερικούς μήνες στην Ουγγαρία. Η οποία, όπως είναι γνωστό, είναι κι αυτή μέλος της Ευρώπης των 27 και είχε και κείνη την ατυχία να γνωρίσει όπως κι εμείς τα ευεργετικά αποτελέσματα της παρουσίας της γνωστής Τρόικας. Που την είχαν καλέσει κι εκεί οι Ούγγροι σοσιαλιστές για να τους σώσει.

Ηρθε λοιπόν η επάρατη δεξιά, η οποία χωρίς χρονοτριβή μπήκε στο έργο της λύτρωσης της χώρας από τα δεσμά του ΔΝΤ κ.λπ. Το γεγονός αυτό έθιξε τη γαλλική εφημερίδα «Μοντ», γιατί όπως γράφει, η κυβέρνηση της Ουγγαρίας «δεν σκοτίζεται καθόλου για τις απαιτήσεις της Ε.Ε. και των διεθνών οργανισμών». Ετσι όμως, όπως γράφει η γαλλική εφημερίδα, η νέα κυβέρνηση «κέρδισε το διεθνή θαυμασμό για την τόλμη της ηγεσίας της με την άρνηση της δεξιάς ουγγρικής κυβέρνησης να συνεχίσει την πολιτική της εθνικής υποτέλειας των σοσιαλιστών προκατόχων της».

Και συνεχίζουν -αυτή τη φορά οι «Times» της Νέας Υόρκης: «Προκαλώντας τους πιστωτές της, η Ουγγαρία αρνείται περαιτέρω σφίξιμο του ζωναριού». Και υπογραμμίζουν: «Αυτή η προκλητική στάση αποτυπώνει την κόπωση και την αντίσταση που απειλεί να προκαλέσει σε όλη την Ευρώπη η συνεχιζόμενη πίεση για δημοσιονομική ορθότητα». Στο μεταξύ, ο Ούγγρος υπουργός Οικονομικών είπε σχετικά με το «Μνημόνιο»: «Δηλώσαμε στους εταίρους μας ότι δεν εξετάζουμε σε καμιά περίπτωση λήψη πρόσθετων μέτρων λιτότητας».

Η δε γερμανική εφημερίδα «Frankfurter Allgemeine» γράφει:

«Σπανίως μια ουγγρική κυβέρνηση ρίχτηκε στη δουλειά με τόση ορμή. Αυτό ήταν επειγόντως αναγκαίο γιατί έχει καθορίσει ως σκοπό της την υπέρβαση της απελπισίας και της έλλειψης αυτοπεποίθησης που άφησαν στον ουγγρικό πληθυσμό οκτώ χρόνια σοσιαλιστικής κυριαρχίας. Η ομάδα του Ορμπεν θέλει εξαιτίας αυτού του λόγου να προωθήσει την «εθνική συνοχή». ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΛΙΤΟΤΗΤΑ, ΦΟΡΟΣ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ! Παρ’ όλα αυτά, οι δυνάστες της Ε.Ε. και του ΔΝΤ απαιτούν από την ουγγρική κυβέρνηση να περικόψει τις ήδη γλίσχρες συντάξεις, να μεταρρυθμίσει επί τα χείρω το εθνικό σύστημα υγείας περικόπτοντας μισθούς και θέσεις γιατρών και νοσοκόμων και μειώνοντας τα κρατικά κονδύλια για την υγεία, να κλείσει τεράστιες ζημιογόνες κρατικές επιχειρήσεις απολύοντας εκατοντάδες χιλιάδες Ούγγρων. Απαιτούνται περικοπές τουλάχιστον ενός δισ. ευρώ για να μπορέσετε να μειώσετε το έλλειμμα φέτος σε 3,8% και του χρόνου σε 3% είπαν οι εμπειρογνώμονες της Ε.Ε. και του ΔΝΤ στους Ούγγρους. Αρα, απαιτούνται πρόσθετα μέτρα λιτότητας, διαπίστωσαν εμβριθώς. Εκεί τους έκανε ρελάνς και τους τρέλανε η ουγγρική κυβέρνηση! «Ενα δισ. πρόσθετα έσοδα σε δύο χρόνια θέλατε;» τους απάντησαν. «Εμείς θα μαζέψουμε περισσότερα. Όχι όμως με νέα λιτότητα για τον κοσμάκη. Απλούστατα, θα φορολογήσουμε τις τράπεζες!»ΤΑ ΠΑΡΑΣΙΤΑ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ.

Κόντεψαν να πάνε από εγκεφαλικό όλοι μαζί -η Ε.Ε., το ΔΝΤ, οι τραπεζίτες και όλα τα παράσιτα και τα «λαμόγια» του χρηματοπιστωτικού συστήματος! Μέχρι τις 10 Σεπτεμβρίου πρέπει να πληρώσουν την πρώτη δόση, μέχρι τις 10 Δεκεμβρίου τη δεύτερη -με βάση τα έσοδα του 2009, τα οποία έχουν ήδη δηλώσει. Περιχαρής ο υπουργός Οικονομικών της Ουγγαρίας έκανε δημοσίως τους λογαριασμούς του: οι τράπεζες θα «σκάσουν» 450 εκατομμύρια, οι ασφάλειες άλλα 135 και οι υπόλοιπες χρηματοπιστωτικές εταιρίες ακόμη 110 εκατομμύρια -να ‘τα τα 700 εκατομμύρια ευρώ αμέσως – αμέσως μόνο για φέτος! «Γνωρίζουμε ότι αυτή είναι μια σημαντική έκτακτη επιβάρυνση, αλλά γνωρίζουμε επίσης ότι με αυτό τον τρόπο μπορούμε να πετύχουμε τον στόχο του ελλείμματος στο 3,8%» δήλωσε σαρκαστικά στην τηλεόραση ο Γκιέργκι Μάτολσι, ο Ούγγρος υπουργός Οικονομικών.

Με τα χρήματα αυτά όχι μόνο θα μειώσουμε το έλλειμμα στο 3,8% αλλά και θα δώσουμε κίνητρα για ανάπτυξη της οικονομίας, πρόσθεσε. Θα μειώσουμε στο μισό -δηλαδή στο 10%- τον συντελεστή φορολόγησης όλων των επιχειρήσεων που έχουν μικτά κέρδη μέχρι 1,8 εκατομμύρια ευρώ, ένα μέτρο που αφορά 250.000 επιχειρήσεις μικρές και μεσαίες, οι οποίες αποτελούν τα τρία τέταρτα του συνόλου των ουγγρικών επιχειρήσεων. Επίσης, με τα λεφτά που θα πάρει η ουγγρική κυβέρνηση από τις τράπεζες, θα μπορέσει να μειώσει τον συντελεστή φορολογικού εισοδήματος φυσικών προσώπων στο ενιαίο ύψος του 16%, καλύπτοντας τις απώλειες φορολογικών εσόδων με ένα τμήμα των χρημάτων των τραπεζών! ΑΡΚΕΤΑ ΜΑΣ «ΓΔΑΡΑΤΕ» ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ, ΤΩΡΑ ΠΛΗΡΩΣΤΕ!

Πανικός επικράτησε στους κύκλους της Ε.Ε. Η Κομισιόν έσπευσε να προσάψει στην ουγγρική κυβέρνηση ότι… δεν εκτίμησε σωστά τις επιπτώσεις αυτής της έκτακτης φορολογίας στις τράπεζες, η οποία «ενδέχεται να έχει αρνητικές συνέπειες στην οικονομική ανάπτυξη» και να «αποθαρρύνει τους ξένους επενδυτές». Ανοησίες και προσχήματα. Ο πραγματικός λόγος που πανικόβαλε την Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ. ήταν μήπως αυτή η εθνικά επωφελής ουγγρική στάση βρει μιμητές και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες και δημιουργήσει «σχολή» παρακινώντας και άλλες κυβερνήσεις κρατών-μελών των «27» να φορολογούν τις τράπεζες αντί να υποβάλλουν τους λαούς τους σε εξοντωτικά μέτρα λιτότητας.

«Η Ουγγαρία θα γίνει η πρώτη χώρα στην Ευρώπη με μια αντίστοιχη απόφαση τέτοιων διαστάσεων» είναι το συμπέρασμα της γερμανικής «Frankfurter Allgemeine» την παραμονή της ψήφισης του νόμου για την έκτακτη φορολόγηση των τραπεζών από το ουγγρικό κοινοβούλιο.

Τι είναι και τι θέλει το ΔΝΤ

Ο δημοσιογράφος Φώτης Παπούλιας στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» της 31ης Οκτωβρίου 2010 αναφέρεται στο ερώτημα: «Τι μπορεί να συνδέει τη CIA και τις ανακριτικές τεχνικές που χρησιμοποιεί, με το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα;» και συνεχίζει αναφερόμενος σε ανατριχιαστικές κυριολεκτικά λεπτομέρειες. Οπως λ.χ. την αποκάλυψη της Καναδής δημοσιογράφου και καθηγήτριας Πανεπιστημίου Ναόμι Κλάιν ότι η «θεραπεία του σοκ» που η CIA εφαρμόζει από τις αρχές της δεκαετίας του ’50, βρίσκει άμεση εφαρμογή στις μεθόδους που προτείνει το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα για να φέρουν στον ίσιο δρόμο παραστρατημένες οικονομίες!

«Σύμφωνα με μελέτες που είχαν δημοσιευθεί τις δεκαετίες του ’60 και του ’70, ο επικεφαλής των πειραμάτων της CIA τη δεκαετία του ’50, δόκτωρ Γιούεν Κάμερον, πίστευε ότι ο μοναδικός τρόπος για να διδάξει στους «ασθενείς» του νέους, υγιείς, τρόπους συμπεριφοράς ήταν να διεισδύσει στο μυαλό τους και να σπάσει τα παλιά παθολογικά νοητικά σχήματα. Αυτή η μαζική απώλεια όλων των αναμνήσεων ήταν η ουσία της θεραπείας για να ωθηθεί ο ασθενής σε νέο στάδιο ανάπτυξης. Οταν με μια σειρά αλλεπάλληλων ηλεκτροσόκ είχε επιτευχθεί η «πλήρης αποδόμηση» της προσωπικότητας του ασθενούς, μπορούσε πλέον να αρχίσει η ψυχική καθοδήγηση».

Το έργο του Κάμερον ζήλεψε ο οικονομολόγος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο, ο «πολύς» και μακαρίτης πλέον Μίλτον Φρίντμαν:

«Αντί για τα ηλεκτροσόκ συνιστούσε πως, όταν η οικονομία υπόκειται σε στρεβλώσεις, μόνο η πρόκληση οδυνηρών σοκ, το «πικρό φάρμακο» όπως το ονόμαζε, μπορούσε να την επαναφέρει στην υγιή κατάσταση. Εγραφε το 1982: «Οταν ξεσπάει μια κρίση, πρέπει να αναπτύσσουμε πολιτικές έως ότου το πολιτικά αδύνατο καταστεί πολιτικά αναπόφευκτο». Δηλαδή «οι ηγέτες είναι ελεύθεροι να κάνουν ό,τι είναι ή ισχυρίζονται ότι είναι αναγκαίο για την αντιμετώπιση της κρίσης· οι περίοδοι κρίσης είναι περίοδοι αναστολής της δημοκρατίας». Αν αυτό σας θυμίζει Ελλάδα και τις διαδικασίες υπερψήφισης του μνημονίου ή της βίαιης ανατροπής των εργασιακών και ασφαλιστικών σχέσεων, μείωσης μισθών και συντάξεων, τότε μάλλον σκέφτεστε ανατρεπτικά…», σχολιάζει ο Ελληνας συντάκτης και συνεχίζει:

«Οι ιθύνοντες του ΔΝΤ υιοθέτησαν τη θεωρία του σοκ επισημαίνοντας, το 1996: «Οι άνθρωποι μπορεί να προβάλλουν αντίσταση σε τμηματικές αλλαγές (π.χ. περικοπή προγραμμάτων υγείας) αλλά, αν συμβούν ταυτόχρονα δεκάδες αλλαγές προς κάθε κατεύθυνση, τότε εδραιώνεται ένα αίσθημα ματαιότητας και ο πληθυσμός περιέρχεται σε κατάσταση αδράνειας». Οπως ακριβώς στα πειράματα του Κάμερον, που οι «ασθενείς» μετά το ηλεκτροσόκ ήταν «χαμένοι». Και, όπως σημείωναν το 2002 τραπεζίτες της Παγκόσμιας Τράπεζας, «μπορεί το σοκ να εξυμνείται ως δημοκρατική διαδικασία, αφού έχουν προηγηθεί εκλογές, ασχέτως αν αγνοείται ύστερα η βούληση του λαού». Όχι, τότε ακόμα δεν είχαν προκύψει «καλλικράτεια διλήμματα» και συνυπολογισμοί ψήφου κατά Γ. Α. Παπανδρέου…

Και αν στα πειράματά του ο Κάμερον χρησιμοποιούσε και ψυχοτρόπα φάρμακα, το οικονομικό σοκ βρήκε άξιο συμπαραστάτη του τη διαφθορά. «Η διαφθορά των πάντων, είτε υπάρχει είτε εφευρίσκεται, ευθύνεται για την όποια αποτυχία» υποστηρίζουν στελέχη του ΔΝΤ, μόνο που ξεχνούν ότι χάρη στη «διαφθορά» και τον «εξαιρετικά διογκωμένο και ανίκανο δημόσιο τομέα» άνοιγαν οι αγορές για τα σχέδια του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας. Στα ανακριτικά εγχειρίδια της CIA επισημαίνεται πως οι κρατούμενοι πρέπει να απομονώνονται αμέσως και τονίζεται: «Πρέπει συνεχώς να βρίσκονται υπό καθεστώς σύγχυσης, αποπροσανατολισμού και έκπληξης. Χωρίς αυτά τα στοιχεία δεν υπάρχει σοκ». Το ίδιο ισχύει και για τις κοινωνίες, όταν όμως ο μηχανισμός του δόγματος του σοκ γίνει συλλογικά κατανοητός, είναι δυσκολότερο να αιφνιδιαστούν ολόκληρες κοινότητες, είναι δυσκολότερο να βρεθούν σε μια κατάσταση σύγχυσης, καθώς γίνονται πιο ανθεκτικές στο σοκ. «Η μνήμη, τόσο η ατομική όσο και η συλλογική, είναι ο μεγαλύτερος αποσοβητής των σοκ» υποστηρίζει η Ναόμι Κλάιν και υπενθυμίζει πως όταν ΔΝΤ και Παγκόσμια Τράπεζα έχασαν τις «χώρες-πελάτες» της Λατινικής Αμερικής, τότε στράφηκαν στην Ευρώπη, για να αναζητήσουν χώρες- «λευκές-σελίδες», ώστε να οικοδομηθούν τα κράτη-πρότυπα…»

Ψάχνοντας στο Ιντερνετ για το ΔΝΤ, ανακάλυψα ένα κεφάλαιο με τον τίτλο «Ενίσχυση στις στρατιωτικές δικτατορίες» τις φιλικές προς τα αμερικανικά και τα ευρωπαϊκά συμφέροντα. Επισημαίνεται εκεί η γενικώτερη απάθεια και εχθρικότητα που έχουν προς τα ανθρώπινα και εργασιακά δικαιώματα… Στα 1960 το ΔΝΤ υποστήριξε στη Βραζιλία το δικτατορικό καθεστώς του Castello Branco με δεκάδες δισ. δολάρια, που είχε αρνηθεί στο προηγούμενο εκλεγμένο δημοκρατικό καθεστώς. Τέλος, χώρες με δικτατορικό καθεστώς γίνονταν μέλη του ΔΝΤ. Οπως οι Αργεντινή, Βολιβία, Βραζιλία, Χιλή του Πινοσέτ, Ελ Σαλβαντόρ, Αιθιοπία, Αϊτή, Ινδονησία, Κένυα, Λιβερία, Μαλάουι, Νιγηρία, Πακιστάν (σε δύο δικτατορίες από το 1977 μέχρι το 2008), Παραγουάη, Φιλιππίνες, Σομαλία, Σουδάν, Ταϋλάνδη, Ζαΐρ (Κονγκό). Οσο για την Ελλάδα, αρκέστηκαν στα πειράματα της CIA με ηλεκτρόδια που εφαρμόσανε για πρώτη φορά στα 1967 στη Γενική Ασφάλεια (Μπουμπουλίνας) την εποχή της Χούντας πάνω στους αγωνιστές του Πατριωτικού Μετώπου (ΠΑΜ).

Το ΔΝΤ παντού εφάρμοζε «προγράμματα λιτότητας», αύξηση φορολογίας κ.λπ., που απηχούσαν την ιδεολογία και τα συμφέροντα της δυτικής τραπεζιτικής κοινότητας. Στην Αργεντινή η τακτική αυτή οδήγησε το 2001 σε καταστροφική οικονομική κρίση θίγοντας ιδιαίτερα τους τομείς της υγείας, της παιδείας και της ασφάλειας.

Στην Κένυα το πρόγραμμα δομικών αλλαγών χειροτέρεψε την κατάσταση της χώρας. Από την πλευρά του ο πρώην πρωθυπουργός της Ρουμανίας, Ταρισεάνου, ισχυρίστηκε ότι από το 2005 το ΔΝΤ κάνει συνεχώς λάθη στις εκτιμήσεις του για την οικονομία της χώρας.

«Η υπογραφή της συμφωνίας Ινδονησίας-ΔΝΤ έγινε τον Ιανουάριο του 1998. Ο «άτυχος πρόεδρος» ήταν ο στρατηγός Σουχάρτο, ο οποίος τον Μάιο του ίδιου χρόνου εξαναγκάστηκε σε παραίτηση, ύστερα από ένα μήνα μαζικών διαδηλώσεων. Το πρόγραμμα που επέβαλε το ΔΝΤ στην Ινδονησία οδήγησε σε διάλυση της οικονομίας, στην ελεύθερη πτώση της ρουπίας, την έκρηξη της ανεργίας και των τιμών. Το 40% του πληθυσμού βρέθηκε κάτω από τα όρια της φτώχειας και οι ταραχές που ξέσπασαν οδήγησαν τον Σουχάρτο σε παραίτηση, έπειτα από 32 χρόνια αυταρχικής διακυβέρνησης. Πρόεδρος ανέλαβε ο μέχρι τότε αντιπρόεδρος Γ. Χαμπίμπι, η κατάσταση όμως στη χώρα παρέμενε έκρυθμη. Τον επόμενο χρόνο πρόεδρος εξελέγη ύστερα από εκλογές ο Α. Ουαχίντ, για να καθαιρεθεί δύο χρόνια αργότερα από το κοινοβούλιο, για διαφθορά και ανικανότητα.

Η Ινδονησία και οι υπόλοιπες «ασιατικές τίγρεις» που αντιμετώπισαν το φάσμα της χρεοκοπίας το 1997-1998, βρίσκονται πολύ μακριά από την Ελλάδα. Το ίδιο η Αργεντινή και οι άλλες λατινομερικανικές χώρες που βρέθηκαν σε δεινή οικονομική θέση λίγα χρόνια αργότερα. Πλην όμως, το χαρακτηριστικό της πολιτικής αστάθειας που συνοδεύει τα προγράμματα σταθερότητας του ΔΝΤ, δεν απαντάται μόνον στις αναπτυσσόμενες χώρες. Και στην Ευρώπη, οι θεραπείες-σοκ είχαν τα ίδια πάνω κάτω αποτελέσματα: ύφεση, κοινωνική ένταση και πολιτικές ανακατατάξεις.

Στην Ουγγαρία η συμφωνία με το ΔΝΤ, στο τέλος του 2008, για την παροχή δανείου 25 δισ. δολαρίων, οδήγησε στην υποτίμηση του νομίσματος κατά 20% σε πρώτη φάση, πάγωμα των μισθών, κατάργηση του δώρου και μείωση όλων των κοινωνικών δαπανών. Η σοσιαλιστική κυβέρνηση του Γ. Μπαϊνάι απέτυχε να περάσει το δημοψήφισμα για τις αλλαγές που προωθούσε στους τομείς της υγείας και της παιδείας τη χρονιά του μνημονίου. Συνάντησε αντιστάσεις, κατά περιόδους, όχι πάντως καθολική κοινωνική αντίδραση. Στις εκλογές του Απριλίου 2010 συγκέντρωσε ποσοστό 19,3%. Ο δεξιός συνασπισμός (Fidesz) του Β. Ορμπαν, που είχε εναντιωθεί στην συμφωνία με το ΔΝΤ, πήρε τις εκλογές με 52,7%».

Τέλος, στο λιμάνι της Κωνστάντζας (Ρουμανία) η Ε.Ε. άρχισε να διανέμει συσσίτιο στους 73.000 άπορους που εφοδιάστηκαν με κουπόνια. Ετσι στήνονται καθημερινά χιλιάδες άνθρωποι στην ουρά για ένα πιάτο φαγητό.

Το συσσίτιο με την υπογραφή της ΕΟΚ περιλαμβάνει μεταξύ άλλων αλεύρι, ζυμαρικά και ζάχαρη. Λέτε κι εμείς να υποχρεωθούμε κάποτε να γυρίσουμε το ρολόι της Ιστορίας στο 1942, στη γερμανική Κατοχή, τότε που άρχισαν να λειτουργούν τα δημόσια συσσίτια χάρη στα οποία επέζησαν τελικά οι Αθηναίοι… Λες και κάποιο χέρι έχει αποφασίσει να σβήσει την ιστορία 70 χρόνων αυτής της χώρας, που για να φτάσει εδώ που έφτασε χρειάστηκε να θυσιαστούν γενιές πατριωτών και να ποτιστεί το ελληνικό χώμα με ποταμούς δακρύων και αίματος.

Ας μου επιτραπεί να αφιερώσω το κεφάλαιο αυτό στην πρόσφατη δήλωση του πρώην προέδρου των ΗΠΑ Τζωρτζ Μπους: «Εγώ αποφάσισα και διέταξα να γίνονται βασανιστήρια». Δήλωση που σπιλώνει για πάντα τη μεγάλη αυτή χώρα με το στίγμα της ανάδειξης των βασανισμών εναντίον αιχμαλώτων ως επίσημη κρατική πρακτική. Με άλλα λόγια, η ανθρώπινη κτηνωδία σε όλο της το μεγαλείο !

Γιατί πράξεις κτηνώδεις όπως οι βασανισμοί, όταν λέγονται χωρίς να γίνονται αποτελούν ηλιθιότητα

όταν γίνονται χωρίς να λέγονται, βαρβαρότητα· και όταν γίνονται και λέγονται, κτηνωδία.

Τι έχουν να πουν άραγε επ’ αυτού οι Αμερικανοί και οι φίλοι και συνεργάτες τους για την ομολογία ενός προέδρου της χώρας τους;

Το ΔΝΤ λοιπόν δεν είναι μια συνηθισμένη Τράπεζα που δέχθηκε να μας δανείσει από καλωσύνη και συμπόνια αλλά προ παντός ένας πολιτικός οργανισμός στην υπηρεσία των συμφερόντων των ΗΠΑ. Εάν η αμερικανική πολεμική μηχανή έχει αποστολή της να υπηρετεί με βίαια μέσα την ιμπεριαλιστική της πολιτική, το ΔΝΤ είναι ο άλλος σιδηρούς της βραχίων, που με διαφορετικούς τρόπους, δηλαδή τον έλεγχο της οικονομίας, διεισδύει στο εσωτερικό μιας χώρας, προκειμένου να την οδηγήσει στο σημείο εκείνο οικονομικής και κοινωνικής αποσύνθεσης που θα τη μεταβάλει σε ένα πειθήνιο πιόνι πάνω στη σκακιέρα της πλανητικής της στρατηγικής.

Η επιχείρηση υποβάθμισης

Αλλωστε, η έλευση του ΔΝΤ στη χώρα μας είναι το κερασάκι επάνω στην τούρτα μιας σειράς επεμβάσεων, που ξεκίνησαν από το 1974 και που άλλαζαν συστηματικά τον κοινωνικό, πολιτικό, μορφωτικό, ηθικό και πολιτιστικό χάρτη της χώρας. Τα φαινόμενα εξάπλωσης της υποκουλτούρας, της διαφθοράς και της πτώσης του ήθους και του μορφωτικού μας επιπέδου δεν προέκυψαν εξ ουρανού αιφνιδιαστικά αλλά δημιουργήθηκαν συστηματικά και επίμονα χάρη σε συγκεκριμένες πολιτικές και ενέργειες σε όλους τους χώρους του εθνικού μας γίγνεσθαι, ώστε φτάνοντας κάποτε στο τελευταίο στάδιο, με την απειλή της πτώχευσης, να είναι ο λαός από κάθε άποψη αφοπλισμένος και να καταστεί εύκολη λεία στα σατανικά σχέδια που έφτασαν στο σημείο να μας κάνουν να ξεχάσουμε ακόμα και το ότι είμαστε Ελληνες!

Οι υπεύθυνοι της συστηματικής προσπάθειας για την κατεδάφιση της Ελληνικότητας, του Εθνους, της Ιστορίας μας και του Πολιτισμού μας, που ο καθένας γνωρίζει ποιοι είναι και ποιοι τους στηρίζουν, αποτελούν ένα κρίκο στην αλυσίδα των αρνητικών ενεργειών που προανέφερα, των οποίων οι επιπτώσεις φαίνονται σήμερα καθαρά από τις αντιδράσεις και τη στάση του λαού μας μπροστά στη λαίλαπα των αντιλαϊκών μέτρων:

Λαός ζαλισμένος, αμήχανος, φοβισμένος, αποπροσανατολισμένος αλλά και θυμωμένος, που δεν έχει καταλάβει ακόμα τι του συμβαίνει και γι’ αυτό πιάνεται από τα μαλλιά του για να μην πνιγεί.

Μάλιστα, αυτοί οι κύκλοι που ανέλαβαν την αποδόμηση του εθνικού, ιστορικού και παραδοσιακού μας χαρακτήρα, αγκαλιάστηκαν από την παρούσα κυβέρνηση τοποθετούμενοι σε υψηλές θέσεις στον πιο ευαίσθητο τομέα της διάπλασης της σκέψης, της συνείδησης και του χαρακτήρα των νέων Ελληνίδων και Ελλήνων, στο υπουργείο Παιδείας. Είναι δε χαρακτηριστικό το ότι δόθηκαν νέα ονόματα στα υπουργεία, μόνο και μόνο για να εξαλειφθεί η λέξη «Εθνικό, Εθνικός». Οπως και η Μακεδονία και το Αιγαίο (άραγε ποιους ενοχλούν;). Σκεφτείτε επί τέλους, αγαπητοί συμπατριώτες, δίχως τον φανατισμό των κομματικών παρωπίδων. Κατά τη γνώμη σας, τι σηματοδοτεί αυτή η απέχθεια προς τη λέξη «Εθνος»; Ποιος έχει συμφέρον να εξαλείψει τη λέξη και την έννοια «Έθνος», που αποτελεί την κύρια συγκολλητική δύναμη που μας ενώνει όλους, Δεξιούς, Κεντρώους, Αριστερούς, πλούσιους, φτωχούς, μορφωμένους, αμόρφωτους, όλους ανεξαιρέτως τους Ελληνες, που αν τύχει να ενωθούν όλοι μαζί και σχηματίσουν μια γροθιά, όπως έγινε στις 28 Οκτωβρίου του 1940, αποτελούν δύναμη που μπορεί όχι μόνο να αντισταθεί αλλά και να νικήσει;

Τέχνη για όλο τον Λαό

Σκεφτείτε ακόμα, ποιο συμφέρον μπορεί να έχει ένας άνθρωπος όπως εγώ, στην ηλικία που βρίσκομαι και που μπορώ να πω ότι τα έχω όλα, επιτυχία, φήμη, δόξα και προ παντός την αγάπη όλων των Ελλήνων χωρίς διακρίσεις; Κι εγώ σας αγαπώ όλους αδιακρίτως και μου προξενεί πόνο όταν είμαι αναγκασμένος να αποκαλύπτω και να καταγγέλλω συμπατριώτες μου για πράξεις για τις οποίες είμαι βέβαιος ότι βλάπτουν τη χώρα και τον λαό μας.

Γι’ αυτό, σας παρακαλώ, μην προτρέξετε να με καταδικάσετε και να με τοποθετήσετε εδώ ή εκεί χωρίς να ακούσετε, έστω για τελευταία φορά, αυτά που σας λέω, γιατί ειλικρινά δεν ανήκω πουθενά αλλά μόνο στην Ελλάδα και η μόνη μου έγνοια είναι το συμφέρον όλου του λαού μας χωρίς διακρίσεις.

Το ίδιο και ως καλλιτέχνης, θεωρώ τον εαυτό μου από τους λίγους που αποφάσισαν να γράψουν έργα για όλο τον λαό και όχι για μια μειοψηφία μορφωμένων, που δήθεν μόνο αυτοί καταλαβαίνουν έργα δύσκολα όπως είναι οι Συμφωνίες, τα Ορατόρια και οι Οπερες. Πρέπει να ξέρετε ότι το ρίσκο στην προσπάθεια να γίνω κατανοητός από όλους τους Ελληνες ήταν πολύ μεγάλο, γιατί κινδύνευε η τέχνη μου να διαλυθεί μέσα στο πλήθος. Να γίνω αντί για λαϊκός, λαϊκιστής. Εύκολος, φτηνός. Εγώ όμως το διακινδύνευσα και είναι σαν να ήθελα να βάψω με το χρώμα της μουσικής μου όχι την πρόσοψη ενός σπιτιού ούτε μια γούρνα νερό αλλά όλο το Αιγαίο, δηλαδή να μπορέσει η μουσική μου, όχι μόνο το τραγούδι αλλά και το Ορατόριο, όπως είναι το «Αξιον Εστί», να φτάσει σε όλο τον λαό μας και να αγγίξει όλες τις καρδιές χωρίς διάκριση.

Το Πολιτιστικό μας Κίνημα

Και είναι ευτύχημα ότι η προσπάθειά μου αυτή βρήκε στη δεκαετία του ’60 γόνιμο χώμα για να φυτευτεί και να καρπίσει: ένα Λαό και προ παντός μια νεολαία που διψούσαν για ελληνική τέχνη, για ελληνικό πολιτισμό, και μια πλειάδα συνθετών και ποιητών με ταλέντο, προσωπικότητα, έμπνευση και θέληση να αφιερώσουν το έργο τους στην Ελλάδα και στον Ελληνικό Λαό.

Και έτσι έγινε ένα κίνημα πρωτοφανές στα χρονικά όλων των λαών και όλων των εποχών, εκτός από την εποχή της αρχαίας Αθήνας, τότε που διανοητές, καλλιτέχνες και λαός, όλοι μαζί, δημιουργούσαν ένα πνευματικό θαύμα αξεπέραστο σε τόλμη και ποιότητα, ακόμα και ώς σήμερα.

Και πόσο περήφανοι, αλήθεια, θα έπρεπε να είμαστε εμείς οι νεοέλληνες, γιατί μιλάμε με κείνους την ίδια γλώσσα και ακούμε την ίδια μουσική όπως έφτασε στις μέρες μας, με ενδιάμεσο το Βυζάντιο και τους εκκλησιαστικούς του ύμνους, το δημοτικό τραγούδι και στη συνέχεια το ρεμπέτικο και τη λαϊκή μας μουσική… Και πόσο πολύ θα έπρεπε η δημόσια Παιδεία μας να επικεντρώσει την αγωγή των παιδιών μας πάνω στον πλούτο αυτής της μοναδικής στον κόσμο πνευματικής συνέχειας, ώστε να μεγαλώνουν δυνατά και περήφανα για την πατρίδα τους…

Αντί γι’ αυτό, κάποιοι βάλθηκαν να κόψουν τον κορμό αυτού του μοναδικού δέντρου και τώρα τελευταία έφτασαν στο σημείο να προσπαθούν να το ξεριζώσουν.

Αυτό όμως όχι! Δεν θα το επιτρέψουμε και ας μας κατηγορήσουν για εθνικιστές και άλλες αηδίες. Εάν το να πιστεύεις και να αγαπάς τις ρίζες σου ονομάζεται απ’ αυτούς «εθνικισμός», τότε είμαι ο πρώτος που θα πω ότι ό,τι καλύτερο, υψηλότερο και ωραιότερο γνώρισα στη ζωή μου, είναι αυτή η μικρή πατρίδα μου, η τωρινή, η χθεσινή, η αιώνια…

Κι αυτό το πρωτοφανές κίνημα που δημιουργήθηκε στη χώρα μας, ενέπνευσε τον λαό μας σε σημείο που να τον κάνει ωραιότερο, καλύτερο, ωριμότερο, πιο υπεύθυνο και τελικά πιο δυνατό και γι’ αυτό πιο επικίνδυνο για τους εχθρούς μας.

Η εντολή Κίσινγκερ – Κύπρος

Και ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ κ. Κίσινγκερ ήταν ένας απ’ αυτούς. Και μάλιστα ο πιο δυνατός και ο πιο επικίνδυνος, γιατί είχε πίσω του την τεράστια δύναμη της Αμερικής. Αλήθεια, μήπως καταλάβατε εσείς γιατί μας μισούν τόσο πολύ οι Αμερικανοί; Τι τους κάναμε; Μήπως όλοι οι κυβερνήτες μας από τον Εμφύλιο έως σήμερα δεν ήταν και δεν είναι πειθήνια όργανά τους; Μήπως η ελληνική ολιγαρχία δεν τους έστρωνε και δεν τους στρώνει δουλικά βελούδινο χαλί για να περάσουν;

Θα αναφερθώ εδώ σε δύο «σενάρια συνωμοσίας» μεταξύ των άλλων, που αρέσκομαι να κάνω γενικά και πιο ειδικά στο κείμενο αυτό, περιγράφοντας διάφορες ανεξήγητες αρνητικές παρεμβάσεις και αποτελέσματα, για τις οποίες εάν αποκλεισθεί ο ξένος παράγοντας, θα πρέπει να δεχθούμε ότι είμαστε λαός αυτοκτονικός.

Γιατί λοιπόν μας καταδίκασαν στο σκοτάδι μιας επτάχρονης στρατιωτικής τυραννίας, της οποίας κρατούσαν τα νήματα; Γιατί με τις μηχανορραφίες του κ. Κίσινγκερ, προσωπικά, δημιουργήθηκαν στην Κύπρο οι προϋποθέσεις για την εισβολή του τουρκικού στρατού (για τον οποίο δεν έκρυβε την συμπάθειά του), για να χάσει ο ελληνισμός το 40% του νησιού; Μια ξένη κατοχή που παρατείνεται ώς σήμερα χάρη στην ανοχή των Αμερικανών, που δεν τους φτάνει ως φαίνεται η μισή Κύπρος αλλά θέλουν να την πάρουν ολόκληρη με το σχέδιο Ανάν, που αν και το απέρριψε το 70% των Ελληνοκυπρίων, δεν το έχουν ακόμα εγκαταλείψει. Και πώς να το εγκαταλείψουν, αφού σήμερα στην Ελλάδα κυβερνούν αυτοί που όχι μόνο ήταν ένθερμοι οπαδοί του σχεδίου Ανάν αλλά ακόμα και συμμέτοχοι στη σύνταξη του σχεδίου; Και ειλικρινά υποφέρω όταν βλέπω τον πρόεδρο Χριστόφια να προσπαθεί να πείσει τους Τουρκοκύπριους να βρουν από κοινού κάποια δίκαιη και βιώσιμη λύση, όταν από τη μια πλευρά πίσω από τις συζητήσεις βρίσκεται η Άγκυρα, ενώ από την άλλη, στην Αθήνα, κυβερνούν αυτοί που ενάντια στη θέληση του 70% των Ελληνοκυπρίων παραμένουν στην ουσία οπαδοί μιας λύσης του τύπου, «σχέδιο Ανάν», ακριβώς όπως και οι Αγγλοαμερικανοί, οι οποίοι δεν έχουν εγκαταλείψει την προσπάθειά τους.

Η εντολή Κίσινγκερ και ο Πολιτισμός

Μετά την επιβολή της Χούντας και την τουρκική στρατιωτική κατοχή στην Κύπρο, ο κ. Κίσινγκερ έστρεψε τα βέλη του το 1974, λίγο καιρό πριν από την πτώση της δικτατορίας, στον πιο ευαίσθητο τομέα του ελληνικού λαού, όπως αποκάλεσε τον Πολιτισμό του. Και τι εννοούσε άραγε με την λέξη «Πολιτισμό»; Τον αρχαίο ελληνικό; Οχι, βέβαια. Σαν αποδεδειγμένα έξυπνος και έμπειρος κυνηγός κεφαλών, με την ουσιαστική οδηγία-διαταγή του αυτή έδειχνε καθαρά ότι ο επόμενος στόχος, ώστε να υποταχθεί αυτός ο ανυπότακτος όπως μας χαρακτήρισε, λαός, είναι αυτό το μεγάλο, το μοναδικό και το πανίσχυρο πολιτιστικό κίνημα της δεκαετίας του ’60, που κράτησε όρθια την ψυχή των Ελλήνων στα μαύρα χρόνια της Χούντας και που μετά την πτώση της είχε μεταβάλει τη χώρα μας σε ένα απέραντο στάδιο με εκατοντάδες χιλιάδες κυρίως αγόρια και κορίτσια, που τα ξεσήκωναν τα τραγούδια των συνθετών και των ποιητών, που με τα έργα τους εκφράσανε την ψυχή της Ελλάδας, που τη χαρακτηρίζουν στις δύσκολες στιγμές τρεις λέξεις: Ελευθερία, Ανεξαρτησία, Δημοκρατία.

Ομως παράλληλα, η μπόρα πήρε όλα τα έργα όλων των δημιουργών. Πήρε σύσσωμο το μεγάλο κίνημα και τελικά το εξαφάνισε! Και στη θέση του επέβαλε την υποκουλτούρα, που τόσο πολύ ταιριάζει στην αμορφωσιά, την ανευθυνότητα, τον ωχαδερφισμό, τη χυδαιότητα και τελικά στη διαφθορά, δηλαδή όλα τα απαραίτητα στάδια για να σαπίσει ένας λαός και έτσι να γίνει ευάλωτος και αδύναμος να αντιδράσει στο τελευταίο στάδιο που σχεδιάστηκε να μας πάνε, στην περιθωριοποίηση, στην υποταγή, στον ραγιαδισμό και τελικά στο «σφάξε με Αγά μου ν’ αγιάσω».

Κοντά στο κατάντημα αυτό βρισκόμαστε σήμερα. Σε σημείο να μην αντιδρούμε πια όταν συμβαίνουν γύρω μας σημεία και τέρατα, που έχουν να κάνουν με την ίδια την ακεραιότητα της χώρας μας.

Ανατολικό Αιγαίο

Ακούστε, λοιπόν, τι καταγγέλλει η γνωστή και αξιόλογη δημοσιογράφος Κύρα Αδάμ:

«Οι κ. Παπανδρέου και Ερντογάν ήταν σκοπίμως φειδωλοί στις δηλώσεις τους μετά τη μακρά συνάντησή τους στη Βουλιαγμένη, την περασμένη Παρασκευή, αν και έκαναν ό,τι μπορούσαν για να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι οι διερευνητικές επαφές προχωρούν και ότι σύντομα θα έχουν καλά αποτελέσματα. Ο κ. Ερντογάν προφανώς δεν είχε πολλά να προσθέσει, αφού τα σημαντικά τα είχε πει λίγο πριν έρθει στην Ελλάδα υπό μορφήν διαμαρτυρίας προς την Αθήνα:

Διαμαρτυρήθηκε γιατί;

Γιατί

* Τα ελληνικά μαχητικά πετάνε πάνω από την τουρκική υφαλοκρηπίδα.

Και γιατί

* Τα ελληνικά μαχητικά παραβίασαν την τουρκική κυριαρχία (!) 2 ν.μ. (ναυτικά μίλια) από το Αγαθονήσι.

Οσο απίθανο κι αν ακούγεται κάτι τέτοιο, η Αγκυρα έχει κάθε λόγο να υψώνει τους τόνους «των διαμαρτυριών» της απέναντι στην Αθήνα, όσο αυτή δεν αντιδρά όταν και εκεί που πρέπει:

Μιας και στις 14 Οκτωβρίου, οι υπουργοί Εξωτερικών και Αμύνης Ελλάδας και Τουρκίας συμφώνησαν κατ’ αρχήν σε όλα στο νέο δόγμα του ΝΑΤΟ, αν και η Συμμαχία από τον Αύγουστο του 2006 θεωρεί σε επίσημα έγγραφά της ότι η Ελλάδα δεν έχει κατ’ ουσίαν κυριαρχικά δικαιώματα στα νησιά ανατολικά από τη μέση του Αιγαίου.

Υπενθυμίζεται ότι το ΝΑΤΟ στις 26 Αυγούστου 2006 εξέδωσε δύο βασικές διαταγές, με τις οποίες απαγορεύει στα ελληνικά μαχητικά του υποστρατηγείου της Λάρισας να προσεγγίζουν εγγύτερα των 6 ν.μ. από τις ακτές των νήσων του Αν. Αιγαίου, να πετάνε πάνω από αυτά και να προσγειώνονται σ’ αυτά.

Το θέμα μπορεί να θεωρείται απίστευτο, αλλά αποτελεί τραγική πραγματικότητα για τη χώρα και είναι καταστροφικό για τα κυριαρχικά αλλά και τα οικονομικά δικαιώματά της.

Με τις διαταγές του αυτές, το ΝΑΤΟ δεν θεωρεί μόνον αποστρατιωτικοποιημένα τα 21 νησιά, αλλά αμφισβητεί ακόμα και ότι τα νησιά αυτά είναι ελληνικά. Και αυτό γιατί, σύμφωνα με την ισχύουσα διεθνή νομοθεσία της Σύμβασης του Σικάγου, απαγορεύεται στα στρατιωτικά αεροσκάφη μιας χώρας να πετούν στον εναέριο χώρο άλλης χώρας, διότι αυτός ο χώρος αποτελεί κυριαρχία. Ετσι το ΝΑΤΟ με τις διαταγές του δείχνει και καθορίζει ότι τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου δεν αποτελούν ελληνική κυριαρχία, αλλά «ξένο κράτος», αφού απαγορεύει στα ελληνικά μαχητικά να πετάνε πάνω από αυτά.

Και όμως, από το 2006 μέχρι και σήμερα καμία ελληνική κυβέρνηση δεν έχει αντιδράσει και δεν έχει θέσει ως απαράβατο όρο την άμεση ανάκληση των διαταγών του ΝΑΤΟ. Αλλά ούτε και τώρα, κατά τις διαβουλεύσεις εν όψει της Συνόδου Κορυφής της Λισαβόνας τον Νοέμβριο, έχει τεθεί θέμα βέτο στο νέο δόγμα του ΝΑΤΟ, το οποίο με τις αποφάσεις του φάσκει και αντιφάσκει, παραγνωρίζει διεθνείς συνθήκες και δείχνει να εξυπηρετεί ιδιοτελή συμφέροντα.

Και όμως, η Συνθήκη της Λωζάννης το 1923, η Συνθήκη του Μοντρέ το 1931, η Συνθήκη των Παρισίων το 1947, που πραγματεύονται τα νησιά του Αν. Αιγαίου, σε κανένα σημείο τους δεν θέτουν περιορισμό πτήσεων των ελληνικών αεροσκαφών πάνω από τα νησιά αυτά. Ετσι οι παρούσες διαταγές του ΝΑΤΟ παραβιάζουν τις Συνθήκες, αλλά και προηγούμενες διαταγές της ίδιας της Συμμαχίας, μέχρι το 2001, όταν καθόριζε ότι βάσει των υφιστάμενων Συνθηκών τα νησιά Λήμνος, Λέσβος, Χίος και Ικαρία δεν τελούν υπό καθεστώς αποστρατιωτικοποιήσεως.

Οσο η λύση του προβλήματος μετατίθεται «για αργότερα» ελλοχεύει ο κίνδυνος το θέμα της απαγόρευσης των πτήσεων να εξελιχθεί σε πρακτική νομιμοποίησης της παρανομίας -συντεχνίας ΝΑΤΟ και Αγκυρας- σε βάρος της ελληνικής κυριαρχίας και το Αν. Αιγαίο να αποτελεί γκρίζα ζώνη, χωρίς κυριαρχία στην περιοχή.

Αυτό όμως επηρεάζει άμεσα την υφαλοκρηπίδα και την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) του Αιγαίου (με κίνδυνο να ψάχνουμε να τη βρούμε… στη λίμνη Βιστονίδα), ενώ τα συμφέροντα της Ελλάδας στο Αιγαίο τίθενται εν αμφιβόλω».

Να μου επιτρέψετε να απευθυνθώ, έστω καθυστερημένα, στην κ. Αδάμ, για να της πω:

«Αγαπητή κυρία Αδάμ, οι αποκαλύψεις σας σχετικά με τη συνωμοσία της συντεχνίας (όπως την αποκαλείτε) ΝΑΤΟ και Αγκυρας εις βάρος της ελληνικής κυριαρχίας στο Ανατολικό Αιγαίο, θα πρέπει να προβληματίζουν και να κινητοποιούν κάθε Έλληνα πατριώτη. Αυτά που συμβαίνουν είναι πράγματι πρωτοφανή και διερωτώμαι πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν Ελληνες πολιτικοί (Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ) που να τολμούν να προβαίνουν σε πράξεις μιας καθαρά εθνικής μειοδοσίας.

Διαβάζω ότι οι βασικές διαταγές του ΝΑΤΟ δόθηκαν στις 26 Αυγούστου του 2006 (Ν.Δ.) και ότι στις 14 Οκτωβρίου του 2010 (ΠΑΣΟΚ) οι υπουργοί Αμύνης και Εξωτερικών συμφώνησαν σε όλα στο νέο δόγμα του ΝΑΤΟ κατά το οποίο η Ελλάδα δεν έχει κατ’ ουσία κυριαρχικά δικαιώματα στα νησιά ανατολικά του Αιγαίου.

Ομολογώ ότι μου είναι δύσκολο να πιστέψω ότι κάποιοι Ελληνες πολιτικοί, στρατιωτικοί και ανώτατοι υπάλληλοι προχώρησαν σε μια πράξη που προσωπικά επιτρέψτε μου να την θεωρώ καθαρά προδοτική και να πιστεύω ότι αποτελεί ντροπή για όλους εμάς, τη συντριπτική πλειονότητα του λαού μας που είμαστε διατεθειμένοι να θυσιαστούμε για ένα τετραγωνικό μέτρο εθνικής κυριαρχίας, να την αντιμετωπίζουμε παθητικά, λες και είμαστε ραγιάδες.

Οχι! Δεν είμαστε ραγιάδες, αγαπητή κυρία Αδάμ κι αυτός είναι ένας ακόμα λόγος για «να πάρουμε τα βουνά», μιας και όπως φαίνεται, είμαστε πανταχόθεν προδομένοι.

Πρέπει να μάθει όλος ο Λαός τα όσα απίστευτα αποκαλύπτετε, για να ξυπνήσει επί τέλους από τον λήθαργο στον οποίο τον έχουν ρίξει, γιατί διαφορετικά κινδυνεύει να βρεθεί κάποια μέρα δεμένος χειροπόδαρα πάνω σε μια πατρίδα κουτσουρεμένη, λεηλατημένη και αγνώριστη.

Με φιλικούς χαιρετισμούς,

Μίκης Θεδωράκης».

Βαλκάνια-σαλαμοποίηση

Εκείνο που με ανησυχεί με τους Αμερικανούς είναι το ότι αφού ισοπεδώσανε με τις βόμβες το Βελιγράδι, γκρεμίσανε σχολεία, νοσοκομεία, γέφυρες, σκοτώσανε χιλιάδες άνδρες, γυναίκες, γέρους, παιδιά και τελικά τη διαλύσανε και αφού βυθίσανε τον λαό στην απόλυτη φτώχεια, μετά αποφάσισαν να διαμελίσουν ακόμα και την εναπομείνασα Σερβία (μετά την ανεξαρτητοποίηση Κροατίας, Σλοβενίας και Βοσνίας).

Πήραν λοιπόν μια επαρχία της, το Κόσοβο, και με το πρόσχημα ότι εκεί υπήρχε πλειοψηφία των Αλβανών, την κατέστησαν τελικά με την σύμπραξη του ΟΗΕ κυρίαρχη χώρα και στη συνέχεια τη μετέτρεψαν σε μια από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές τους βάσεις στον κόσμο. Και σκέπτομαι τώρα έντρομος: εάν αποφασίσουν να γεμίσουν ένα νομό της Ελλάδας, λ.χ. τη Λακωνία, ή ένα νησί όπως η Κρήτη, με ξένους δικής τους επιλογής και με τις γνωστές μηχανορραφίες προκαλέσουν όπως στο Κόσοβο, τοπικές εκλογές, όπου η πλειοψηφία δεν θα είναι Ελληνες, τότε τι θα γίνει με αυτόν το νομό και με αυτό το νησί; Θα αναγνωριστούν από τη διεθνή κοινότητα -όπως έγινε με το Κόσοβο ως λ.χ. αλβανική, σκοπιανή, τουρκική ή όποια άλλη εθνικότητα- ως ανεξάρτητο έθνος έξω και ενάντια στην Ελλάδα;

Και μήπως δεν υπάρχουν αυτή τη στιγμή επικρεμάμενοι κίνδυνοι σε βάρος της χώρας μας, πίσω από τους οποίους βρίσκεται η αμέριστη συμμετοχή και βοήθεια των Αμερικανών, όπως η Αλβανία, τα Σκόπια ή και αυτή η Τουρκία; Ας πάψουμε λοιπόν να κοιμόμαστε και ας αποφασίσουμε επί τέλους να δούμε κατάματα την πραγματικότητα.

Αλβανία-Σκόπια

Ας ξεκινήσουμε από την Αλβανία, που είναι και το χαϊδεμένο παιδί των Αμερικανών στα Βαλκάνια. Μετά έρχονται το Σκόπια.

Στη χώρα μας ζουν και εργάζονται εκατοντάδες χιλιάδες Αλβανοί, που με τα χρήματά τους αναγεννήθηκε η πατρίδα τους. Εκ των πραγμάτων λοιπόν υπάρχουν φιλικές σχέσεις, που δείχνουν ότι τουλάχιστον από τη δική μας πλευρά στην πράξη θεωρούμε την Αλβανία ως φιλική χώρα.

Πώς συνδυάζονται όμως όλα αυτά με την εθνική τους προπαγάνδα, που με βάση τη δημουργία της Μεγάλης Αλβανίας κυκλοφορούν χάρτες που περιλαμβάνουν το Κόσοβο, τα μισά Σκόπια, ένα τμήμα της Σερβίας και ολόκληρη τη δική μας Ηπειρο, από τα σύνορα ώς την Πρέβεζα;

Αν μάλιστα είναι αλήθεια ότι οι χάρτες αυτοί προέρχονται από την Αλβανική Ακαδημία και ότι διδάσκονται στα σχολεία τους, τότε η υπόθεση αυτή είναι πολύ σοβαρή για μας, πρώτον για λόγους τυπικούς, γιατί τι είδους φιλική χώρα είναι, όταν τυπώνει και κυκλοφορεί χάρτες στους οποίους συμπεριλαμβάνονται ως περιοχές της Αλβανίας ελληνικά εδάφη και δεύτερον γιατί δεν μπορούμε να κοιμόμαστε ήσυχοι όταν γνωρίζουμε ότι πίσω από τους Αλβανούς και τους Κοσοβάρους υπάρχουν και μηχανορραφούν οι αμερικανικές υπηρεσίες που έχουν στόχο τους τη σαλαμοποίηση των Βαλκανίων, την οποία έχουν ήδη ξεκινήσει με τη διάλυση της Γιουγκοσλαυίας, τη δημιουργία του Κόσοβου, την αμέριστη βοήθειά τους στους οπαδούς της Μεγάλης Αλβανίας και της Μεγάλης Μακεδονίας. Για να μην αναφερθούμε στις ανησυχίες που διατυπώνουν κάθε λίγο και λιγάκι για την «τουρκική μειονότητα», όπως αποκαλούν τους Μουσουλμάνους της Θράκης.

Γιατί το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τα Σκόπια, με τα οποία εμείς διατηρούμε οικονομικές σχέσεις, σε βαθμό που να είμαστε σχεδόν ο υπ’ αριθμόν ένα παράγοντας της οικονομικής τους ύπαρξης. Και εκεί παραβλέποντας τον ουσιαστικά φιλικό ρόλο που παίζει η χώρα μας, με το πρόσχημα ενός ονόματος που τους έδωσε ξαφνικά ο σύντροφος Τίτο, που αν και κομμουνιστής ονειρευόταν, ως φαίνεται, τη «Μακεδονία του Αιγαίου», όπως την αποκαλούν και την ορέγονται.

Με τον Τίτο

Για την Ιστορία, θα ήθελα να αναφέρω για πρώτη φορά ότι οι εγκάρδιες σχέσεις μου με τον Τίτο κόπηκαν με το μαχαίρι, με αφορμή τη μουσική για ένα φιλμ των Σκοπίων, στο οποίο ο ίδιος μου ζήτησε να γράψω τη μουσική και βεβαίως αρνήθηκα να το κάνω, όταν ανακάλυψα την αλήθεια που κρυβόταν πίσω από το όνομα «Μακεδονία» που χρησιμοποιούσαν στο φιλμ. Οπως ήταν φυσικό, όχι μόνο αρνήθηκα να συνεργαστώ αλλά και του μίλησα έξω από τα δόντια, λέγοντάς του καθαρά ότι αυτές οι απόψεις δεν πρέπει να υποστηρίζονται από έναν κομμουνιστή όπως αυτός, που από αγάπη για την ανεξαρτησία της πατρίδας του τα έβαλε με έναν Στάλιν. «Εχω κι εγώ», του είπα, «την ίδια αγάπη για την πατρίδα μου και θα πολεμήσω με όλες μου τις δυνάμεις ενάντια σε μια τέτοια απειλή». Αυτά τού τα είπα ένα βράδυ του 1972, γύρω από τη φωτιά στο κυνηγετικό του περίπτερο πάνω από τον ποταμό Σιουτκέσκα, στα 4.000 μέτρα, μετά την προβολή του ομώνυμου φιλμ, στο οποίο είχα γράψει τη μουσική. Και από τότε έφυγα και δεν τον ξανασυνάντησα ποτέ.

Δεν ξέχασα όμως την υπόσχεση που έδωσα στον Τίτο, και όταν στα 1991 ή 1992 έφερε ο Μητσοτάκης το θέμα «Σκόπια» στο υπουργικό συμβούλιο, πέτυχα να υπάρξει κυβερνητική απόφαση για να απορριφθεί μια για πάντα από εμάς το όνομα «Μακεδονία» ως όνομα του κράτους των Σκοπίων. Δεδομένου ότι όπως εξήγησα τότε, με το όχημα του ονόματος, βυσσοδομούν ενάντια στην ακεραιότητα της χώρας μας.

Τυπώνουν κι αυτοί χάρτες της «Μεγάλης Μακεδονίας» που φτάνουν ώς τον Ολυμπο και θεωρούν τη Θεσσαλονίκη μελλοντική τους πρωτεύουσα, που σήμερα είναι «πόλη Μακεδονική που τελεί υπό ελληνική κατοχή»!!!

Σ’ αυτές λοιπόν τις δύο χώρες πρέπει να πούμε, καθαρά και ξάστερα, ότι δεν ταιριάζουν οι φιλικές και οικονομικές σχέσεις με την ιδεολογία που καλλιεργούν στη χώρα τους αρχίζοντας από τα σχολικά θρανία και που έχει στόχο της την εδαφική μας ακεραιότητα.

Δεν πρέπει να παίζουμε με τις καταστάσεις αυτές, και για λόγους εθνικής αξιοπρέπειας θα πρέπει να τους πούμε ότι θεωρούμε αυτή την προπαγάνδα ως πράξη εχθρική και γι’ αυτό είμαστε υποχρεωμένοι να αλλάξουμε τη στάση μας απέναντί τους.

Δεν θα πω εδώ τι θα πρέπει να πράξει μια κυβέρνηση εφ’ όσον καταλήξει στις ίδιες διαπιστώσεις με αυτές που προανέφερα.

Μειονότητα και Τουρκία

Οσον αφορά την Τουρκία σε σχέση με τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης, θεωρώ ότι κι εδώ θα πρέπει να κοπεί με το μαχαίρι η νόθα κατάσταση που επικρατεί. Εμείς έχουμε στην Πόλη το Πατριαρχείο της Ορθοδοξίας και βλέπουμε με πόση τυπικότητα συμπεριφέρεται ο Πατριάρχης ο ίδιος, ο οποίος έχει την Τουρκική υπηκοότητα, και πως παρ’ όλα αυτά οι Τούρκοι υπεύθυνοι αντιμετωπίζουν θέματα -αυτονόητα όπως είναι η λειτουργία της Σχολής της Χάλκης- με τρόπο κάθε άλλο παρά φιλικό. Από την άλλη πλευρά, το Τουρκικό Προξενείο βρίσκεται στην Κομοτηνή παρά το γεγονός ότι δεν υπάρχουν εκεί Τούρκοι υπήκοοι για να εξυπηρετηθούν αλλά Ελληνες μουσουλμάνοι. Πρόκειται για μια ενέργεια κατάφωρα εχθρική, δεδομένου ότι οι ίδιοι οι κυβερνήτες της Τουρκίας καλλιεργούν και συντηρούν έναν απαράδεκτο τουρκικό εθνικισμό, που περιλαμβάνει ακόμα και τους Πομάκους, εμποδίζοντας τους μουσουλμάνους να ενταχθούν στον κορμό της κοινής μας πατρίδας, δηλαδή της Ελλάδας.

Πρέπει λοιπόν να τους πούμε καθαρά, ότι όλη αυτή η προσπάθεια είναι ένα αγκάθι που εμποδίζει το δρόμο προς τη φιλία των δύο λαών. Και θα πρέπει επίσης να αντιμετωπίσουμε σοβαρά το θέμα της άνευ λόγου παρουσίας σ’ αυτή την τόσο ευαίσθητη περιοχή και του ρόλου του Τουρκικού Προξενείου, που θεωρείται κέντρο της τουρκικής εθνικιστικής προπαγάνδας. Αυτό το μέγα πρόβλημα όμως, παίρνει επικίνδυνες διαστάσεις από τη στιγμή που οι άσπονδοι φίλοι μας, οι Αμερικανοί, προβάλλουν όλο και πιο συχνά, όπως είδαμε, τη δήθεν καταπίεση των μειονοτήτων από τους Ελληνες, μεταξύ των οποίων μειονοτήτων η μουσουλμανική έχει πάντοτε την πρώτη θέση. Και πώς να μη με τυραννά το προηγούμενο του Κοσόβου;

Εθνικοί κίνδυνοι

Παράλληλα με όλα αυτά -σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ»- κάποια ομάδα μελετητών, που εδρεύει στο Στάτφορ των ΗΠΑ, προβλέπει ότι σύντομα η Ελλάδα θα χάσει το Αιγαίο, οπότε θα σβήσει ως χώρα (εκτός -προσθέτουν οι σοφοί Αμερικανοί- και αν ο ελληνικός λαός αποφασίσει να διαλέξει ένα ή και περισσότερα αφεντικά που θα την προστατεύσουν). Αυτά δεν είναι δικά μου λόγια, τα διάβασα στα ΝΕΑ το περασμένο καλοκαίρι.

Ετσι, οι μεν μας λένε ότι θα χαθεί το Αιγαίο, οι άλλοι διεκδικούν την Ηπειρο και τη Μακεδονία, ενώ κάποιοι τρίτοι (Τούρκοι και Αμερικανοί) φαίνεται πως κάτι σκαρώνουν στην Ανατολική Μακεδονία και στη Θράκη.

Είναι αλήθεια υπερβολικό να διερωτάται κανείς αν υπάρχουν και αν υπήρξαν ουσιαστικά πατριωτικές κυβερνήσεις σ’ αυτή τη χώρα, και τι έχουν κάνει όλα αυτά τα χρόνια απέναντι στις ανοιχτές πληγές που μας περιβάλλουν;

Και να γιατί αναφέρομαι στα θέματα αυτά τα καθαρά εθνικά: γιατί μόνο ένας ανεξάρτητος και υπεύθυνος λαός μπορεί να τα αντιμετωπίσει.

Παράλληλα θα πρέπει να επανεξεταστούν όλα τα εκκρεμή ζητήματα που αφορούν τη μουσουλμανική μειονότητα με γνώμονα το ότι οι όποιες ιδιαιτερότητες και ανάγκες τους θα πρέπει να γίνουν στην πράξη απολύτως σεβαστές και τα δικαιώματά τους θα πρέπει να είναι απολύτως ίσα με αυτά των υπολοίπων Ελλήνων και να διαφυλαχθούν ως κόρη οφθαλμού. Θα πρότεινα ακόμα, σαν πράξη καλής θέλησης, για τους μουσουλμάνους τελειόφοιτους λυκείου να εξασφαλισθεί δωρεάν παιδεία σε όλα τα ανώτατα δημόσια εκπαιδευτικά ιδρύματα.

Εθνική Αμυνα

Στο σημείο αυτό επιτρέψτε μου να ασχοληθώ διεξοδικά με το μείζον θέμα της Εθνικής Αμυνας:

1) Εκπόνηση νέου εθνικού αμυντικού δόγματος εκτός των σχεδίων του ΝΑΤΟ, με τη δυνατότητα πραγματοποίησης συντριπτικών αμυντικών χτυπημάτων σε περίπτωση εχθρικής ενέργειας που να θέτει σε κίνδυνο την ακεραιότητα της χώρας.

2) Επανεξέταση των σχέσεών μας με το ΝΑΤΟ:

α) Ποια είναι τα κράτη και οι λαοί εναντίον των οποίων στρέφεται η στρατηγική του ΝΑΤΟ και εάν και γιατί είναι και δικοί μας εχθροί.

β) Ενα μεγάλο μέρος της οικονομικής μας αιμορραγίας οφείλεται στο γεγονός ότι επί δεκαετίες είμαστε υποχρεωμένοι να συμβάλλουμε στην οικονομική ευημερία χωρών όπως οι ΗΠΑ, Αγγλία, Γαλλία και Γερμανία με την αγορά πολεμικών όπλων που εξυπηρετούν βασικά τους στόχους του ΝΑΤΟ.

γ) Οι χώρες που μας απειλούν σήμερα διεκδικώντας ελληνικά εδάφη είτε αμφισβητώντας κυριαρχικά μας δικαιώματα, τυχαίνει να έχουν την αμέριστη συμπαράσταση και βοήθεια διπλωματική, οικονομική και στρατιωτική εκ μέρους των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Πώς είναι δυνατόν, λοιπόν, να εμπιστευόμαστε την άμυνα της χώρας σε κείνους που προτιμούν τα συμφέροντα των αντιπάλων μας από τα δικά μας; Δεν είναι σαν να βάζουμε τον λύκο να φυλάει τα πρόβατα; Και δεν είναι τραγελαφικό να συμμετέχουμε κι εμείς οι ίδιοι, ως μέλη του ΝΑΤΟ, στα σχέδια για την καταστροφή μας;

Είδαμε πιο πριν ότι το ΝΑΤΟ μάς ανάγκασε να μοιραστούμε το Αιγαίο με την Τουρκία 50% – 50%, μισό-μισό, Ανατολικό και Δυτικό, σε σημείο που ο Ερντογάν να διαμαρτύρεται στον Παπανδρέου, γιατί πετώντας πάνω από τη Χίο παραβιάζουμε τα δικαιώματα της Τουρκίας!

Σ’ αυτό το έσχατο σημείο εθνικού εξευτελισμού μας έχει οδηγήσει δυστυχώς η καθαρά ραγιάδικη στάση μας, λόγω της ξένης εξάρτησης, που μας έχει μεταβάλει σε δευτερεύοντες δορυφόρους, πιο χαμηλά κι από τα Σκόπια και την Αλβανία.

δ) Ολες οι ελληνικές κυβερνήσεις έως σήμερα άσκησαν φιλοαραβική πολιτική. Ενώ παράλληλα με το Ισραήλ επιδίωξαν σχέσεις φιλίας. Η ελληνική θέση για τη λύση του προβλήματος που απασχολεί τους δύο λαούς ήταν ότι θα πρέπει να βρεθεί δίκαιη λύση, που να ικανοποιεί τις δύο πλευρές. Επί κυβερνήσεων Ανδρέα Παπανδρέου, υπήρξε κάποια διαφοροποίηση με τη σύναψη στενών και εγκάρδιων σχέσεων με τους Παλαιστίνιους, δεδομένου ότι ήταν και εξακολουθούν να είναι τα μεγάλα θύματα αυτής της φοβερής τραγωδίας, γεγονός που υποστηρίχτηκε από τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού μας.

Και ενώ μέσα στο ίδιο το Ισραήλ υπήρχε μια σχετική ισορροπία ανάμεσα στους ακραίους εθνικιστές και τους φιλειρηνιστές, με τον πόλεμο στο Ιράκ -κατά τον οποίο το Ισραήλ ανέλαβε ενεργό ρόλο- υπερίσχυσαν οι πρώτοι, οι οποίοι το μετέβαλαν σε ουσιαστικό χωροφύλακα των στρατηγικών επιδιώξεων των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή και το οδήγησαν σε βάρβαρες επιθετικές ενέργειες εναντίον του Λιβάνου και της Γάζας, την οποία έκτοτε απομόνωσαν, καταδικάζοντας εκατοντάδες χιλιάδες αμάχους σε υποσιτισμό και εξαθλίωση. Και όπως είδαμε, η πολεμική μηχανή του Ισραήλ, που κατά πάσα πιθανότητα διαθέτει και πυρηνικά όπλα, ετοιμάζεται να επιφέρει το πρώτο χτύπημα στον σχεδιαζόμενο πόλεμο κατά του Ιράν.

Υστερα από όλα αυτά, πώς δικαιολογείται το γεγονός ότι η χώρα μας αποφάσισε να προχωρήσει στη σύναψη στενών σχέσεων, και μάλιστα σε επίπεδο στρατιωτικής συνεργασίας, με την παραχώρηση του εθνικού μας εναέριου χώρου σε μια πολεμική δύναμη της οποίας οι στόχοι είναι οι Παλαιστίνιοι, ο Αραβικός κόσμος και το Ιράν; Από πότε έγιναν εχθροί μας οι λαοί αυτοί; Και ποια είναι τα εθνικά συμφέροντα που μας οδηγούν σήμερα στο πλευρό του επιθετικού Ισραήλ;

Και λέω «επιθετικού», για να το διαχωρίσω από τον Λαό του Ισραήλ, με τον οποίο δεν μας χωρίζει τίποτα εκτός της προσήλωσης του ελληνικού λαού στον σεβασμό των δικαιωμάτων όλων των λαών και της υπεράσπισης της Ειρήνης.

Ισραήλ

Και μιας και αναφέρθηκα στο Ισραήλ, υπενθυμίζω το ρόλο του μέσα στην επιθετική πολιτική των ΗΠΑ στην περιοχή μας και την ευθύνη του για τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, που διέπραξε εις βάρος του Λιβάνου και του λαού της Παλαιστίνης, με αποκορύφωμα τη σφαγή των αθώων της Γάζας και τον παρατεινόμενο από τότε απάνθρωπο αποκλεισμό στην ίδια περιοχή εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων, οι οποίοι στη συντριπτική τους πλειονότητα είναι γυναίκες, γέροι και παιδιά. Πρόκειται για ένα έγκλημα διαρκείας, που ντροπιάζει την ανθρωπότητα και που παραμένει αμετάβλητο παρά τις διεθνείς αντιδράσεις, χάρη στη στήριξη του Ισραήλ από τους Αμερικάνους.

Πολλοί λαοί, μεταξύ των οποίων και Ελληνες, επιχείρησαν ως σήμερα να σπάσουν τον αποκλεισμό μεταφέροντας κυρίως φάρμακα, όμως εμποδίστηκαν βίαια από το στόλο του Ισραήλ, ο οποίος δεν δίστασε να δολοφονήσει εν ψυχρώ, και μάλιστα σε διεθνή ύδατα, 8 Τούρκους ειρηνιστές ξεσηκώνοντας μια γενική κατακραυγή κατά του Ισραήλ και προσωπικά του Νετανιάχου.

Υστερα από αυτό το αιματηρό επεισόδιο ο Νετανιάχου, ο νυν πρωθυπουργός, θεωρείται διεθνώς ως persona non grata, δηλαδή πρόσωπο ανεπιθύμητο από όλους τους λαούς, εκτός από τις ΗΠΑ και μια χούφτα υποταγμένους στα συμφέροντά της.

Και έλαχε στην Ελλάδα, μια χώρα και έναν λαό που βρέθηκαν πάντοτε στην πρωτοπορία για την υπεράσπιση του μάρτυρα λαού της Παλαιστίνης, να κόψει πρώτη το νήμα της διεθνούς απομόνωσης και μάλιστα με προκλητικά εγκάρδιο τρόπο, γεγονός που γέμισε με ντροπή ιδιαίτερα όσους εξακολουθούν να πιστεύουν στις ηθικές αξίες και να καταδικάζουν πράξεις βάρβαρες όπως αυτές των Ισραηλινών, που προσβάλλουν τη συνείδηση κάθε ελεύθερου πολίτη, κάθε ελεύθερου λαού.

Εκτός όμως απ’ το θέμα των ηθικών ευθυνών που επωμίστηκε ο πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του, υπάρχουν ακόμα δύο σοβαρά προβλήματα: Με ποιο δικαίωμα δόθηκε η άδεια στην ισραηλινή πολεμική αεροπορία να εκτελεί γυμνάσια στον εθνικό μας εναέριο χώρο; Και με ποια λογική εμπλέκουν τη χώρα μας στα επιθετικά σχέδια του Ισραήλ; Είναι πασίγνωστο ότι σε μια ενδεχόμενη επιθετική ενέργεια των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν, ο ρόλος της ισραηλινής αεροπορίας ειδικά, θα είναι καθοριστικός και όλα δείχνουν ότι έχει επωμιστεί το βάρος του πρώτου χτυπήματος κατά της Τεχεράνης. Γι’ αυτό ακριβώς χρειάζονται έναν «ανάλογο» εναέριο χώρο, προκειμένου να εκπαιδεύσουν τα πληρώματά τους, και αυτόν ακριβώς το χώρο τούς παραχώρησε σήμερα ο πρωθυπουργός και η ελληνική κυβέρνηση. Πιστεύει όμως κανείς ότι δεν το γνωρίζει αυτό η κυβέρνηση του Ιράν; Ή μήπως πιστεύει κανείς ότι θα το αντιμετωπίσει με δεμένα τα χέρια; Και ποιος αγνοεί πόσο μακριά και πόσο επικίνδυνα είναι τα χέρια αυτού του κράτους, που όσο θα νιώθει να αυξάνει η απειλή για την ίδια την ύπαρξή του, τόσο θα γίνεται περισσότερο εκδικητικό και επικίνδυνο;

Μόλις πρόσφατα το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας της Τουρκίας δήλωσε ότι η αστάθεια της περιοχής προέρχεται από τις ενέργειες του Ισραήλ και την πολιτική του, που μπορεί να οδηγήσουν στην κούρσα των εξοπλισμών στη Μέση Ανατολή.

Και το ερώτημα που τίθεται είναι: «Είχαμε εμείς κανένα λόγο να εμπλακούμε στην καυτή ζώνη των αντιθέσεων, των αμοιβαίων απειλών και των κινδύνων, που έχουν μεταβάλει την περιοχή μας σε μια μπαρουταποθήκη; Δεν μας φτάνουν τα σοβαρά οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε; Και με ποιο δικαίωμα η όποια κυβέρνηση τολμά να μας εκτροχιάζει από την πάγια πολιτική ειρήνης που θα πρέπει ευλαβικά να τηρούμε, τόσο για λόγους Αρχής όσο και για λόγους Εθνικής Ασφάλειας;

Εποχή παρακμής

Σήμερα οι Ελληνες βιώνουμε μια πρωτόγνωρη μορφή παρακμής, που μας οδηγεί σταθερά σε ολική εθνική καταστροφή. Τα αίτια που την προκάλεσαν, όπως είδαμε, ξεκινούν πριν από δεκαετίες. Με τη διαφορά ότι σχεδιάστηκαν και εφαρμόστηκαν με πρωτοφανή ευρηματικότητα, εφευρετικότητα και ταχυδακτυλουργική ακρίβεια, ώστε ο κατά τα άλλα έμπειρος και καχύποπτος ελληνικός λαός όχι μόνο να μην μπορέσει να αντιληφθεί τίποτα αλλά, αντιθέτως, ο μισός πληθυσμός να γίνει συμμέτοχος με ενθουσιασμό στην αυτοκαταστροφή του και ο άλλος μισός να παρακολουθεί ανυποψίαστος και αμήχανος, εντελώς τυφλωμένος από την εκτυφλωτική λάμψη της πρωτοφανούς απάτης.

Ετσι κάποιοι μας έβαλαν μέσα σε ένα γλιστερό κατήφορο, γλοιώδη από περιττώματα μεταλλαγμένα σε μαρμελάδα και όλοι μαζί, συνωμότες, συμμετέχοντες και παρακολουθούντες, ξεκινήσαμε το ταξίδι χαζοχαρούμενοι προς την άβυσσο της εθνικής μας καταστροφής.

Η σημερινή πρωτόγνωρη μορφή ολικής καταστροφής απαιτεί αναλύσεις, απόψεις, ιδέες και οραματισμούς που να ξεφεύγουν από ό,τι έχουμε συνηθίσει έως σήμερα. Ζούμε μια νέα διεθνή και εσωτερική κατάσταση που θα πρέπει να αντιμετωπισθεί με νέες λύσεις. Γι’ αυτό οι όποιες δημόσιες παρεμβάσεις μας θα έχουν μοναδικό στόχο να μη σβήσει εντελώς η ελπίδα από τον ελληνικό λαό. Εάν θέλουμε πραγματικά να βοηθήσουμε το λαό μας να βγει από την κρίση και να προχωρήσει στον δρόμο της εθνικής ανεξαρτησίας και της προόδου, τότε θα πρέπει να του προσφέρουμε το νέο ιδεολογικό πλαίσιο, μέσα από το οποίο θα προκύψει η πορεία και θα σχεδιαστούν οι λύσεις που θα τον βοηθήσουν να απαλλαγεί από τους εχθρούς του και να προχωρήσει μπροστά.

Η μεγάλη δυσκολία για το εγχείρημα αυτό έγκειται στο γεγονός ότι το πολιτικό μας σύστημα στο σύνολό του έχει σαπίσει και, το κυριότερο, είναι εξαρτημένο. Ακόμα το ότι έχει εγκλωβίσει μεγάλες λαϊκές δυνάμεις και διαθέτει τεράστια οικονομικοτεχνικά μέσα. Κυριαρχεί στα ΜΜΕ, στα συνδικάτα, στον κρατικό μηχανισμό, επομένως έχει μεγάλη δύναμη επηρεασμού με εξαγορές. Και τέλος έχει την αμέριστη βοήθεια πανίσχυρων διεθνών κέντρων εξουσίας.

Ακόμα δυσκολότερη είναι η καταλυτική επίδραση, που έχει ξεκινήσει να γίνεται δέσμευση, από τις επιθετικές διεθνείς δυνάμεις (ΔΝΤ, Τρόικα) που όπως αποδεικνύει η κατάσταση στη χώρα μας, αλλά και σε Γαλλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ισλανδία κ.λπ., έχουν εντείνει τις προσπάθειές τους για την κατάλυση του κοινωνικού ιστού της κάθε χώρας με τη συστηματική προσπάθεια εξαθλίωσης των εργαζομένων μαζών.

Δεν γνωρίζω τι γίνεται αλλού, όμως εδώ έχουν προηγηθεί, όπως είπα, οι επιθέσεις -με τη συνεργασία δυστυχώς συμπατριωτών μας- ενάντια στον σύγχρονο ελληνικό πολιτισμό (από το 1974 και πρόσφατα) με στόχο την εθνική μας ιδιοσυστασία σε όλες της τις εκφάνσεις: Ιστορία, πολιτισμός, ιδέες, ήθη και έθιμα… Δηλαδή έχουμε ταυτόχρονα χτυπήματα τόσο στον κοινωνικό μας ιστό όσο και στον ιστορικό και στον πολιτισμικό.

Για ποιο λόγο γίνονται όλα αυτά; Είναι ένα βασικό ερώτημα που χρειάζεται μια σαφή και τεκμηριωμένη απάντηση, από την οποία θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό το πλαίσιο της δικής μας προσπάθειας.

Οι βαθειές τομές

Και επειδή θέλω να τελειώνω μια και καλή με ένα ακόμα «επιχείρημα» της κυβερνητικής προπαγάνδας, που δυστυχώς έχει επηρεάσει μεγάλα τμήματα του λαού μας, αποδεικνύοντας πως για ακόμα μια φορά κρύβουν την πραγματικότητα ή μάλλον την αναστρέφουν, απαντώ σ’ αυτό που κατά κόρον υποστηρίζουν, ότι αυτοί πρώτοι τολμούν να κάνουν τις βαθειές τομές που χρειάζεται ο τόπος, χωρίς να υπολογίζουν το πολιτικό κόστος.

Αποσιωπούν φυσικά το ότι τις αλλαγές αυτές τις αποφασίζει και τις επιβάλλει η Τρόικα προς μέγιστο εξευτελισμό της εθνικής μας αξιοπρέπειας, λες και μέσα στα δέκα εκατομμύρια των Ελλήνων δεν θα μπορούσαν να υπάρξουν δέκα μυαλά ισάξια με κείνα των ξένων υπαλλήλων για να πραγματοποιήσουν σήμερα, όπως και χτες, τα αυτονόητα.

Ας μου επιτραπεί να εξαντλήσω το θέμα αυτό με δύο απαντήσεις, αφού πρώτα προσθέσω ότι αυτές οι βαθειές τομές σε καρκινώματα που μας καταδικάζουν σε υπανάπτυξη και υπάρχουν εδώ και δεκαετίες, έπρεπε να έχουν γίνει εδώ και πολύ καιρό.

Απάντηση 1: Δεν μπορούσαν να γίνουν από τις κυβερνήσεις της Δεξιάς, γιατί δεν θα το επέτρεπε ο συσχετισμός δυνάμεων. Δεδομένου ότι κάθε αλλαγή πονά τον α ή τον β κλάδο που θα αντιδράσει με όλες του τις δυνάμεις. Οπότε στην περίπτωση της Ν.Δ. θα είχε απέναντί της συνενωμένες εξαιρετικά υπέρτερες δυνάμεις όπως το ΠΑΣΟΚ, την Αριστερά, τα συνδικάτα, τις ΔΕΚΟ, τον Τύπο και τις τηλεοράσεις. Που είχαν και έχουν τη δύναμη να σταματήσουν τη ζωή. Φανταστείτε μόνο, αυτά που κάνει σήμερα το ΠΑΣΟΚ να τα έκανε η Ν.Δ. Οι διαδηλώσεις θα νέκρωναν καθημερινά την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Η ΔΕΗ θα κατέβαζε τους διακόπτες. Οι υπάλληλοι θα παρέλυαν τις ΔΕΚΟ και το κράτος. Οι αγρότες θα έκλειναν τους δρόμους κ.λπ. κ.λπ. Τα ζήσαμε άλλωστε αυτά κατά την εποχή πρόσφατων κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας. Απάντηση 2: Αυτές οι απαραίτητες βαθειές αλλαγές-τομές, ώστε να εκσυγχρονιστεί η χώρα μας, μπορούσαν και όφειλαν να γίνουν μόνο στα 1981, την εποχή της νίκης του ΠΑΣΟΚ που, εκτός των άλλων, σαν σοσιαλιστικό κόμμα που ήθελε να δείχνει και να είναι, είχε ιστορικό χρέος να ξεριζώσει όλα τα καρκινώματα μιας αντιδραστικής εξουσίας, που ουσιαστικά ξεκινούν από τον Μεταξά και συνεχίζουν να υπάρχουν έως σήμερα! Γιατί τότε υπήρξε ο ευνοϊκότερος συσχετισμός δυνάμεων από ποτέ άλλοτε με ένα παντοδύναμο ΠΑΣΟΚ, με μια φιλική Αριστερά και με ελεγχόμενα όλα τα υπόλοιπα φρούρια της Εξουσίας -συνδικάτα, Ενώσεις, Κράτος, ΔΕΚΟ, Τύπος κ.λπ.- και έχοντας απέναντί τους μια ηττημένη, μουδιασμένη και ανήμπορη Ν.Δ.

Επομένως εάν θα πρέπει να κατηγορεί η σημερινή κυβέρνηση κάποιον γιατί δεν τόλμησε να κάνει αυτές τις δομικές αλλαγές, αυτός είναι κυρίως ο ίδιος ο εαυτός της. Χωρίς βέβαια αυτό να απαλλάσσει σε καμία περίπτωση τη Ν.Δ. από τις δικές της ευθύνες, που είναι πολλές και σοβαρές…

Εξάλλου, η στιγμή που γίνονται και ο τρόπος που γίνονται είναι απολύτως λάθος από πολλές απόψεις, έτσι που να μοιάζουν με εγχείρηση χωρίς αναισθητικό…

Επειδή λοιπόν οι αλλαγές αυτές δεν γίνονται με τον λαό αλλά ουσιαστικά είναι εις βάρος του, μιας και όλες οι επιβαρύνσεις πέφτουν πάνω στις δικές του πλάτες, τα πρώτα αποτελέσματα ύστερα από ενός χρόνου πειραματισμούς είναι απολύτως αρνητικά και απορώ από πού αντλεί ο κ. Παπανδρέου την αισιοδοξία του, όταν οι αριθμοί είναι αδυσώπητοι, δείχνοντας ότι η χώρα βυθίζεται κάθε μέρα και περισσότερο μέσα στην οικονομική και στη γενικότερη κρίση.

Το μαγγανοπήγαδο και 5 ερωτήματα

Πριν προχωρήσουμε στις θέσεις του Κινήματός μας για την έξοδο από την κρίση, ας μου επιτραπεί να θέσω κάποια θέματα υπό μορφήν ερωτημάτων, που θα μας βοηθήσουν να δούμε πού βρισκόμαστε σήμερα, πώς και γιατί έχουμε φτάσει εδώ που βρισκόμαστε και στη συνέχεια με ποιο τρόπο θα βγούμε από το αδιέξοδο και, το κυριότερο, πού θα πάμε ή, καλύτερα, όχι μόνο πού αλλά και πώς θα μπορέσουμε να πάμε εκεί που πρέπει να πάμε.

Ερώτημα πρώτο: Εχουμε μήπως συνειδητοποιήσει ότι η σημερινή κρίση αφορά εξίσου όλους ανεξαιρέτως τους κατοίκους αυτής της χώρας στον ίδιο βαθμό, αδιάφορο αν ο ένας θίγεται σήμερα περισσότερο από τον άλλο; Δεδομένου ότι αν αυτή η χώρα βουλιάξει, τότε θα πνιγούμε όλοι μαζί. Πλούσιοι και φτωχοί, Αριστεροί και Δεξιοί, Κεντρώοι, αναρχικοί. Με άλλα λόγια, έχουμε συνειδητοποιήσει ότι είμαστε ένας λαός στον ίδιο χώρο, στην ίδια πατρίδα; Και συνεπώς ότι αν σωθούμε, θα σωθούμε ή όλοι μαζί ή κανένας;

Ερώτημα δεύτερο: Εχουμε μήπως συνειδητοποιήσει ότι στην ασφυκτική αυτή μοναξιά μας, που την επιτείνει το γεγονός ότι στην ίδια κατάσταση με μας βρίσκονται όλοι οι λαοί του κόσμου και ειδικά της Ευρώπης, ο καθένας προσπαθεί με όλα τα μέσα να σωθεί χωρίς να περιμένει βοήθεια από πουθενά; Και όχι μόνο αυτό αλλά ακόμα και οι πιο δυνατοί λαοί εκμεταλλεύονται τους αδύνατους χωρίς οίκτο, προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα δικά τους αποκλειστικά συμφέροντα. Με άλλα λόγια, ο κόσμος μέσα στον οποίο ζούμε μοιάζει με ζούγκλα, που γίνεται όλο και πιο επικίνδυνη για τους αδύνατους όσο μεγαλώνει η διεθνής κρίση.

Ερώτημα τρίτο: Εχουμε μήπως συνειδητοποιήσει ότι δεν υπάρχει σήμερα ούτε ίχνος διεθνούς αλληλεγγύης, επομένως κι εμείς ως ένα ξεχωριστό εθνικό σύνολο δεν έχουμε φίλους, δεδομένου, όπως είπαμε, ότι ο καθένας κοιτάζει τον εαυτό του και το μόνο που μπορεί να φέρει τον ένα λαό κοντά στον άλλο είναι αποκλειστικά το αμοιβαίο συμφέρον. Κι αυτό σημαίνει ότι αν τελικά σωθούμε, τότε θα σωθούμε όλοι μαζί ή κανένας. Χρειάζεται όμως γι’ αυτό να αντιτάξουμε τις μεγαλύτερες και ισχυρότερες δυνάμεις που διαθέτουμε ως ένας ενιαίος λαός απέναντι στους άλλους, που φροντίζουν να συσπειρωθούν ο καθένας γύρω από τον εαυτό του, προκειμένου να αντέξει στη μεγάλη δοκιμασία, στην οποία μας έχει υποβάλει όλους ανεξαιρέτως η διεθνής κρίση. Με άλλα λόγια για να αντέξουμε, πρέπει να γίνουμε όλοι μαζί ισχυροί σαν μια γροθιά.

Ερώτημα τέταρτο: Εμείς θα πρέπει να πούμε ότι αυτή, η σημερινή κατάσταση, μας αφορά εξίσου όλους. Και από κει και πέρα να την αναλύσουμε, ώστε να είμαστε σε θέση να την αντιμετωπίσουμε κατά μέτωπο και να την αλλάξουμε. Η εικόνα που έχω, και που νομίζω ότι μας βοηθά να δούμε τι ακριβώς συμβαίνει, είναι η εικόνα του μαγγανοπήγαδου, όπου συνήθως ένα μουλάρι με παρωπίδες κάνει γύρω-γύρω αμέτρητους κύκλους, προκειμένου να βγει το νερό απ’ το πηγάδι.

Εδώ και πάρα πολλά χρόνια, από την εποχή που οι κυβερνήσεις, αντί να εξασφαλίσουν στον λαό μας να ζει χάρη σε ένα σύστημα ανάπτυξης στηριγμένο στις δικές του παραγωγικές δυνάμεις, καταφύγανε στην εύκολη λύση των δανείων από ξένες δυνάμεις.

Η βασική αιτία γι’ αυτό δεν ήταν μόνο η ανικανότητα αλλά και το σύστημα των πελατειακών σχέσεων που μετέβαλε τον Κρατικό Μηχανισμό σε έναν αληθινό Μινώταυρο, που ζούσε με το αίμα του λαού. Ετσι μπήκαμε στο εθνικό μαγγανοπήγαδο, δεδομένου ότι τα δάνεια έφεραν τους τόκους και οι τόκοι φόρους που δεν έφταναν να ικανοποιήσουν το Δημόσιο που κατέφευγε σε νέα μεγαλύτερα δάνεια, που μεγάλωναν τους τόκους και αυτοί τους φόρους και αυτοί τα νέα δάνεια και ούτω καθ’ εξής. Η πραγματική εικόνα λοιπόν είναι αυτή: στη μέση το αδηφάγο Δημόσιο και γύρω-γύρω όλος ο ελληνικός λαός να κάνει χωρίς τέλος φαύλους κύκλους· που, όμως, όσο αύξαιναν οι τόκοι, έπρεπε να βαδίζουν όλο και πιο γρήγορα και στο τέλος να τρέχουν, να λαχανιάζουν και να σωριάζονται από την εξάντληση, όπως ακριβώς συμβαίνει τώρα.

Η δική μου απάντηση στο μαγγανοπήγαδο είναι μία και απλή: Πρέπει να απαλλαγούμε απ’ αυτό. Δηλαδή θα πρέπει να βρούμε τρόπους να απαλλαγούμε από το δημόσιο χρέος και από κει και πέρα να εξετάσουμε αν γίνεται να ζούμε χωρίς δάνεια, στηριγμένοι αποκλειστικά στις δικές μας δυνάμεις.

Ερώτημα πέμπτο: Είμαστε διατεθειμένοι να πραγματοποιήσουμε όλοι μαζί αυτό το άλμα που θα μας βγάλει από την καταναλωτική υστερία που κυριάρχησε στη ζωή μας; Διότι αυτή μας βουλιάζει καθημερινά σε όλο και πιο βαθειά εξάρτηση από τους δανειστές μας, τις ξένες τράπεζες, οι οποίες όταν διαπίστωσαν ότι αυτή η κούρσα του καταναλωτισμού μάς κατέστησε αφερέγγυους, δεδομένου ότι παραμελήσαμε την ανάπτυξη της χώρας, δηλαδή τη φτωχύναμε, όπως τελικά φτωχύναμε τους εαυτούς μας σε σημείο που να καταντήσουμε περίγελως στα μάτια όλου του κόσμου, τότε και γι’ αυτόν το λόγο έκλεισαν τη στρόφιγγα των δανείων, με αποτέλεσμα να καταφύγουμε στην Τρόικα και στο Μνημόνιο, που μας βάζει και πάλι στο μαγγανοπήγαδο Τρόικα-Δάνεια-Φόροι-Δάνεια-Τόκοι-Φόροι, ενώ συγχρόνως για να μας κάνει να τρέχουμε γύρω-γύρω πιο γρήγορα, χρησιμοποιεί μαστίγιο. Φτάσαμε δηλαδή στην απόλυτη εθνική ντροπή.

Πρέπει λοιπόν να αλλάξει σε εθνικό επίπεδο η νοοτροπία μας. Το να ζούμε πάνω απ’ τις δυνάμεις μας, να καταναλώνουμε περισσότερο από όσα παράγουμε, αυτή η τακτική δεν πάει άλλο. Δεν οδηγεί πουθενά. Ή, μάλλον, μας οδηγεί σταθερά σε μεγαλύτερη εθνική και επομένως ατομική εξάρτηση και τελικά γενικευμένη πτώχευση, παρακμή, δυστυχία, ντροπή.

Κι εδώ στο σημείο αυτό νομίζω ότι ο λαός μας περιμένει να ακούσει μια υπεύθυνη και απολύτως τεκμηριωμένη πρόταση για το τι μπορεί και πρέπει να γίνει, ώστε να μεταβληθούμε σε λαό αυτάρκη, αυτοδύναμο, ανεξάρτητο, που να στηρίζεται στις δικές του αποκλειστικά ικανότητες και δυνάμεις, που θα τον βοηθήσουν να αντλεί τον πλούτο που χρειάζεται για να ζήσει από τη δική του χώρα, τα εδάφη, τις θάλασσες, την ικανότητα και την εργατικότητά του.

Μας φτάνουν όλα αυτά για να ζήσουμε; Εχουμε τις υποκειμενικές δυνατότητες, ώστε να στηριχτούμε στις δικές μας δυνάμεις χωρίς δάνεια και δίχως να απλώνουμε το χέρι ζητώντας ελεημοσύνη από τους άλλους; Είμαστε σε θέση να γίνουμε ουσιαστικά ανεξάρτητοι; Και το κυριότερο: Μπορούμε να αποφασίσουμε να ζούμε διαφορετικά απ’ ό,τι συμβαίνει τις τελευταίες δεκαετίες, από τότε που ενέσκηψε το πάθος του καταναλωτισμού;

Στο σημείο αυτό ο λαός μας, για να πεισθεί, περιμένει τεκμηριωμένες όπως είπα και πριν απαντήσεις, που όλες μαζί θα αποτελέσουν ένα νέο Όραμα για το μέλλον, μια νέα γενικευμένη πατριωτική ιδεολογία, που να στηρίζεται τόσο στις υλικοτεχνικές δυνατότητες που διαθέτει η χώρα μας όσο και στην ιστορική μας παράδοση, δηλαδή στις ηθικές και πολιτιστικές αξίες που θα πρέπει να αντιτάξουμε στο κυρίαρχο πνεύμα του ευδαιμονισμού, που στηρίζεται σε έναν τρόπο ζωής ξένο προς τον ελληνικό χαρακτήρα και που εξυπηρετεί τα μεγάλα οικονομικά μονοπώλια στην προσπάθειά τους να τοποθετήσουν την ολοένα αυξανόμενη παραγωγή καταναλωτικών αγαθών, αποκλειστικά υλικών που, όπως τα παραισθησιογόνα, δημιουργούν μια προσωρινή ψευδαίσθηση ευτυχίας, που τώρα ξέρουμε καλά πού μας οδηγεί.

Το κύριο ζητούμενο δηλαδή, η ευτυχία του λαού, η πραγματική ευτυχία και όχι η πλασματική και εφήμερη, στηρίζεται στα αισθήματα που γεννά μέσα στον καθένα μας η συνειδητοποίηση ότι αγαπάμε έμπρακτα τη χώρα όπου μας έλαχε να ζούμε, τη μοναδική πατρίδα, που σημαίνει ότι ζούμε και προκόβουμε στηριγμένοι στις ίδιες μας τις δυνάμεις και τις προσπάθειες και, μαζί με όσους ζουν κάτω από τον ίδιο ουρανό, χτίζουμε καθημερινά τη δική μας ζωή, που είναι σύμφωνη με το χαρακτήρα μας, τις συνήθειές μας και τις πατροπαράδοτες παραδόσεις μας.

Ετσι κατ’ εικόνα και ομοίωση του λαού μας πρέπει να επιλεγούν εξαρχής οι νέοι θεσμοί, που θα βοηθήσουν την κοινωνία να πηγαίνει μπροστά στηριγμένη στο δίκαιο, την αλληλεγγύη και την αληθινή αγάπη στην πατρίδα και τον λαό.

Εφτά θέσεις για την έξοδο από την κρίση

Πριν προχωρήσω στις τελικές θέσεις του Κινήματος, θα ήθελα για καθαρά ιστορικούς λόγους να παραθέσω τις προτάσεις μου σχετικά με την έξοδο από την κρίση, που τις δημοσιοποίησα το καλοκαίρι του 2010.

Από τότε, όπως θα δείτε, υπάρχουν ορισμένες βασικές διαφοροποιήσεις, που έγιναν έπειτα από ώριμη σκέψη και που αφορούν κυρίως την απόφαση για άμεση έξοδο από το ΝΑΤΟ και την πρόταση που συμπεριλαμβάνει τη συμμετοχή των κομμάτων για την έξοδο από την κρίση.

Σήμερα βλέπω ότι η πρωτοβουλία για τη δημιουργία αυτής της Κίνησης Ανεξάρτητων Πολιτών δεν θα πρέπει να πάρει τη μορφή κόμματος ούτε καν ενός κινήματος με οργανωτική μορφή. Από την άλλη πλευρά, η αίσθηση ότι όσα προτείνουμε σήμερα θα πρέπει να είναι όχι μόνο καίρια αλλά και ρεαλιστικά και που, προ παντός, δεν θα πρέπει να προκαλέσουν επικίνδυνους κραδασμούς σε μια εποχή εξαιρετικά λεπτή ως προς τους χειρισμούς και ευαίσθητη ως προς την ετοιμότητα τόσο του λαού όσο και της χώρας μας να δεχθεί μεταβολές πάνω από το όριο των δυνατοτήτων της, μας υποχρεώνει να είμαστε προσεκτικοί και όσα προτείνουμε να είναι μέσα στα όρια του δυνατού· Λαμβάνοντας φυσικά υπ’ όψιν τις διεθνείς ισορροπίες δυνάμεων, τις εθνικές δεσμεύσεις και την εξαιρετικά δύσκολη θέση της χώρας μας.

Και περνώ στις προτάσεις μου του περασμένου καλοκαιριού:

Πρώτον: Πρέπει να απαλλαγούμε οριστικά και τελειωτικά από το Δημόσιο Χρέος. Διαφορετικά θα είμαστε αναγκασμένοι να δανειζόμαστε εσαεί για να πληρώνουμε τους τόκους και έτσι ανάμεσα στα δάνεια και στους τόκους ο Λαός μας θα περνά μια ζωή σερνάμενος σαν ερπετό μάλλον, παρά σαν άνθρωπος.

Δεύτερον: Για να εξοφλήσουμε το Δημόσιο Χρέος και για να εξασφαλίσουμε τα κεφάλαια για την αναγέννηση του Λαού και της χώρας, θα πρέπει:

α) Να αξιοποιηθεί μέρος της Κρατικής Περιουσίας με εξαίρεση τις στρατηγικής σημασίας ΔΕΚΟ, της ενέργειας και των τηλεπικοινωνιών.

β) Να αξιοποιηθεί μέρος της εκκλησιαστικής και μοναστηριακής περιουσίας

γ) Να υποχρεωθούν οι έχοντες και κατέχοντες να συνεισφέρουν στην κοινή εθνική προσπάθεια με εδικούς φόρους και τρόπους, ανάλογα με την οικονομική τους επιφάνεια.

δ) Να δημιουργηθεί δημόσιος εθνικός τραπεζικός πυλώνας, που θα σπάσει το τραπεζικό καρτέλ προς όφελος του λαού συμβάλλοντας στην εξόφληση του χρέους.

ε) Να διεκδικήσουμε διαγραφή μέρους του χρέους σε συνεργασία με τις ελλειμματικές χώρες του ευρωπαϊκού νότου.

στ) Να διεκδικήσουμε με κάθε δυνατό τρόπο τις λεγόμενες «πολεμικές αποζημιώσεις» από τη Γερμανία, που οφείλει στην Ελλάδα για τις χιλιάδες δολοφονίες αθώων θυμάτων, τις ανυπολόγιστες καταστροφές και την κλοπή του πλούτου της χώρας.

Τρίτον: Σύμφωνα με αξιόπιστους υπολογισμούς, με τους τρόπους αυτούς στο Δημόσιο Ταμείο θα μπουν πάνω από ένα τρισεκατομμύριο ευρώ. Από τα οποία, αφού αφαιρεθεί το Δημόσιο Χρέος, θα υπάρξουν αρκετά χρήματα, ικανά να στηρίξουν την αναγεννητική προσπάθεια της χώρας και τα οποία θα διατεθούν ανάλογα με τις ανάγκες στην άμυνα, στην ανάπτυξη, στην υγεία, στην παιδεία και στην εξάλειψη της φτώχειας.

Τέταρτον: Για λόγους εθνικής αξιοπρέπειας θα πρέπει η χώρα μας να αποχωρήσει από τον μηχανισμό στήριξης Ε.Ε. – ΔΝΤ και από το ΝΑΤΟ και να στραφεί για στήριξη προς άλλες φίλιες χώρες όπως η Ρωσία, η Κίνα και οι αραβικές χώρες, με τις οποίες οι εμπορικές και άλλες σχέσεις θα πρέπει να αναπτυχθούν περισσότερο.

Πέμπτον: Η Εθνική Αμυνα θα πρέπει να ενισχυθεί σοβαρά με την προμήθεια υπερσύγχρονου στρατιωτικού αμυντικού υλικού από τη Ρωσία και την Κίνα. Γιατί πιστεύω ότι είναι ανόητο και επικίνδυνο να είμαστε μέλη του ΝΑΤΟ που βυσσοδομεί φανερά και επιδεικτικά εναντίον μας καλλιεργώντας συστηματικά γειτονικούς εθνικισμούς με στόχο ακόμα και την εδαφική μας ακεραιότητα.

Εκτον: Με κεντρικό σύνθημα «Για τη σωτηρία της Πατρίδας» όλοι οι πνευματικοί άνθρωποι θα πρέπει να μπουν επί κεφαλής σ’ αυτή την αναγεννητική και σωτήρια κινητοποίηση, αφήνοντας τη στάση της αδράνειας και της σιωπής.

Εβδομον: Είναι ολοφάνερο ότι η φύση και κυρίως η σπουδαιότητα των προβλημάτων που αντιμετωπίζει σήμερα η χώρα μας είναι τέτοιες που δεν είναι δυνατόν να επωμισθεί την ευθύνη της επίλυσής τους ένα μόνο κόμμα. Γι’ αυτό πιστεύω ότι θα έπρεπε να συμφωνήσουν όλα τα κόμματα σε μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας, η οποία να κυβερνούσε έχοντας την ευρύτατη συναίνεση του εκλογικού σώματος και παράλληλα να αξιοποιούσε όλο το ανθρώπινο δυναμικό που διαθέτει ο Ελληνισμός, εντός και εκτός Ελλάδος, όλους τους ειδήμονες, ακέραιους και ικανούς, που θα μπορούσαν να προσφέρουν σωτήριες υπηρεσίες στις κρίσιμες αυτές ώρες και που στη συντριπτική τους πλειονότητα παραμένουν παροπλισμένοι και αναξιοποίητοι.

Οι τελικές θέσεις

1. Αμεση εξόφληση του δημόσιου χρέους:

α) Προσπάθεια για την ελάττωσή του.

β) Εκμετάλλευση κρατικής, εκκλησιαστικής και μοναστηριακής περιουσίας.

γ) Νομικά κατοχυρωμένη υποχρεωτική οικονομική εισφορά σε επιχειρήσεις, τράπεζες και πλούσιους ιδιώτες.

δ) Προσπάθεια για μείωση των δαπανών για εξοπλισμούς, εφ’ όσον βέβαια διασφαλίζεται η ασφάλειά μας.

ε) Δίκαιο φορολογικό σύστημα, πάταξη της φοροδιαφυγής.

στ) Συμψηφισμός του χρέους προς Γερμανία με τις γερμανικές αποζημιώσεις με νέες διαπραγματεύσεις, υπό την αιγίδα διεθνούς επιτροπής από κράτη-θύματα πολέμου (ΗΠΑ, Αγγλία, Ρωσία, Κίνα, Σερβία).

2. Δημόσιο Δάνειο:

α) Αναζήτηση άλλων πηγών με μικρό επιτόκιο και μακρόχρονη εξόφληση.

β) Προσπάθεια για συμψηφισμό χρεών με τη δημιουργία κοινοπραξιών.

3. Αμυντικές δαπάνες:

α) Αμέση διαπραγμάτευση με Τουρκία για αμοιβαία μείωση των εξοπλισμών.

β) Παύση πολεμικών προμηθειών από Γερμανία-Γαλλία

γ) Σύναψη νέων συμφωνιών με Ρωσία και Κίνα με όρους, πρώτον, τη μακρόχρονη εξόφληση του χρέους, δεύτερον, εξόφληση σε είδος και, τρίτον, συμψηφισμό χρεών με την ίδρυση κοινοπραξιών γύρω από εγχώριες πλουτοπαραγωγικές πηγές με απόλυτη διασφάλιση των εθνικών μας συμφερόντων.

4. Εθνική Αμυνα (αναφέρθηκα πιο πριν).

5. Εξοδος από ΔΝΤ, Τρόικα κ.λπ.

6. Ανάπτυξη:

Εκπόνηση εκσυγχρονιστικού σχεδίου Ανάπτυξης για άμεση εφαρμογή.

Επεξεργασία ενός σύγχρονου αναπτυξιακού προγράμματος προσαρμοσμένου στις παραγωγικές μας πηγές και δυνάμεις, με στόχο να καταστήσει τον λαό αυτάρκη. Στο πλαίσιο του προγράμματος αυτού θα πρέπει να επιδιωχθεί η απορρόφηση και προσαρμογή του επί πλέον των πραγματικών μας αναγκών προσωπικού του Δημοσίου και των ΔΕΚΟ, ώστε να απαλλαγεί ο κρατικός Προϋπολογισμός από το ασήκωτο βάρος ενός τερατώδους παρασιτικού μηχανισμού, που απορροφά το μεγαλύτερο μερίδιο του Προϋπολογισμού και καθηλώνει τη χώρα στην υπανάπτυξη.

7. «Πράσινη» ανάπτυξη της χώρας: Εκμετάλλευση των «φυσικών» πηγών ενέργειας, ανάπτυξη του Τουρισμού.

8. Εξωτερικές σχέσεις:

α) Επανεξέταση των συμφωνιών μεταξύ Ελλάδας και ΝΑΤΟ και απαλοιφή όσων θίγουν τα εθνικά μας συμφέροντα.

β) Εναρξη διμερών διαπραγματεύσεων με Τουρκία, Σκόπια, Αλβανία για τη λύση όλων των εκκρεμοτήτων και με στόχο τη σφυρηλάτηση φιλικών σχέσεων.

9. Διεθνείς οικονομικές σχέσεις:

Στροφή από τη μονομερή εξάρτηση από ΗΠΑ και Ευρώπη και αναζήτηση νέων οικονομικών σχέσεων προς κάθε κατεύθυνση που θα μας επιτρέψει να πετύχουμε ευνοϊκότερους όρους.

10. Ετήσιος κρατικός προϋπολογισμός:

Η εικόνα των αριθμών που συνοδεύουν τις δημόσιες δαπάνες αντικατοπτρίζει την πεμπτουσία μιας κοινωνικής πολιτικής. Εως σήμερα όλες οι κυβερνήσεις τοποθετούσαν στην πρώτη θέση τις δαπάνες για το Δημόσιο (εκτός από την Αμυνα) και θεωρούσαν ως τελευταίες τις δαπάνες για την Παιδεία, την Υγεία, τον Αθλητισμό και τον Πολιτισμό. Αυτή η πολιτική, ανεξάρτητα από την κομματική ετικέτα της κυβέρνησης που την εφαρμόζει, είναι καθαρά αντιδραστική-αντιλαϊκή και στην ουσία αντιαναπτυξιακή.

Εάν θέλουμε μια κοινωνία φιλολαϊκή και προοδευτική αλλά και παραγωγική, τότε οφείλουμε να αντιστρέψουμε τις επιλογές που γίνονται έως σήμερα. Ετσι θα πρέπει να τοποθετήσουμε στις πρώτες θέσεις την Υγεία, την Παιδεία, τον Αθλητισμό, τον Πολιτισμό και μετά το Δημόσιο. Να ανασκευάσουμε ριζικά τις προτεραιότητες των ετήσιων δαπανών για κάθε κλάδο, με στόχους:

Πρώτον, την Αμυνα της χώρας λόγω του εχθρικού περιβάλλοντος μέσα στο οποίο είμαστε καταδικασμένοι να ζούμε.

Δεύτερον, την παραγωγική ανάπτυξη της χώρας, με στόχο την αυτοτέλεια και το μεθοδικό κλείσιμο της ψαλίδας ανάμεσα στις κοινωνικές τάξεις, με γνώμονα την αρχή της κοινωνικής δικαιοσύνης και με βάση το δόγμα της «δίκαιης ανισότητας» που αφ’ ενός ενισχύει την ευγενή άμιλλα και αφ’ ετέρου εξασφαλίζει στον πιο αδύναμο τα δικαιώματα που πρέπει να έχει ο κάθε ελεύθερος πολίτης μέσα σε μια ελεύθερη κοινωνία.

Τρίτον,

– Την Υγεία σε ισότιμη βάση όλων ανεξαιρέτως των πολιτών.

– Την ολόπλευρη φροντίδα για το σημαντικό θέμα της «αγωγής» των νέων.

Τέταρτον, το Δημόσιο (κρατικός μηχανισμός, Δημόσιοι Οργανισμοί κ.λπ.).

Ο Προϋπολογισμός επομένως θα έπρεπε κατά σειρά προτεραιότητας να αφορά την Εθνική Αμυνα, τα Δημόσια Εργα, την Κοινωνική Αλληλεγγύη, τη Γεωργία, τη Βιοτεχνία και Βιομηχανία, την Υγεία, την Παιδεία, τον Πολιτισμό και το Δημόσιο.

11. Οι τρεις κοινωνικοί πυλώνες που επάνω τους πρέπει να στηρίζεται ένα σύγχρονο κράτος σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από μεγάλη ανταγωνιστικότητα, κυριαρχία των αγορών και εθνικούς κινδύνους, όπως στην περίπτωσή μας, θα πρέπει να είναι η Εθνική Αμυνα, η Δημόσια Υγεία και η γενικευμένη και συγχρόνως υψηλού επιπέδου Παιδεία.

Γι’ αυτόν το λόγο θα πρέπει να είναι αναλόγως υψηλά τα ετήσια κονδύλια από τον Κρατικό Προϋπολογισμό, οι δε αμοιβές όσων υπηρετούν σ’ αυτούς τους κρίσιμους κλάδους να είναι εμφανώς ανώτερες από τις αμοιβές όλων των μισθωτών, δεδομένου ότι από την ποιότητα των αποδόσεών τους εξαρτώνται τόσο η ασφάλεια και η υγεία των πολιτών όσο και η δημιουργία ενός υψηλού βαθμού επιστημονικού προσωπικού, που θα συμβάλει αποφασιστικά στην ανάπτυξη και την πρόοδο της χώρας.

12. Ορθολογιστική αναδιάρθρωση του υπαλληλικού δυναμικού στον Κρατικό Μηχανισμό και τις ΔΕΚΟ. Σχέδιο για την οριστική μετατροπή τους σε οργανισμούς δημιουργίας θετικού έργου.

13. ΠΑΙΔΕΙΑ ελληνοκεντρική, ανθρωπιστική, απολύτως εκσυγχρονισμένη.

και ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ.

Στόχοι:

Η ανάδειξη τελειοφοίτων με υψηλό βαθμό πνευματικής, επιστημονικής και ηθικής συγκρότησης.

Η δημιουργία υπεύθυνων πολιτών και ολοκληρωμένων προσωπικοτήτων εμφορουμένων από τα υψηλότερα ανθρώπινα ιδανικά.

Αντί μονομερούς τεχνοκρατικής κατευθύνσεως, αναζήτηση προγράμματος σφαιρικής παιδείας από την αρχή της φοίτησης έως το τέλος, που να περιλαμβάνει όλα τα πνευματικά και καλλιτεχνικά επιτεύγματα και ιδέες της ανθρωπότητας.

Ειδικό πρόγραμμα μύησης στην Ελληνική Παιδεία που να περιλαμβάνει την Ιστορία, τη Φιλοσοφία, την Τέχνη και τις Ιδέες από προκλασική εποχή, αρχαιότητα, ελληνιστικούς χρόνους, Βυζάντιο, τον ελληνισμό κατά την Οθωμανική κατοχή και τους νεότερους χρόνους, από το 1821 έως σήμερα.

Εχει σημασία η αντιπαράθεση της διαχρονικής ελληνικής παράδοσης, ιστορικής και πνευματικής, με τα ανάλογα ρεύματα της κάθε εποχής.

Απαραίτητη είναι η μέριμνα του Δημοσίου για τη δημιουργία των συνθηκών μέσα στις οποίες θα μπορέσει να αναπτυχθεί η Πολιτιστική Εθνική Αναγέννηση με τη δυνατότητα συμμετοχής του Λαού στην οικοδόμηση ενός καθαρά νεοελληνικού πολιτισμού στηριγμένου επάνω στις ιστορικές, πνευματικές και πολιτιστικές της παραδόσεις.

Στόχος: Οι νεότεροι Ελληνες να είναι περήφανοι για την καταγωγή τους και σίγουροι για τον εαυτό τους, ιδιαίτερα μέσα στη σημερινή διεθνή σκηνή, που κυριαρχείται από εθνικιστικές τάσεις.

Αμεσες ενέργειες

Επειδή ο χρόνος τρέχει και η Ελλάδα βυθίζεται όλο και πιο πολύ, για να ολοκληρωθεί το Σχέδιο Σωτηρίας πρέπει το συντομότερο να υπάρξει μια ολιγομελής εθνική αντιπροσωπεία με το αναγκαίο εθνικό κύρος, που θα πρέπει να επισκεφθεί άμεσα τις παρακάτω πρωτεύουσες για να συζητήσει με τις αντίστοιχες κυβερνήσεις επιδιώκοντας λύσεις προς το συμφέρον της χώρας μας:

Πρώτον, τη Μόσχα και το Πεκίνο, για να διαπραγματευθούν

α) τη σύναψη δανείου με το χαμηλότερο δυνατό επιτόκιο και με εξόφληση ύστερα από 20 τουλάχιστον έτη,

β) την αποπληρωμή σε είδος και με τη δημιουργία κοινοπραξιών που να συμβάλουν στην εκμετάλλευση του εθνικού μας πλούτου, στην προώθηση της οικονομικής μας ανάπτυξης και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.

γ) Ειδικά από τη Μόσχα θα πρέπει να ζητηθεί η επαναδραστηριοποίηση της συμφωνίας μας για τον αγωγό πετρελαίου, ώστε να υλοποιηθεί κάποτε το έργο αυτό.

Δεύτερον, την Αγκυρα για να συζητήσουν:

α) Την άμεση διαμόρφωση της υφαλοκρηπίδας και τη χάραξη των δικαιωμάτων της κάθε χώρας.

β) Την εξέταση μεμονωμένων είτε κοινών προσπαθειών για την εκμετάλλευση πιθανών κοιτασμάτων.

γ) Τη διαμόρφωση των όρων που αφορούν τις δύο μειονότητες στη Θράκη και στην Πόλη, στο πλαίσιο των διεθνών συμφωνιών που έχουν προσυπογράψει οι δύο χώρες.

δ) Την απόφαση της Ελλάδας να καταγγείλει όλες τις συμφωνίες που έγιναν στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ και που αφορούν το Αιγαίο. Για το θέμα αυτό θα πρέπει να σεβαστούμε τα δικαιώματα που απορρέουν από τις διεθνείς συνθήκες για το δικαίωμα της κάθε χώρας να θεωρεί εθνικό της χώρο τα 12 μίλια θαλάσσιου, εναέριου και υποθαλάσσιου χώρου γύρω από τα εδάφη της και κατ’ εξαίρεση και για λόγους διευκόλυνσης της ελεύθερης ναυσιπλοΐας την προσωρινή υποχώρηση εκ μέρους της Ελλάδας με την αποδοχή των 6 μιλίων, όμως μονάχα σε ορισμένα νησιά του Αιγαίου.

Τρίτον, το Βερολίνο, για να ανακοινώσουν:

α) Τη διακοπή της προμήθειας στρατιωτικού υλικού από τη Γερμανία,

β) Την πρόθεσή μας να συνδυάσουμε την αποπληρωμή του δημόσιου χρέους μας με την καταβολή από μέρους τους των οφειλομένων σε μας πολεμικών αποζημιώσεων.

Τέταρτον, τα Τίρανα και τα Σκόπια, προκειμένου να δηλώσουν ότι:

α) Η Ελλάδα θεωρεί ως εχθρική πράξη κάθε μορφή διεκδίκησης εδαφών της.

β) Θεωρεί επίσης ότι το όνομα «Μακεδονία» είναι ο Δούρειος Ιππος για τη διατήρηση και πιθανώς μελλοντική εφαρμογή του Δόγματος της «Μακεδονίας του Αιγαίου», που για μας είναι casus belli.

γ) Θέλουμε την ανάπτυξη ακόμα πιο στενών φιλικών σχέσεων

δ) Εάν επιμείνουν, είμεθα διατεθειμένοι να φτάσουμε στο σημείο της διακοπής ακόμα και των διπλωματικών μας σχέσεων.

Προσπάθησα με τρόπο όσο μπορούσα πιο συνοπτικό να αναλύσω, να καταγγείλω και να προτείνω.

Και θέλω να πιστεύω ότι το κείμενο αυτό μπορεί να θεωρηθεί από τον κάθε ανεξάρτητο πολίτη ως βάση για να πληροφορηθεί, να προβληματιστεί και να προσπαθήσει να επεκτείνει και να εμβαθύνει περισσότερο με τη σκέψη του στα θέματα που θίγονται και να κρίνει με δημιουργικό και ελεύθερο πνεύμα τις λύσεις που προτείνονται. Κι ακόμα να προσθέσει δικές του λύσεις, που να βοηθούν πιο αποτελεσματικά όχι μόνο την έξοδό μας από την κρίση αλλά και την αναζήτηση για το ποια κοινωνία και ποια Ελλάδα ονειρευόμαστε να κτίσουμε.

Το πιο ενδεδειγμένο, για τις στιγμές που ζούμε και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες είμαστε υποχρεωμένοι να παλεύουμε, είναι να επιδιωχθεί η ευρύτερη ανταλλαγή απόψεων μέσα στο περιβάλλον που ζούμε και εργαζόμαστε. Ο πιο καλός και πιο γόνιμος προβληματισμός είναι ο συλλογικός. Εάν κατορθωθεί τελικά, όλες αυτές οι χιλιάδες ατομικές και συλλογικές προσπάθειες να συναντηθούν αντικειμενικά και υποκειμενικά στην ίδια κατεύθυνση, τότε αυτή η περίοδος της ιδεολογικής ζύμωσης, με επίκεντρο τους ανεξάρτητους πολίτες, μπορεί να καταλήξει σε συγκεκριμένες πρωτοβουλίες, ενέργειες, παρεμβάσεις με ομαδικό, ακόμα και δυναμικό χαρακτήρα, όλο και πιο συγκεκριμένης και ολοκληρωμένης μορφής, ώστε η θέληση του ανεξάρτητου πολίτη να καταστεί στοιχείο αλλαγής στην πορεία της χώρας, με ευεργετικό χαρακτήρα για τον Λαό και το Εθνος.

Εχοντας συσσωρεύσει μια πείρα εβδομήντα ετών με τη συνεχή μου παρουσία στο επίκεντρο της εθνικής και πολιτικής ζωής, με οργανώσεις, κόμματα, κινήματα, επαναστάσεις, δικτατορίες, αντιστάσεις κάθε είδους και κάθε μορφής, ακολουθώντας τους ασταμάτητους και συχνά θυελλώδεις κυματισμούς μιας ιστορικής διαδρομής από το 1940 έως σήμερα, που τη χαρακτηρίζουν πρωτοφανείς αλλαγές, σας βεβαιώ ότι όσο κι αν έψαξα, δεν μπόρεσα να βρω άλλη μέθοδο για να ξεφύγει ο σημερινός ανεξάρτητος Ελληνας πολίτης από τον ασφυκτικό έλεγχο του ολιγαρχικού-κομματικού-κρατικού κατεστημένου από τη μέθοδο που εγκαινιάζω σήμερα και σας προτείνω.

Οι συνθήκες εξάρτησης της χώρας μας και οι μέθοδοι εξάρτησης ενός μεγάλου μέρους του λαού μας έχουν παγιώσει μια κατάσταση αληθινών φρουρίων, που για να εξοντωθούν δεν υπάρχουν παρά τρεις μέθοδοι:

Πρώτον, εάν θελήσουμε να τα εκπορθήσουμε από τα μέσα, τότε είναι βέβαιο ότι θα αφομοιωθούμε.

Δεύτερον, εάν τα χτυπήσουμε μετωπικά, θα εξοντωθούμε.

Τρίτον, μένει η τρίτη λύση, να οχυρωθούμε στους εαυτούς μας, με την προϋπόθεση φυσικά ότι ο ίδιος ο λαός θα δημιουργήσει την αναγκαία δύναμη για να τα σαρώσει. Εχοντας φυσικά αναδείξει μέσα από τα σπλάχνα του τις ηγετικές δυνάμεις που θα τον οδηγήσουν στη νίκη.

Ανυπακοή

Τα αποτελέσματα από τις τελευταίες εκλογές θέτουν σοβαρά προβλήματα σε σχέση με κείνο το ποσοστό των ψηφοφόρων που νομιμοποιεί μια κυβέρνηση και το κυβερνών κόμμα να ισχυρίζονται ότι διαθέτουν την πλειοψηφία ενός λαού και επομένως ότι δικαιούνται να ασκούν την εξουσία.

Ηδη το γεγονός ότι οι ποικίλες αλχημείες -απαραίτητες για να λειτουργήσει δήθεν το σύστημα- επιτρέπουν να αναδειχθούν κυβερνήσεις ουσιαστικής μειοψηφίας κάτω του 50% και να λαμβάνουν αποφάσεις και μέτρα που είναι δυνατόν ακόμα και να αντίκεινται στα συμφέροντα της πραγματικής πλειοψηφίας, έχει ως αποτέλεσμα να υποσκάπτεται η ενότητα του λαού, που μονάχα μια ουσιαστική πλειοψηφία μπορεί να την εξασφαλίσει, και επομένως η εθνική σύμπνοια που θα πρέπει να αποτελεί το ΑΛΦΑ και το ΩΜΕΓΑ τόσο για την ομαλότητα όσο και για την πρόοδο του συνόλου μιας κοινωνίας.

Τι γίνεται, όμως, όταν η μεγάλη αποχή και η ύπαρξη πολλών κομμάτων κατεβάζει τον πήχυ της κυβερνητικής πλειοψηφίας στο ένα τρίτο του συνόλου των ψηφοφόρων; Δεν πρόκειται πλέον για ένα ποσοστό περιορισμένης μειοψηφίας, όπως πριν, αλλά για ένα αποτέλεσμα μιας ελάχιστης μειοψηφίας, που επομένως είναι απαράδεκο να μπορεί να εκπροσωπήσει το σύνολο του λαού και μάλιστα σε μια περίοδο εθνικής κρίσεως.

Από τις αλχημείες των συνταγματολόγων του ισχύοντος κοινοβουλευτικού μας συστήματος εκπέσαμε στην καρικατούρα της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, που επιτρέπει σε μια ασήμαντη για κοινοβουλευτικά σταθμά μειοψηφία να ασκεί την εξουσία εν ονόματι αλλά, εάν το επιθυμεί, και εις βάρος της πραγματικής πλειοψηφίας του λαού.

Η δημοκρατική αρχή δεν εξαντλεί το νόημά της στην τυπική νομιμοποίηση της εξουσίας, στην τήρηση δηλαδή των συνταγματικών διαδικασιών. Κανείς δεν αμφισβητεί τη νομιμότητα των δύο εκλογικών γύρων ή των εκλογικών αποτελεσμάτων. Εκείνο που αμφισβητείται είναι αν, με ένα τόσο μεγάλο ποσοστό αποχής, που αγγίζει το ήμισυ και περισσότερο του εκλογικού σώματος, υπάρχει ουσιαστική νομιμοποίηση της εξουσίας. Η δημοκρατική αρχή αξιώνει, για να τηρείται η αρχή της λαϊκής κυριαρχίας, πέρα από την τυπική νομιμοποίηση της εξουσίας και την ουσιαστική νομιμοποίησή της. Αξιώνει δηλαδή το εκλογικό αποτέλεσμα να δηλώνει ή έστω να αντανακλά και τη συναίνεση, την αποδοχή της πλειοψηφίας. Εδώ όμως είχαμε ευρύτατη αποχή. Και μιλάμε για αποχή, όχι για λευκά, γιατί, σε αντίθεση με την αποχή, τα λευκά εκφράζουν τη συναίνεση τουλάχιστον ως προς την εκλογική διαδικασία.

Το γεγονός αυτό, κατά τη γνώμη ενός απλού πολίτη όπως εγώ, αποτελεί εκτροπή από τη δημοκρατική νομιμότητα, κατά την οποία η πλειοψηφία κυβερνά και η μειοψηφία ελέγχει. Γιατί, σήμερα, η μεν μειοψηφία κυβερνά, η δε πλειοψηφία είναι καταδικασμένη να υφίσταται παθητικά τις αποφάσεις της.

Γεγονός που κατά τη γνώμη μου νομιμοποιεί την ανυπακοή και την καθιστά όργανο άμυνας των πολλών απέναντι σε μια έωλη και ουσιαστικά αντιδημοκρατική νομιμοποίηση των ολίγων.

Στον πρώτο γύρο των εκλογών για τον Καλλικράτη το ΠΑΣΟΚ απώλεσε ένα εκατομμύριο από τους ψηφοφόρους του. Αυτό σημαίνει ότι με τον α ή τον β τρόπο οι οπαδοί του κυβερνώντος κόμματος διαφώνησαν με την πολιτική του. Πώς καταγράφεται λοιπόν αυτή η αποδοκιμασία του κυβερνητικού προγράμματος από τους ίδιους τους οπαδούς του, σε συνταγματικό επίπεδο ουσίας και όχι τύπων; Και κυρίως, ποιες είναι στο επίπεδο πραγματικής δημοκρατικής λειτουργίας του πολιτεύματος; Και με ποιες επιπτώσεις στην πορεία της χώρας; Και με ποιο ουσιαστικό, και όχι τυπικό και διάτρητο κύρος όπως τώρα θα εξακολουθεί να έχει το μονοπώλιο των αποφάσεων στη Βουλή για την ψήφιση νόμων και μέτρων χάρη στην κυβερνητική πλειοψηφία;

Πρόκειται για ένα συνταγματικό αδιέξοδο, που βαρύνει, αλλοιώνει και βλάπτει τη χρηστή διακυβέρνηση της χώρας, οδηγώντας σε μια ουσιαστική κατάχρηση εξουσίας και μετατρέπει τη Βουλή σε ένα άλλοθι για μια κατ’ ουσίαν δικτατορική επιβολή μιας μειοψηφίας επί της πλειοψηφίας. Με άλλα λόγια, οδηγεί στην καταπάτηση της Δημοκρατίας ως συστήματος που διασφαλίζει ίσα δικαιώματα σε όλους τους πολίτες.

Υποθέτω ότι μετά τη μετατροπή του Πολιτεύματος από Προεδρικό σε Πρωθυπουργοκεντρικό, ο ρόλος του Προέδρου της Δημοκρατίας -που είναι κατά το Σύνταγμα «ρυθμιστής του Πολιτεύματος»- παραμένει παθητικός.

Τι δέον γενέσθαι; Το ιδεώδες θα ήταν, η ίδια η κυβέρνηση να αποκτούσε συναίσθηση της θέσης της και να αναζητούσε μέσα κι έξω από τη Βουλή την ευρύτερη δυνατή συναίνεση επιδιώκοντας οι όποιες αποφάσεις να έχουν την έγκριση της ουσιαστικής πλειοψηφίας του λαού, παύοντας να οχυρώνεται αλαζονικά σε μια συνταγματική νομιμότητα που μοιάζει με το «άδειο πουκάμισο» του Γιώργου Σεφέρη.

Σήμερα μπορούμε να πούμε ότι ο Βασιλιάς είναι γυμνός, δηλαδή ιστορικά και εθνικά ακατάλληλος να υποστηρίξει τα δικαιώματα του λαού του.

Στο μεταξύ, και έως ότου η πολιτική εξουσία επιλύσει τα προβλήματά της εμείς, η συντριπτική πλειονότητα των ανεξάρτητων πολιτών, έχουμε ηθικό, εθνικό και δημοκρατικό χρέος να θεωρούμε τις αποφάσεις αυτής της ουσιαστικής μειοψηφίας -σε μια εποχή μάλιστα που έχει παραδώσει τις τύχες της χώρας μας στους ξένους- ως ηθικά, εθνικά και δημοκρατικά παράνομες, αντιτάσσοντας το όπλο της ΑΝΥΠΑΚΟΗΣ στις ηθικά, εθνικά, δημοκρατικά και ιστορικά παράνομες αποφάσεις της.

Ανυπακοή ατομική και συλλογική σε όλα τα αντιλαϊκά μέτρα, που παίρνονται μάλιστα κατ’ επιταγήν των ξένων επιτηρητών μας και που θίγουν, εκτός από τα συμφέροντα του Λαού και της χώρας, την προσωπική, λαϊκή και εθνική μας αξιοπρέπεια.

Στην ιστορία των δημοκρατιών, η πολιτική ανυπακοή υπήρξε το μέσο μη βίαιης και διαφανούς αντίστασης του συνειδητού πολίτη απέναντι στις αποφάσεις μιας κυβέρνησης που παραβιάζει τους θεμελιώδεις κανόνες της κοινωνικής συμβίωσης. Η πολιτική ανυπακοή δεν είναι μια αυθαίρετη έννοια. Είναι μια ολόκληρη θεωρία της πολιτικής επιστήμης και του συνταγματικού δικαίου και κεκτημένο του πολιτικού και συνταγματικού μας πολιτισμού. Οι ρίζες της ανάγονται στις απαρχές του συνταγματισμού, στη Μάγκνα Κάρτα και στο περίφημο δικαίωμα αντίστασης. Δηλώνει το δικαίωμα του πολίτη να μην τηρεί τις υποχρεώσεις του απέναντι στην εξουσία, όταν εκείνη πρώτα δεν τηρεί τους όρους του «κοινωνικού συμβολαίου». Ας μην ξεχνάμε την ακροτελεύτια διάταξη του Συντάγματός μας: «Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων».

Σας εξέθεσα όσο γίνεται πιο σύντομα τις απόψεις μου. Που θα τις βρείτε ολοκληρωμένες στο βιβλίο που κυκλοφορεί, με τίτλο «Η Σπίθα».

Αυτούς που συμφωνούν μαζί μου, τους καλώ να σχηματίσουν ανεξάρτητες Επιτροπές Πρωτοβουλίας στους χώρους που ζουν, εργάζονται και σπουδάζουν, με σκοπό την ενημέρωση, τον προβληματισμό αλλά και τη δραστηριοποίηση και την πραγματοποίηση παρεμβάσεων με όποια και όσα μέσα διαθέτουν.

Σε ένα μελλοντικό στάδιο, αυτές οι διάσπαρτες Επιτροπές θα πρέπει να προσπαθήσουν να έχουν επαφή η μία με την άλλη, ώστε να συντονιστούν οι δράσεις τους, για να φτάσουμε στο επίπεδο δημιουργίας Επιτροπών Πρωτοβουλίας που να καλύπτουν ένα τομέα εργασίας, μια σχολή, μια συνοικία, μια πόλη, ακόμα και μια περιοχή.

Εγώ προσωπικά έχω ήδη σχηματίσει γύρω μου μια δεκαμελή Επιτροπή Πρωτοβουλίας αποτελούμενη από φίλους και συνεργάτες, και είμαστε διατεθειμένοι να συμβάλουμε στον συντονισμό σε ευρύτερη κλίμακα.

Πριν σας αφήσω, θα ήθελα να συνοψίσω τους βασικούς μας στόχους και την άμεση δραστηριότητα που θα πρέπει να αναπτύξουμε:

Δεν διστάζω να σας πω ότι τα κατάφεραν πάλι να με κάνουν να νοιώθω ξένος στη χώρα μου. Ο Μεγάλος Αδελφός, το μάτι της Εξουσίας, έχει μπει πια για καλά στα σπίτια μας, μας παρακολουθεί και προσπαθεί με το ψέμα, τη διαστρέβλωση και την ανηλεή προπαγάνδα να γίνουμε κάποιοι άλλοι. Οπως αυτοί, που έμαθαν να ζουν μόνο με αφεντικά και να εφαρμόζουν πειθαρχικά τις επιθυμίες και τις εντολές τους. Μόνο που σήμερα πίσω από τα ελληνικά τους ονόματα και την ελληνική γλώσσα κρύβονται κάποιοι ξένοι που με χίλια δυο μέσα, αλλά δυστυχώς και με χιλιάδες συμπατριώτες μας συνεργάτες, κατάφεραν και πάλι να μας διαιρέσουν, να μας αποπροσανατολίσουν, να μας ζαλίσουν, να μας οδηγήσουν στην άκρη του γκρεμού και να μας φοβίσουν τόσο πολύ για την ίδια μας την προσωπική υπόσταση, ώστε να μην μπορούμε να δούμε γύρω μας τους μεγάλους Εθνικούς κινδύνους που μας περικυκλώνουν απειλητικά.

Και αυτό είναι το πρώτο που θα ήθελα να σας τονίσω. Ο Μεγάλος Κίνδυνος σήμερα δεν είναι τόσο η οικονομική μας κατάντια αλλά η ίδια η ακεραιότητα της Πατρίδας. Και δεν αποκλείεται καθόλου αυτά τα δύο να συνδέονται μεταξύ τους, δηλαδή να μας ζαλίζουν καθημερινά με νέα μέτρα, για να φύγει η σκέψη μας από τα Μέγιστα, όπως είναι η Εθνική μας οντότητα. Ετσι όταν ξαφνικά προκύψουν οι εχθρικές ενέργειες, δεν θα υπάρχουν πια αληθινοί Ελληνες να τους εμποδίσουν.

Κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες, δεν μας μένει τίποτε άλλο παρά να αναδιπλωθούμε στον εαυτό μας, για να αναζητήσουμε δύναμη από τις παραδόσεις που ο καθένας κλείνει μέσα του και στη συνέχεια να συναντήσουμε τους αληθινούς πατριώτες που νοιώθουν και σκέφτονται όπως εμείς, αντλώντας δύναμη ο ένας από τον άλλο, έως ότου γίνουμε χιλιάδες. Γιατί μόνο έτσι θα μπορέσουμε να εξοντώσουμε το τέρας της ξένης εξάρτησης, που αφού δεν μπόρεσε ώς τώρα να μας αντιμετωπίσει μετωπικά, μεταμφιέστηκε σε Δούρειο Ιππο, που έφτασε στο σημείο να νομοθετεί στη Βουλή των Ελλήνων κρυμμένος πίσω από μια ισχνή κοινοβουλευτική μειοψηφία, που στην πραγματικότητα την ακολουθεί μόνο ένα 20% «Μνημονιακών» οπαδών κι οι περισσότεροι απ’ αυτούς ακολουθούν πιθανότατα γιατί δεν βλέπουν ακόμα τη «μεγάλη εικόνα» των πραγμάτων. Και είναι πραγματικά απορίας άξιο, πώς δέχονται οι υπόλοιποι βουλευτές, ο πρόεδρος της Βουλής κι ακόμα-ακόμα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να μεταβάλλεται ο Ναός της Ελληνικής Δημοκρατίας, σε μια μηχανή νομιμοποίησης μιας ουσιαστικά αντιδημοκρατικής και αντιλαϊκής πολιτικής. Γιατί τάχα δεν γίνεται ένα Δημοψήφισμα, για να δούμε πόσοι Ελληνες είναι υπέρ ή κατά του Μνημονίου, της Τρόικας και ειδικά του ΔΝΤ ;

Αγαπητοί φίλοι – συμπατριώτες,

Για να προχωρήσουμε παραπέρα έως ότου διώξουμε από την Πατρίδα μας την ξένη ακρίδα, θα πρέπει να ξαναβαφτίσουμε τις λέξεις «Ελευθερία», «Ανεξαρτησία», «Δημοκρατία», «Ισότητα», «Δικαιοσύνη». Τις λέξεις «Έθνος», «Ελλάδα», «Ελληνικότητα». Να ξαναβρούμε το νόημα της Ελληνικής Παιδείας, του Ελληνικού Πολιτισμού και του Ελληνικού Ήθους. Των λέξεων «Εθνική Υπερηφάνεια» και «Πατρίδα». Οι ξένοι και τα όργανά τους μας έχουν μολύνει τις έννοιες «Αλήθεια», «Ειλικρίνεια», «Τιμιότητα», «Ευγένεια», «Σεβασμός», «Αλληλεγγύη», «Φιλοξενία».

Είμαστε πανταχόθεν περικυκλωμένοι από έναν Κύκλωπα που τον λένε Ψέμα και που περιμένει τον Οδυσσέα να του βγάλει το κτηνώδες του Μάτι. Και ο Οδυσσέας δεν είναι άλλος παρά όλοι εσείς. Εμείς όλοι, οι Ανεξάρτητοι, οι ανένταχτοι και αντίθετοι σ’ αυτόν το σάπιο κόσμο που μας πνίγει.

Συνοψίζω:

Πρώτον: Η επίθεση που δεχόμαστε σήμερα έχει ξεκινήσει εδώ και δεκαετίες και αφορά όλους τους τομείς της εθνικής μας ζωής: την Ιστορία μας, τον Πολιτισμό μας, το Ηθος μας, την Παιδεία, την Οικονομία και τέλος την Κοινωνική Συνοχή και την Εθνική μας Ακεραιότητα.

Δεύτερον: Με τον Εμφύλιο Πόλεμο οι Αμερικανοί ήρθαν στην Ελλάδα για να μείνουν. Και έμειναν. Εως σήμερα. Παράλληλα, με το ΝΑΤΟ και με την Ευρώπη μάς αποκόψανε από τον υπόλοιπο κόσμο. Και αφού πρώτα μας γλύκαναν με τα Σχέδια Μάρσαλ, Ντελόρ κ.λπ. έφτασε η ώρα της πληρωμής. Τώρα τη σκυτάλη την πήραν οι παλιοί μας γνώριμοι, οι Γερμανοί.

Σήμερα μας θεωρούν χώρα τρίτης κατηγορίας. Μας ανεβοκατεβάζουν διεφθαρμένους, ανίκανους, απατεώνες και απειλούν να μας διώξουν από τον Παράδεισο του 4ου οικονομικού Ράιχ που χτίζουν στις πλάτες ολόκληρης της Ευρώπης, η οποία, θα το δείτε, σύντομα θα δείξει σημάδια εντονότατης αντίδρασης. Εκτός κι αν σφίξουμε το ζωνάρι μας έως ασφυξίας και κλείσουμε τα μάτια μπροστά στα εθνοκτόνα σχέδιά τους. Ετσι το γνωστό «Ανήκομεν εις την Δύσιν» έχει καταντήσει βραχνάς για τη χώρα και τον λαό μας.

Τρίτον: Επειδή η Δύση δεν είναι πια επιλογή αλλά καταναγκασμός, δεν έχουμε παρά δύο δρόμους μπροστά μας. Αφού φυσικά πρώτα μπορέσουμε να βρούμε τρόπους να σταθούμε στα πόδια μας:

α) έχοντας πίσω μας το κύρος της συντριπτικής πλειονότητας του λαού μας να επαναδιαπραγματευτούμε ως ίσος προς ίσον όλο το πλέγμα των σχέσεών μας, με μόνο κριτήριο την ανεξαρτησία της χώρας και τα συμφέροντα του λαού μας

ή

β) να ενώσουμε τις δυνάμεις μας, ώστε να πετύχουμε την αναγκαία ριζική στροφή στους εθνικούς μας προσανατολισμούς, που θα μας εξασφαλίσουν με ισότιμους όρους την Εθνική μας Ανεξαρτησία και Ασφάλεια, καθώς και την οικονομική μας επιβίωση, ανάπτυξη, αυτοτέλεια.

Τέταρτον: Η σημερινή Κυβέρνηση και η Αξιωματική Αντιπολίτευση έγιναν κόμματα εξουσίας χάρη στην εμπιστοσύνη και την εύνοια των δυνάμεων της ξένης εξάρτησης. Επομένως σήμερα, ό,τι κι αν λένε σε μας τους ιθαγενείς, είναι πιστά όργανα της αντιλαϊκής πολιτικής, όπως αυτή εκπορεύεται από τα δύο Κέντρα της Διεθνούς Εξουσίας με την οποία και τα δύο κόμματα είναι στενά συνδεδεμένα: τις ΗΠΑ και την Ευρώπη των Τραπεζών.

Πέμπτον: Πέραν αυτών των δύο κομμάτων Εξουσίας, ολόκληρο το πολιτικό μας σύστημα συνέτεινε παθητικά είτε ενεργητικά στον ιδεολογικό, πολιτικό και ηθικό αφοπλισμό του Ελληνικού Λαού σε όλη την περίοδο του δικομματισμού από το 1974 έως σήμερα, όπου οι αντιδράσεις των αριστερών κομμάτων δεν είναι ανάλογες με την πρωτοφανή επίθεση που δέχεται ο ελληνικός λαός, καθώς και με τα νατοϊκά σχέδια που απειλούν την ίδια την αυτοτέλεια της χώρας.

Και

Εκτον: Αναφέρθηκα ήδη στην ελληνική Βουλή και επαναλαμβάνω ότι ο τραγικός ρόλος τής Βουλής σήμερα συνίσταται στο να καλύπτει με το κύρος της μια ουσιαστικά, ηθικά και ιστορικά παράνομη διαδικασία, με καταστροφικές συνέπειες για το μέλλον της χώρας. Τελικά αυτή η διαδικασία μάς οδηγεί στον τέλειο εθνικό εξευτελισμό και συγχρόνως στη διακωμώδηση του Κοινοβουλευτικού μας Πολιτεύματος. Επομένως η Ανυπακοή, που θα πρέπει να είναι το κεντρικό μας σύνθημα γι’ αυτή την περίοδο και η αφετηρία των ενεργειών μας, ώστε να ακυρώνονται στην πράξη όλες οι παράνομες, αντιδημοκρατικές και αντιλαϊκές αποφάσεις, αποτελεί δικαίωμα και υποχρέωση του κάθε ανεξάρτητου, του κάθε ελεύθερου Ελληνα!

Θα τελειώσω με ένα σύνθημα που πιστεύω ότι εκφράζει την πεμπτουσία του Κινήματος, που απ’ αυτή τη στιγμή θα αρχίσει να δημιουργείται και να εξαπλώνεται στη χώρα μας:

Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ !

 ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ