Palladion

Οι κανόνες των άλλων

Posted on: Οκτώβριος 11, 2009

Οι εκλογές πέρασαν, τα αποτελέσματα αναλύθηκαν κάποιοι ακόμη αναζητούν τον εαυτό τους και οι υπόλοιποι γυρνούν στην καθημερινότητά τους.

Σε αυτή την καθημερινότητα που πέφτει βαριά σκιά απάνω μας, υπάρχουν μικρά διαλείμματα χαλάρωσης. Όπως αυτά που μπορεί κανείς για παράδειγμα ν απολαύσει ένα ηλιόλουστο απόγευμα στη νέα παραλία της Θεσσαλονίκης. Την αναμορφωμένη νέα παραλία που εάν και τσιμενταρίστηκε στο έπακρο, την αγκάλιασε ο κόσμος γιατί έχει τόσο ανάγκη από λίγη ομορφιά και περισσότερη ποιότητα ζωής.

Στα γήπεδα τένις της παραλίας, η ταμπέλα το δηλώνει κατηγορηματικά: Απαγορεύεται η είσοδος σε όσους δεν φορόύν αθλητικά υποδήματα.

Η χαρούμενη οικογένεια όμως με τον τρίχρονο πιτσιρικά έχει μπει μέσα χωρίς αθλητικά παπούτσια και επιπλέον ο μικρός επιμένει να κάνει ποδήλατο στα γήπεδα.

Έκπληκτοι οι παίκτες κοιτούν το θέαμα, αλλά συνεχίζουν το παιχνίδι τους. Το πιτσιρίκι τρέχει με το ποδήλατο ανάμεσα σε ρακέτες και μπαλάκια που εκτοξεύονται με δύναμη με αποτέλεσμα να φάει μια στο κεφάλι και να βάλει τα κλάματα.

Η μητέρα του κοιτά εχθρικά τους παίκτες , εκείνοι είναι έτοιμοι να αντιγυρίσουν τα όποια σχόλια όταν η σκηνή διακόπτεται από την άφιξη της εντυπωσιακής στην εμφάνιση νονάς του πιτσιρικά.

Με μίνι μαύρη φούστα και παπούτσια πλατφόρμες , χωρίς κάν να αναρωτηθεί γιατί οι άλλοι φορούν αθλητικά αποφασίζει να πιάσει μια ρακέτα στο χέρι…

Το ποδήλατο μένει στο κέντρο του γηπέδου να ενοχλεί, η νονά τρέχει κουνόντας την ξανθή κόμη  και ενοχλώντας τους άλλους παίκτες , το πιτσιρίκι τρώει μία ακόμη μπαλιά και τότε επικρατεί ΠΑΝΔΑΙΜΟΝΙΟ στον αγωνιστικό χώρο.

Οι γονείς τα βάζουν με τους παίκτες «που δεν προσέχουν το παιδί». οι παίκτες αντιγυρίζουν ότι «δεν είναι υποχρεωμένοι να προσέχουν αυτοί ένα τρίχρονο που τριγυρνά μάλιστα με ποδήλατο στα γήπεδα και τους ενοχλεί», οι γονείς παίρνουν το τραυματισμένο πιτσιρίκι, η νονά ακολουθεί όπως-όπως με τα παπούτσια-πλατφόρμες και τότε εμφανίζεται ο φύλακας …ο οποίος προσπαθεί κατ αρχήν να πει το προφανές΄: Ότι κακώς μπήκαν στο χώρο χωρίς την κατάλληλη ενδυμασία. Ότι δεν είναι όλα τα μέρη για παιδιά τριών χρονών με ποδήλατο, ότι υπάρχουν παιδικές χαρές γι αυτό το λόγο, ότι κάθε πάρκο, κάθε χώρος έχει μια συγκεκριμένη χρήση, ότι όλα αυτά , οι κανόνες δηλαδή πρέπει να γίνουν σεβαστοί για να μπορούμε μεταξύ μας να συνεννοηθούμε, για να μην ενοχλούμε ο ένας τον άλλο, για να περνάμε καλά και να χαλαρώνουμε αντι να μαλώνουμε διαρκώς…

Τι νόημα έχουν όλα αυτά; Το ίδιο δεν συμβαίνει άλλωστε στην καθημερινή ζωή, στον επαγγελματικό στίβο, στην πολιτική; Δεν υπάρχουν κανόνες για εμάς. Μόνο για τους άλλους.  Κι οταν οι κανόνες αυτοί παραβιάζονται τρέχουμε πρώτοι να καταγγείλλουμε την παρανομία, ξεχνώντας πως εμείς κάνουμε ακριβώς τα ίδια…

Ενώ, τα γράφω όλα αυτά, παρακολουθώ μια μητέρα που φωτογραφίζει την κόρη της με ένα μπουκέτο λουλούδια στο χέρι της. Παρατηρώ τη σκηνή λίγο καλύτερα και διαπιστώνω ότι τα λουλούδια, κατιφέδες είναι , μόλις κόπηκαν από το κοριτσάκι από το παρτέρι του Δήμου δίπλα στη ΧΑΝΘ. Εάν δεν είχα εντοπίσει αυτή τη λεπτομέρεια μπορεί να χαμογελούσα με την τρυφερή σκηνή. Τώρα απλώς αναστενάζω και συνεχίζω το γράψιμο…

ΣΤΕΛΙΝΑ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: